Nog een stukje van meteoconsult over uitstraling:
Bericht van: Bas C. (Oostvoorne) , 01-05-2005 21:01
Het is al een tijdje geleden (27 juni 2001) maar kon me nog vaag herinneren dat ik dit artikel heb gelezen. Best bijzonder hoe heel zwaar onweer hier 's ochtends overtrok, dat is pas leuk wakker worden...
Helaas is er nu geen sprake van maar toch wel interessant om even te weten:
Ten tweede was het onweerscomplex dat Zeeland trof een zogenoemd Multiple Cel Systeem. Dat systeem ontstond dinsdagavond boven het Centraal Massief. Dat was de precieze plek waar hele warme en vochtige lucht uit het zuidoosten en relatief koele en drogere lucht uit het westen op elkaar botsten. In de zuidelijke stroming, hoog in de atmosfeer, trok het gedurende de afgelopen nacht naar Nederland. De zeer uitgestrekte cirruskap van het buiencluster was op de satellietfoto's goed te volgen. Omdat de bovenkant van de wolken in de nachtelijke uren (door uitstraling) sterker afkoelden dan de wolken eronder, konden de buien de nacht overleven, ook al liepen de temperaturen aan het aardoppervlak terug. Dat proces wordt infrarood afkoeling genoemd. Vergelijk het maar met de uitstraling van het aardoppervlak in heldere nachten. Nu had die uitstraling echter niet aan het aardoppervlak, maar op de toppen van de wolken plaats. Gevolg van dit alles was dat de buien, toen ze vanochtend het zuidwesten van Nederland bereikten nog op volle sterkte waren. Het westen van Belgie en Zeeland kregen dan ook het heftigste onweer te verwerken. Toen de zon opkwam, stopte het proces van infrarood afkoeling. De buien zakten als een plumpudding in elkaar. In de rest van het land stelde het onweer dan ook weinig voor.
Helaas is er nu geen sprake van maar toch wel interessant om even te weten:
Ten tweede was het onweerscomplex dat Zeeland trof een zogenoemd Multiple Cel Systeem. Dat systeem ontstond dinsdagavond boven het Centraal Massief. Dat was de precieze plek waar hele warme en vochtige lucht uit het zuidoosten en relatief koele en drogere lucht uit het westen op elkaar botsten. In de zuidelijke stroming, hoog in de atmosfeer, trok het gedurende de afgelopen nacht naar Nederland. De zeer uitgestrekte cirruskap van het buiencluster was op de satellietfoto's goed te volgen. Omdat de bovenkant van de wolken in de nachtelijke uren (door uitstraling) sterker afkoelden dan de wolken eronder, konden de buien de nacht overleven, ook al liepen de temperaturen aan het aardoppervlak terug. Dat proces wordt infrarood afkoeling genoemd. Vergelijk het maar met de uitstraling van het aardoppervlak in heldere nachten. Nu had die uitstraling echter niet aan het aardoppervlak, maar op de toppen van de wolken plaats. Gevolg van dit alles was dat de buien, toen ze vanochtend het zuidwesten van Nederland bereikten nog op volle sterkte waren. Het westen van Belgie en Zeeland kregen dan ook het heftigste onweer te verwerken. Toen de zon opkwam, stopte het proces van infrarood afkoeling. De buien zakten als een plumpudding in elkaar. In de rest van het land stelde het onweer dan ook weinig voor.
