Jan van Droogenbroeck: Dit zijn zonnestralen (1873)

Bericht van: sebastiaan (bussum) , 09-05-2021 18:26 

Meilied.

 
1.
 
Nu is het lenteweer
 
En de Winter is gevlucht.
 
Geen sneeuw, geen hagel meer;
 
Zoet en zuiver is de lucht.
 
Hier, in de wei,
 
Daar, op de hei,
 
Blinken bloemen allerlei,
 
't Is Mei!
 
 
 
 
2.
 
O ziet ten hemel op;
 
Hij is rein en helderblauw;
 
In elken bloemenknop
 
Blinkt een gouden perel dauw.
 
Zingt nu verblijd:
 
Daar is de tijd
 
Aan de vreugde toegewijd:
 
't Is Mei!
 
 
 
3.
 
Komt, laat ons wandlen gaan,
 
Met den zondagachternoen,
 
Waar hooge boomen staan
 
En de vogel speelt in 't groen;
 
Juicht in het bosch,
 
Rolt op het mos,
 
Dartelt arm en beenen los:
 
't Is Mei!
„Et nul ne se connait tant qu'il n'a pas souffert, „C'est une dure loi, mais une loi suprème, „Vieille comme le monde et la fatalité, „Qu'l nous faut du malheur regevoir le baptéme, ~Et qu'a ce triste prix tout doit étre acheté. „Les moissons pour murir out besoin de rosée, „Pour vivre et pour sentir l'homme a besoin de pleura, „La joie a pour symbole une plante brisée, „Humide encore de pluie et couverte de fleurs."

Jan van Droogenbroeck: Dit zijn zonnestralen (1873)   ( 513)
sebastiaan (bussum) -- 09-05-2021 18:26
Wij lezen nu ''weer en wind: 100 gedichten en 100 gezichten''   ( 197)
Mark (Noordwolde, Groningen) -- 09-05-2021 19:55