De mens is een nestbevuiler pur sang... De Aarde nodigde ons uit op bezoek, maar we helpen niet mee met de opruim en afwas na het feestje. Dit alles op geologische schaal bekeken.
De enige hoop is onze technologische kennis, maar we gaan nog hard uit onze pijp mogen komen. We zijn immers zo verwaand over het idee dat we in staat zijn om een onleefbare planeet (Mars) leefbaar te maken
Typisch denkwerk van een nestbevuiler
: "het is hier te vuil geworden, dus verhuizen we maar naar een propere plaats".
Grappig, ik moest ineens denken aan de vele nestkastjes in m'n tuin. Één van mijn mini ingrepen in het ecosysteem (al is ademen ook een ingreep). Nestkastjes 'moeten' jaarlijks worden schoongemaakt, de vraag is wie gaat ons nestkastje schoonmaken? Misschien een belangrijkere vraag: wie heeft ons nestkastje gemaakt? Wijzelf? Hogerhand? We zoeken al eeuwen naar de maker, wat mij betreft ligt die zoektocht aan de basis van de zogenaamde technologische ontwikkeling. Technologie, een soort kip-ei verhaal.
De één zoekt, de ander ontkent, en hand in hand de afgrond in. Of zou er toch een reden zijn?
We krijgen wellicht meer hulp uit de virussenhoek, daar gaan vele mensen even slecht mee om als 't milieu. 
Dan denk ik dat 't natuurlijk evenwicht het weer goed laat komen en hebben we zo'n zonnescherm en die miljardairs niet nodig. 