Woensdag 23 feb 2000 Amerikaanse nachtvorst of duitse lente
Tot in de vroege namiddag was het best aardig weer al had de zon het tijdens de voormiddag knap lastig met hardnekkige stratocumulusvelden. De start was zelfs aan de grijze kant maar deze keer zonder mist. Tijdens opklaringen gisterenavond laat, daalde het kwik naar een minimale +1.1°. De rest van de nacht bleef het bewolkt en ging het kwik terug wat de hoogte in. Rond de middag kwam de zon royaal tevoorschijn, het kwik reageerde enthousiast - net als de tuinman van dienst - en steeg een eind boven de tien graden - grens uit. Vanaf tweeën was het echter alweer voorbij, de zon liet ons in de steek door toedoen van middelbare bewolking die vanuit het zuidwesten kwam aanschuiven. Deze bewolking was verbonden aan een zwak warmtefrontje waaruit rond vieren een weinig (lichte) regen viel en waardoor ons ommetje met de hond vroegtijdig werd afgebroken. Met de bewolking nam ook de wind wat in kracht toe, dit meest uit zuid tot zuidwest. Het is nu grijs, zo’n acht graden zacht en afwachten wat de volgende vierentwintig uur ons gaan brengen. Regen in ieder geval, er staan een trits storingen te wachten voor onze “voordeur”. Het merendeel ervan zal tegen morgenochtend al zijn voorbij getrokken. Het venijn zit hem echter - zoals vaak - in de staart, of deze keer liever, in het koufront. Zoals gisteren al verwacht werd, gaat deze zich parallel leggen met de stroming en dit pal boven Vlaanderen. Op dat front vormt zich bovendien een golf waarop zich tegelijk een klein laag gaat ontwikkelen. Dit systeem trekt in de nacht van donderdag op vrijdag met behoorlijk wat neerslag over Vlaanderen. Volgens de laatste berekeningen gaat vooral het noorden de nodige liters hemelwater over zich heen krijgen. Naargelang de verwachtingsbron kan dit variëren van 10 tot 20 liter per vierkante meter. Het goede nieuws houdt men het best voor het laatst en dat is nu het geval. Achter het koufront ontwikkeld zich een hoog op de Oceaan en die komt onze kant op. Tegen zaterdagochtend gaat deze zich boven ons land nestelen maar ho, ho!? Wat de temperatuur betreft lijken er vanaf zaterdag grote tegenstellingen tussen de verschillende modellen op te duiken. Volgens die van Reading en MRF wordt het weekend wel mooi maar aan de frisse kant met waarden rond de zeven graden en nachtvorst terwijl de DWD het een beetje lente laat worden met maxima tot liefst 13°. Hm, de uitkomst zal wel ergens in het midden liggen zeker?
Vrijdag 23 februari 2001 LEEDVERMAAK
WOEHAHAHAHAHAHA!!!!!!!Begin maar je portemonnee boven te halen Sabine, het zal nodig zijn!! Jongens, jongens, zelden zo veel leedvermaak gehad met de misser van een weersvoorspeller. “In Vlaanderen blijft het bij gewone regenbuien” sprak Sabine gisterenavond dus. Wel, nog geen 12 uur later denderden de eerste (natte) sneeuwbuien Vlaanderen binnen. David (Dehenauw) die gisteren niet aanwezig was op het KMI begrijpt het ook niet goed. “Er moet iets misgelopen zijn tijdens het mondeling contact tussen haar en de man op het weerbureau” vertelde hij me vanochtend in een mailtje. Wel, in dat geval heeft ze het werk van de meteoroloog van dienst vakkundig de nek omgedraaid! Reeds gisterenavond zette de buiencarrousel zich in gang al bleef de neerslaghoeveelheid aan de lage kant. Net toen ik op het bedrijf aankwam – zo rond zevenen vanochtend – kreeg ik een hagelbui over me heen, je mag twee keer raden welke persoon ik meteen in mijn gedachten had. Tussen acht en tien zijn er nog een drietal buien de revue gepasseerd. Buiten een weinig regen hadden die zonder uitzondering een lading sneeuw aan boord. Vooral de bui die rond tienen over de hoofdstad trok loste onvervalste ‘kiekepluimen’. Ook Hillegem kreeg even voor tienen een stevige sneeuwbui op haar dak waarbij de temperatuur naar +1.5° werd gejaagd. De voorgaande nacht was met zo’n vijf graden nog tamelijk zacht gebleven. Vanaf de middag kwam de zon wat vaker tevoorschijn maar zonder buien zijn we de namiddag niet doorgeraakt. Sneeuw was er in mindere mate bij maar hagel des te