17 t/m 21 juni: vijf dolle chasedagen!

Vijf dagen, vier settings. Voor onweer uit proberen te blijven, en toch ook er achteraan rijden. Een geschatte 3.700 kilometers door vijf landen, op zoek naar draaiende onweersbuitjes, dreigende wolkenstructuren en felle bliksemshows.

Bijgevoegd een serie foto's geschoten van wat op 17 juni begon, in de vroege uurtjes van 18 juni de eerste resultaten opleverde en uiteindelijk door zou gaan tot we in de ochtend van 21 juni lichtelijk vermoeid weer thuis waren.

Medeplichtigen: Rick B, Michiel B, Donny K, Paul B, Roland D, Erwin K.

Meer van mijn kiekjes!

18 juni: de eerste supercell in rij van drie exemplaren trekt langs Namen. De prachtige, schuine stijgstroom wordt van binnenuit verlicht door bliksem, en voor supercells kenmerkende structuren onder de basis worden zichtbaar gemaakt door twee felle vertakkingen die de grond raken.

18 juni: we zagen de tweede supercell van de avond al ontstaan achter de eerste. We herposiotioneerden onszelf snel en wisten ten zuidwesten van Namen wat graanvelden met een fraai uitzicht te vinden. Niet lang na aankomst explodeerde de bui totaal. We zijn stroboscopische bliksem gewend, maar tot wel vijf ontladingen per seconde sloeg echt alles. De stijgstroom was net een discobal die razendsnel groeide en veel vaker begon te knipperen.

18 juni: de tweede supercell bij Namen. Kort hiervoor zagen we een stijgstroom explosief stijgen, waardoor de bliksemintensiteit gigantisch toenam. Toen de basis eenmaal binnen het bereik van onze camera's kwam, zagen we hoe imposant dit 'moederschip' in korte tijd was geworden.

18 juni: het 'moederschip' komt dichterbij, waardoor we steeds beter zicht krijgen op de structuren in de basis. Voor de foto was een ultragroothoeklens nodig, anders paste het gevaarte niet meer in één foto.

18 juni: een panoramashot van de basis van de tweede supercell bij Namen. De afbeelding bestaat uit een serie verticaal geschoten foto's met een hoge ISO-instelling, en een enkele foto met een lage instelling, tegelijkertijd geschoten met een andere camera direct naast de eerste, om de bliksem goed belicht te krijgen.

18 juni: we weten voor de tweede supercell uit te blijven. Bij Middelbeers, Noord-Brabant, komen we opnieuw voor de basis te staan.

18 juni: de tweede supercell, net buiten Middelbeers. De arcus op de Rear Flank Downdraft was enorm dik en de bliksemintensiteit was fors, een teken dat deze bui nog niet klaar was. Even later kwamen we in een downburst terecht, die zorgde voor wat spannende momenten met takken die van bomen werden getrokken, waarvan een dik exemplaar direct voor een van onze auto's op de grond viel.

18 juni: de derde bui in de rij, net buiten Oirschot. De downburst van de tweede bui heeft in de omgeving flink huisgehouden, maar dat weerhield ons er niet van om nog even te kijken naar dit exemplaar. Bij lange na niet zo imposant als de twee voorgangers, maar desalniettemin fraai.

18 juni: de supercell die ontstond bij Didam, en richting Emden trok. Op het moment dat deze bui bij Winschoten was, werd de maximale kracht bereikt. Enkelen van ons team, die zich iets verderop bevonden, waren getuigen van een poging tot tornadovorming. Deze buimag misschien een stuk vriendelijker ogen dan de tweede supercell van de nacht ervoor, maar desondanks schoten de toppen van dit exemplaar tot een hoogte van meer dan vijftien kilometer.

18 juni: de supercell bij Winschoten komt dichterbij en de shelfstructuren op de RFD vullen een steeds groter deel van ons uitzicht.

18 juni: net een voetbalstadion! Een buienlijn volgt de supercell in het noordoosten van Nederland, en aan de voorkant van de lijn bevindt zich een imposante verzameling kragen en planken.

18 juni: achter de arcus! Een 'Whale's Mouth' wordt zichtbaar terwijl de kraag over ons heen trekt. Het groene schijnsel van de neerslagkern komt steeds dichterbij.

19 juni: de supercell die in de omgeving van Reims actief was, bestond nog altijd in de omgeving van Rethel. Weliswaar in 'outflowdominante' toestand, maar de kraag op de RFD was er niet minder indrukwekkend om, en de bliksem die aan de voorkant van de basis richting het aardoppervlak werd gejaagd, zorgde voor enkele leuke kiekjes.

19 juni: de supercell bij Rethel, voordat het exemplaar de nek om werd gedraaid door nieuwe buien die in de omgeving ontstonden. Enkele fraaie, positieve CG's sloegen in voor de basis en in de neerslagkern.

19 juni: net ten zuiden van Neufchâteau weten we ons voor een vers stukje 'QLCS' te plaatsen. Veel buien vertonen op dit moment rotatie dicht bij de grond; niet alleen supercells, maar ook boogsegmenten in deze buienlijn. Een 'notch' in de arcus toont ons waar zoiets mogelijk zou kunnen zijn, maar we zagen niets wat leek op een serieuze poging tot een hoos.

 

20 juni: de chase is nog niet voorbij. In en rond Luxemburg schieten nieuwe buien omhoog. Met enige regelmaat zijn fraaie 'CA-ontladingen' te zien.

20 juni: bij Vianden, Luxemburg, staan we een tijdje te kijken naar de sfeervolle combinatie van kersverse, knipperende stijgstromen boven de zich vormende mist.

20 juni: de laatste chase van vier knotsgekke dagen is richting het noorden van Beieren, Duitsland. Niet ver van Würzburg zien we een fraaie bliksemshow het landschap verlichten.

De fotolocaties!