Er valt natuurlijk een uitzonderlijke hoeveelheid regen, en de meeste rioleringen zijn niet voorzien op >50mm op korte tijd. Toch is een even groot probleem de manier waarop we bezig zijn onze hele omgeving te verharden. Op politiek niveau is er de drang om het ene na het andere bouwproject goed te keuren, meer woningen betekent meer gemeentelijke inkomsten. Open stukken worden verkaveld, volgebouwd en verhard.
Dit gaat ten koste van de natuur, die als spons net erg veel water zou kunnen absorberen. En ook de burger verhardt er op los, met in iedere straat een stijgend aandeel verharde voortuinen.
10% van Vlaanderen bestaat uit tuinen. Als de verhardingstrend zich blijft voortzetten in de Vlaamse tuinen, gaat dit zeker een stelselmatig grotere rol spelen.
De verhardings - en verkavelingsdrang zorgen voor droogte en overstromingsproblemen, doordat het water niet meer voldoende in de bodem kan dringen.
De vraag is hoeveel wake-up calls we nodig hebben om het probleem van droogte en waterproblematiek eindelijk eens grootschalig aan te pakken.
Er is ook nog de door onszelf veroorzaakte klimaatverandering. De afgelopen jaren was de droogte het onderwerp, als zijnde een uitvloeisel van de klimaatverandering. Feit is dat de jaarlijkse neerslag gemiddeld behoorlijk is toegenomen. Naast tijdelijke droogte zien we ook perioden of dagen met meer neerslag.
Ik heb ook de indruk dat er in het huidige klimaat minder beweging in de druksystemen zit. Posities worden langer gehandhaafd, wat m.i. ook speelt in de huidige situatie.