meer. In totaal kwam er 3.5 mm neerslag in het groene bakje terecht. Van een zonnig moment in de namiddag profiteerde het kwik om tot iets boven de zeven graden op te lopen. Het voelde door de west tot noordwestelijke wind wel guur aan, vooral vanochtend kwam die vrij stevig uit de hoek met een piek van 9.7 m/s. Tijdens de sneeuwbui van vanmorgen daalde de gevoelstemperatuur naar –11°. De luchtdruk verloor nog wat verder terrein en laat nu een waarde van 1008 hPa noteren. Na een laatste hagelbuitje rond vieren is het geleidelijk wat gaan opklaren. Ook komende nacht zou het grotendeels droog en vrij helder blijven met kwikstanden van rond het vriespunt. Tegen het eind van de nacht verwacht men dan opnieuw en op meer uitgebreide schaal sneeuw. Dit door toedoen van een trogvormige storing, sommigen hebben het over een Polar Low. Een term dat meer tot de verbeelding van de winterliefhebbers spreekt. Als dat ding niet te vroeg naar het zuidoosten afbuigt zal het vooral Vlaanderen zijn die in de prijzen gaat vallen. Op langere termijn lijkt het aan de koude kant te zullen blijven, dat wordt door zowat alle modellen bevestigd. Tjongejonge, ’t zou weer eens willen lukken. Maart komt in zicht en schieten ze in actie, met een diepe zucht maak ik nu de bedenking wat dit alles zou hebben opgeleverd indien het nog januari zou zijn geweest…..
Vrijdag 22 februari 2002 ONTHOOFDEN
“Sh*t en f*ck!” waren de twee krachttermen die halfweg de ochtendlijke voettocht naar het station de lucht werden in geslingerd. Niet de weergoden waren de oorzaak van het gebruik van deze schokkende taal, het was wel koud en winderig maar droog. Vergeetkous dezes had echter zijn fototoestel vergeten mee te nemen en hoopt nu dat het de komende dagen nog hard zal blijven doorregenen zodat het waterniveau in de buurt van Denderleeuw voldoende op peil, en het maken van een foto de moeite waard blijft (foei, Yves). Wat de neerslagproductie betreft was het met acht millimeter ook vandaag niet mis. Het warmtefront trok zonder veel sporen na te laten, halfweg het tweede deel van de nacht over Vlaanderen. Intussen was de wind opnieuw flink komen aanzetten wat het samen met de nog relatief lage temperatuur (+3°) behoorlijk koud heeft gemaakt. Met min veertien graden scheelde het gevoelsmatig niet zo veel met de waarde die gisterenochtend werd opgetekend. Bon, het leek vanochtend alsof er een heleboel ‘onthoofden’ op de been waren, het hoofd diep weggestoken achter de hoge jaskraag. De koufrontactiviteiten namen omstreeks halfnegen een aanvang en meteen regende het behoorlijk hard zodat de millimetertjes vlot in de regenmeter vloeiden. Een groot deel van de voormiddag verliep uitermate nat en winderig waarbij de hoogste windsnelheden pakweg tussen negen en tien werden geregistreerd, hierbij regelmatig de 60 km/u overschrijdend. Naar de middag toe werd het geleidelijk aan droog en zo bleef het wonderwel tot op dit moment. Zo nu en dan trok het wolkendek voldoende open om te laten zien dat de hemel nog steeds blauw is voor wie daaraan al begon te twijfelen. De zon liet echter volledig verstek gaan evenwel zonder dat dit op het temperatuurverloop invloed heeft gehad. Integendeel, halfweg de namiddag bereikte het kwik met gemak een twaalftal graden. Tegen de avond aan klaarde het van het westen uit wat op maar ik geloof niet dat we daar veel betekenis moeten aan hechten. Zonder hemelwater doen we het ook de komende vierentwintig uur wellicht niet. Tenzij ze Hillegem op wieltjes zetten en tussen de buien door gaan laveren. Omgekeerd kan ook natuurlijk, daar hebben we hier in het verleden al sterke staaltjes van gezien. Zondag lijkt me nog de beste dag te zullen worden met tussen twee storingen in een vierentwintig uur durend droog intermezzo. Daarna dreigen we in dezelfde situatie verzeild te geraken zoals we die een week of zo terug hebben meegemaakt met een stevig hoog ten zuidoosten van ons en aan de rand ervan een hele trits fronten die zich gelijkleggend aan de stroming boven ons hoofd blijven zwabberen, met alle gevolgen van dien uiteraard.
