Op 30 maar was ik aan het genieten van de eerste BBQ. Na een thermisch vrij oninteressante maand met vaak gezapig weer bij 10 graden kon het eindelijk eens goed opwarmen. Rond die datum genoot ik van de warmte maar tegelijkertijd beviel de uitvoer me steeds minder. Ik kan me herinneren dat ik al vrij vroeg het forum wees op de op handen zijnde noordstroming. Op onderstaande kaart kan je dat mooi zien. Een nieuw hoog ontstond ten zuidwesten van IJsland en zou snel de touwtjes in handen gaan nemen voor het weer in noordwest Europa. Hoe mooi had het geweest als de druk vanaf het continent meer tegengas had gegeven en de hoofdrol had gehouden? Dan was april zeer warm en zonnig begonnen. Maar het mocht niet zo zijn. Vanaf 31 maart duwde het IJslandhoog de warme continentale lucht zuidwaarts en kwamen we voor het de tweede keer dat voorjaar met noordelijke aanvoer te zitten. Eerder rond 15 maart zorgde een Barlett hoog al voor de nodige koelte uit het noorden. Niemand had kunnen bevroeden dat de tweede poging om Nederland een koude lente te bezorgen grandioos zou slagen. Op het tweede plaatje zien we twee hogen, het onderhavige hoog dat ons al begon te beïnvloeden en een hoog in het uiterste noorden van Canada. Tegelijkertijd groeide er ten oosten van de Groenlandse kust boven de noordelijke ijszee in rap tempo een uit de kluiten gewassen depressie. Deze depressie zoog vanaf de pool een portie koude lucht aan waar je U tegen zegt. Hetgeen ik met grote vrezen voor vreesde gebeurde, het zakkende IJslandhoog wist de connectie te maken met het veel noordelijkere hoogje tussen Canada en Groenland. Het hoog smolt nu samen precies boven Groenland en we waren verloren.
Het Arctische (natte) sneeuwkanon was geïnstalleerd en vol op ons gericht. Iedereen die wat weerkaarten in zijn leven heeft gekeken weet dat dit soort blokkades verdomde lang kunnen duren en ook wederkerig kunnen zijn. Mijn hoop voor april was opgegeven. Ik hoopte eind april wat verbetering te zien, die er uiteindelijk maar mondjesmaat kwam. De hele maand werkt gekenmerkt door steeds terugkerende hogedrukgebieden op de 'verkeerde' plaatsen. Even installeerde rond 16 april zich een Scandihoog maar bleek niet standvastig en werd binnen de kortste keren weer weggeduwd door andermaal een hoog uit noordwestelijke richting. In mei hebben we op een gegeven moment een kleine opleving gezien maar met het oog op de luchtdruksituatie konden we er de donder op zeggen dat de koelte snel weer terug zou keren. En dat deed het ook. Mei werd ook afgeschreven voor de warmteliefhebber. Nu anno 23 mei 2021 kunnen we vaststellen dat mei inderdaad de prullenbak in kan. Wellicht kunnen de laatste twee dagen nog iets goed maken maar linksom rechtsom zal de maand flink te koud eindigen. En dan zijn we bij juni aangekomen. Wat gaat er gebeuren? Volgens de jongste uitvoer lijken de broedkamers van hogedrukgebieden eindelijk eens verzet te worden naar contreien die voor ons gunstig zijn. Het is de vraag of dit ook echt gaat gebeuren. Zal de koelte aanhouden of komt er nu echt systematische verandering in de patronen? Ik denk dat noordenwinden tot zeker half juni nog ons zullen blijven aan doen, ik zie die neiging van hogen om toch weer (noord)westwaarts af te druipen en zich te versterken nog teveel terugkomen. Daarna verwacht ik een koelere en wisselvalligere zomer dan de laatste drie. Ik zie een zomer van korte maar krachtige hitte opstoten die snel weer worden afgestraft door lagedrukgebieden en de bijhorende regen. Onweersbuien zullen hier ook bij voorkomen. Later in het seizoen zijn langere stabielere periodes weer mogelijk. We gaan dus een zomer zien met een gezicht dat meer doet denken aan het oude(re) klimaat. Ik hoop overigens dat ik er faliekant naast zit overigens met mijn zomerverwachting. We gaan het zien, maar nog ruim een week en dan begint gewoon de meteorologische ZOMER. Dat voelt heel raar na een 8 maanden durende herfst waarbij de lente eigenlijk is overgeslagen. Ik ben er in ieder geval meer dan klaar voor en AAN TOE. Fijne Pinksteren WW.
