de warme extremen komen maal een x aantal keer vaker voor en daar walg ik dan weer van. Tegelijkertijd is het inderdaad aanpassen, accepteren en proberen te genieten ondanks de, voor mij, nare bijsmaak van warme extremen. Die bijsmaak komt bij mij vanuit de wetenschap dat de opwarming geen grenzen meer heeft en het schrikbeeld wat dit voor ons klimaat betekent over 50 jaar. "we stonden er bij en keken er naar" komt ons duur te staan in de toekomst. Nu is de tendens natuurlijk ook dat we massaal het bijltje er bij neer lijken te gooien in het kader van "we kunnen alleen nog maar proberen te accepteren en genieten". Zo krijgen we nooit een progressief radicaal ander klimaatbeleid en kiezen we massaal de weg van de minste weerstand. Over nare bijsmaak gesproken...