Zondag 23 februari 2003 EINDE VAN DE NACHTVORST
Mooie liedjes duren soms lang maar niet eeuwig. Het lijkt er immers op dat aan de smetteloos blauwe reeks een voorlopig (?) eind is gekomen. Tijdens de tweede helft van de namiddag drong middelhoge bewolking, voorafgegaan door enkele toefjes cirrus, van het zuidwesten uit het Zuidoost – Vlaamse luchtruim binnen en duwde de zon voor het eerst sinds vorige zondag (!) naar de achtergrond. Op thermisch vlak had dit echter geen grote gevolgen, althans niet wat de maximumtemperatuur betreft want het hoogtepunt hadden we, voor de zon achter de altocumulus verdween, net achter de rug. En wat voor een hoogtepunt, iets voor halfvier registreerde de Wizard een waarde van iets meer dan veertien graden. Dat het kwik in de loop van februari al een enkele keer gaat pieken hoeft echter niet meteen verwondering te wekken. Zo hadden we reeds op twee februari vorig jaar een dikke vijftiender op zak terwijl het dertien jaar terug (1990) rond deze tijd op en top voorjaar was met waarden oplopend tot zeventien graden. De occlusie die voor de bewolkingstoename verantwoordelijk is schijnt evenwel met moeite verder terreinwinst in noordoostelijke richting te boeken en slaagt er nu pas in om haar bewolking tot voorbij het zenit te schuiven. Verderop naar het oosten ziet het zwerk er nog tamelijk ongeschonden uit terwijl het in de tegenovergestelde zijde al aardig donker begint te worden en dit niet alleen wegens het feit dat de zon andere oorden gaan opzoeken is. Regen schijnt er echter nog niet onmiddellijk aan te komen, tenminste als het recentste neerslagradarbeeld me geen figuurlijk rad voor de ogen heeft gedraaid. Met een bewolkte nacht in het verschiet lijkt tevens het doek te zijn gevallen over de lange reeks met vorstnachten. Wat dat betreft heeft februari 2003 trouwens een puike prestatie geleverd. Als ik een optelsom maak van de negatieve minimumtemperatuur kom ik aan liefst zesenzestig punten waarmee deze editie, op februari 1991 na, de meeste nachtelijke vrieskou heeft opgeleverd sinds het begin van de waarnemingen hier. Met de vorst was het - uitgenomen op klomphoogte - overigens al vorige nacht afgelopen, de temperatuurdaling stopte reeds gisterenavond rond half tien op twee tientjes van het vriespunt waarna het omstreeks middernacht langzaam aan opnieuw de hoogte is ingegaan. Wellicht terug door toedoen van een aanzettende zuidelijke wind die in de loop van de dag wat meer op het gaspedaal is gaan duwen en bij momenten niet zo aangenaam aanvoelde. Of er alsnog regen van gaat komen zal de nacht en ochtend duidelijk maken maar ongetwijfeld zal het nauwelijks iets voorstellen. Wel ziet het er naar uit dat we de zon morgen in eerste instantie zullen moeten missen waarna het mogelijk in de loop van de namiddag al wat meer zou gaan kunnen opklaren. Zowel dinsdag, woensdag als donderdag bieden dan opnieuw uitzicht op flink wat zon bij kwikstanden die ’s nachts dicht bij het vriespunt uit kunnen komen en overdag oplopen tot waarden vooraan in de tieners. Van een terugkeer van de nachtvorst lijkt op basis van de laatste prognoses van het GFS geen sprake meer maar of dit nog tot treurnis bij de winterliefhebbers zal leiden valt mijns inziens sterk te betwijfelen.
WOENSDAG 25 FEBRUARI 2004 SNEEUWBOOTS
Schrijver dezes keek vanmorgen vreemd op toen een collega verbaal in de aanval ging. De brave man had gisterenavond immers zijn sneeuwlaarzen en ski’s klaar gezet om er toch maar zeker van te zijn behouden op het werk te geraken. Wist ik veel dat Sabine gisterenavond half Vlaanderen op stelten had gezet door voor zowat het ganse land een matige tot zware wintertoestand af te kondigen. Onze Hillegemse waarnemer zag zijn verwachtingen echter evenmin ingelost, het kwik zat vanochtend nog een eind boven het vriespunt bij een zwakke tot matige zuidwester en een stilaan open scheurend wolkendek. Het koufront was toen al een aantal uur voordien de revue gepasseerd waarbij ik er van uit ga dat deze haar producten uitsluitend in vloeibare toestand heeft afgeleverd. Zeven millimeter om precies te zijn wat een niet onaardige hoeveelheid is. Geen witte start dus maar lang duurde het niet of de eerste meldingen over betekenisvolle sneeuwval kwamen op het VVW-forum terecht. Voor Johan te Kalmthout kon de lol alvast niet op toen het er vanaf iets voor negen begon te sneeuwen. Daar was men vertrokken voor een winterse opvoering die haast tot de middag heeft geduurd en er tijdelijk een sneeuwdek van zowat twee centimeter opleverde. Een beeld dat min of meer voor de noordoostelijke helft van Vlaanderen representatief was al ging het er niet overal even vrolijk aan toe. Totaal anders was of is de toestand in het zuidwesten waar een aantal waarnemers wellicht nog steeds op de eerste sneeuwbui aan het wachten zijn. Hillegem kwam pas kort na half twaalf aan de beurt al was het met gedurende zowat driekwart uur matige tot hevige sneeuwval meteen goed raak en zag de wereld er hier gedurende korte tijd winters wit uit. Het kwik dat na een kort ochtendlijk dipje tot een halve eenheid inmiddels al naar een viertal graden opgelopen was, ging tijdens de bui flink onderuit en zag haar winst in een tijdsbestek van tien minuten haast volledig verloren gaan. Geen wonder met een tot twaalf m/s uitschietende wind die gevoelstemperatuur in de diepvrieskist joeg, zegge en schrijve tot minus twaalf. De hoofdschotel hadden we hiermee wel achter de winterse kiezen, het klaarde vervolgens terug op en behoudens een kortdurend buitje met korrelsneeuw bleef het tijdens de rest van de namiddag droog met vrij wat zon. Tot besluit van deze voor Hillegem min of meer winterse dag, kregen we uiteindelijk toch nog ons sneeuwtapijtje door middel van een aantal lichte tot matige sneeuwbuien tussen zes en zeven. Als toemaatje ging het kwik tijdens de avondlijke sneeuwval onder nul en vroor het tegen sluitingstijd al een viertal tientjes. Ik ga er dus van uit dat de ‘buitenwereld’ er morgenochtend even wit zal bijliggen zoals dat nu het geval is. Zonder veel in detail te treden ziet het weer er tot en met zondag behoorlijk winters uit met een op regelmatige basis doortocht van gestructureerde buienlijnen. Hierbij denk ik dan vooral aan morgennamiddag en zaterdagvoormiddag al kan wat de tijdsindeling betreft nog een en ander bijgeschaafd worden. Wellicht beleven we tijdens het weekend de leukste tijden wanneer de -40° isotherm op het 500 hPa-vlak over Vlaanderen schuift.
Zo, dit stukje was nog maar net aan de harde schijf toevertrouwt of het ging kort na zeven zodanig hard sneeuwen dat zich nu, welgeteld een half uurtje later (19:40) een laagje van zowat twee centimeter heeft opgebouwd. YIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIHHAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!! Toch maar de sneeuwboots klaarzetten voor morgenochtend?
WOENSDAG 23 FEBRUARI 2005 ONTHOUDING
Zalig, de nog ongerepte sneeuw op het voetpad in alle stilte onder je voetzolen horen (en voelen) knerpen. Het tweede sneeuwdekje in betrekkelijk korte tijd was het resultaat van enkele buien die hier gisterenavond tussen acht en elf langstrokken en een dekje van zowat anderhalve centimeter hebben opgeleverd. Dit haalt de avond wel dacht ik vanochtend op weg naar het station, tijdens het tweede deel van de nacht klaarde het immers voor een groot stuk op en daalde het kwik naar een ruime minus twee in de hut en min vijf aan de grond. Noppes dus, zelfs ondanks de nachtvorst en het feit dat de temperatuur overdag slechts een klein graadje positief is geweest blijft er van de witte pracht inmiddels niet veel meer over dan enkele resten links en rechts. De zon waste haar handen eveneens in de onschuld, gehinderd als ze werd door de stratus en stratocumuli die het weerbeeld vooral na de middag in de grijsheid hebben gedompeld en waaruit er in de loop van de late namiddag en avond van tijd tot tijd wat motsneeuw viel. De noordooster, gisterenavond nog vrij stevig aanzettend, nam in de loop van de nacht in kracht af en bleef vandaag veelal zwak. Voornoemd feit hangt samen met het langs trekken van Yannick aan wiens noordflank een occlusie voornamelijk boven het noorden van Nederland sneeuw van betekenis produceert. Hoe het met de sneeuwval boven Vlaanderen zal uitpakken is nog wat koffiedik kijken doch veel hoeven we ons daar niet van voor te stellen. Tenzij ze ons hierboven nog maar eens op een verrassing willen trakteren. Intussen probeer ik een dolenthousiast juichende Hellman tot wat kalmte aan te manen. Tja, je zou voor minder wanneer je na zowat een maand ‘onthouding’ voor het eerst weer aan je trekken bent gekomen.....