Maandag, 30 augustus 2004
Vandaag kregen we een mengelmoes van zonnige perioden, wolkenvelden en buien te verwerken. Opnieuw bleek het zwaartepunt van de buienaktiviteit zich in Nederland te situeren waar het zelfs behoorlijk gerommeld heeft, maar ook België kreeg een veeg uit de pan, ja zelfs sommige buien konden doorbreken tot in Malderen, al was deze 'aanval' niet echt overtuigend te noemen met een dagtotal dat met 0,2 mm maar net meetbaar was. Met temperaturen tussen 13,4 en 20,8 was het niet echt warm, maar toch niet overdreven koud, al heeft de westelijke wind met stoten tot 34 km/h wel enigzins het koudegevoel kunnen vergroten. Op het moment dat dit verslag ter perse gaat zijn buiten nog een aantal buienwolken te zien die niet echt veel interesse lijken te tonen doch regelmatich toch voor wat gedruppel zorgen. De buienmolen is dus nog steeds niet stilgevallen en zo gaan we morgen ook nog een wisselvallige dag tegenmoet met vooral in het noorden kans op buitjes en eerder bescheiden temperaturen. Vanaf woensdag zou het weer terug aan kwaliteit moeten winnen.
Dinsdag, 30 augustus 2005
Nadat er gisteren rond zonsondergang een smalle band van Altocumulus translucidus floccus de revue passeerde en de wind hiermee tijdelijk aanwakkerde, konden we genieten van een heldere sterrenhemel tijdens de nachtelijke uurtjes waarna de zon haar rendez-vous maakte bij een niet overdreven zachte 11,5 graden. Het bleef echter wolkenloos waardoor de zon weinig moeite had op het kwik opnieuw op te zwepen naar een zomerse 28,9 graden onder begeleiding van een noordoostelijk briesje tot 18 km/h. Men had al een stel goeie arendsogen nodig om de ijle Cirruswolkjes op te merken die vooral ten noorden van ons voorbijdreven, al was het slechte weer niet eens zo veraf want het noorden van Nederland werd een groot deel van de dag geplaagd door hardnekkige Noordzeewolken en de veel lagere maxima die hiermee gepaard gingen. Wie wolken wil zien hoeft echter niet per se het land te verlaten want vanaf donderdag komen de eerder aangekondigde regenzones dichterbij en lijkt het op thermisch gebied bergaf te gaan de dagen erna. De ex - tropische stormen die in de straalstroom verwerkt zijn maken echter een complete chaos van de computermodellen waardoor de vooruitzichten vanaf zondag puur giswerk zijn. Toch lijkt er 40% kans te bestaan op een hervatting van het aangename zomerweer.
Woensdag, 30 augustus 2006
Het was voor de verandering weer een vrij rustige ochtend waarbij brede opklaringen slechts door wat Stratocumulus castellanus en een paar stapelwolkjes werden onderbroken. De stapelwolken kregen echter al snel versterking toen de zon op het toneel verscheen, en ze hiermee van de nodige energie werden voorzien. De buien die hiermee gepaard gingen waren echter al snel op België uitgekeken en gingen hun geluk elders beproeven, boven Nederland, waar men vandaag weer fikse buien kreeg met hagel en onweer. Enkel in de zeer vroege ochtend wist een ernstig verzwakt buitje nog voor 0,2 mm te zorgen te Malderen; meteen ook het dagtotaal want de Belgische stapelwolken stuitten bij hun verticale opmars op een inversielaag die ze deed uitspreiden tot Stratocumulusvelden die slechts nog een paar opklaringen overlieten. Het werd echter nooit volledig betrokken vermits het enkel convectieve bewolking was die een door zonlicht opwarmende bodem nodig had om zich zelf in stand te houden. Meer dan logisch dus dat de bewolking in de loop van de namiddag weer in volume afnam toen de zon haar krachten begon te verliezen. Het gevolg was een erg fraaie en zonnige avond die echter wat om zeep werd geholpen door de kille west- noordwestelijke wind die met haar snelheden tot 32,2 km/h nog steeds polaire lucht aanvoerde en het kwik stevig in bedwang hield met waarden tussen 10,4 en 20,3 graden. De temperatuursinversie reikt echter steeds lager en wordt reeds mooi gemarkeerd door binnendrijvende ijle vederwolkjes aan de ondertussen van lage bewolking ontdane hemel: we zullen dus binnenkort ook op de begane grond temperatuursstijgingen kunnen verwachten. Maar of het dan ook mooi weer zal zijn...?
Donderdag, 30 augustus 2007
De dag begon erg veelbelovend met heel wat zon en nauwelijks bewolking. De weinig bewolking die aanwezig was, bestond uit Cirrus en Cirrostratus die zich in de vorm van een dun, vliezig laagje over het grootste deel van het luchtruim heeft verspreid. Enkel in het noorden leek deze bewolking nog niet voor te komen, maar doordat ze zich vanuit het zuiden uitbreidde kwam daar vrij snel verandering in. De vezelige sluierwolken zorgden weer voor een fraai kleurenspel bij zonsopgang, al was er deze keer veel minder nevel of mist aanwezig. De voormiddag die erop volgde verliep in een aangenaam zomers sfeertje waarbij het kwik in een zonovergoten atmosfeer snel opliep van 9,4 graden naar 20,6 in de namiddag terwijl de west- noordwestelijke wind snelheden haalde tot 22,5 km/h. Ook na de middag was het nog aangenaam zomers al verscheen er hier en daar al een stapelwolkje of dichtere Cirrusbewolking. De grote ommezwaai kwam er echter in het tweede deel van de namiddag toen er opeens massaal Stratus en Stratocumulusbewolking kwam opzetten en de rest van de dag in een eerder herfstachtige, sombere en kille sfeer deed verlopen. De bewolking was afkomstig van een zwak frontaal systeempje dat over de Lage Landen koerste, maar neerslag zat daar vrijwel niet meer in. Pas geruime tijd na zonsondergang begon het lichtjes te motregenen, maar ook dit leverde niet meer dan een niet meetbare 0,0 mm neerslag op. Onder zwaarbewolkte omstandigheden en met af en toe nog wat extra motregen werd deze dag afgesloten.
Zaterdag, 30 augustus 2008
Het was vanmorgen een hele verademing toen we de dag nog eens konden aanvatten met een heldere hemel en dus al snel werden getrakteerd op een krachtige (na) zomerzon. Het was hierbij wel bibberen bij ochtendtemperaturen die op 11,6 (*) graden waren uitgekomen. Hoewel het tijdens de nachtelijke uurtjes niet heeft geregend, lag de omgeving er kleddernat bij door al het vocht in de atmosfeer dat gisterenavond reeds massaal begon te condenseren op bijna ieder voorwerp dat ermee in aanraking kwam. Na enkele uren blootgesteld te zijn aan de brandende zonnestralen, raakte alles uiteindelijk weer opgedroogd en konden we genieten van aangenaam zomerweer waarbij het kwik snel steeg naar 27,2 (*) graden als maximum. Daarnaast trok de wind aardig aan waardoor we vooral tijdens de namiddag konden genieten van een oost- noordoostelijk briesje die de subtropische atmosfeer met snelheden tot 29,0 km/h(*) aangenaam en luchtig deed aanvoelen. Kort na de middag waren er opstijgende thermiekbellen te zien die zich lieten verraden door melkachtige 'vlekken' die zich in de diepblauwe lucht aftekenden, maar deze condenseerden vrijwel niet tot waarneembare wolken. Eén enkele thermiekbel kon er korte tijd een klein stukje Cumulus fractus uit tevoorschijn toveren, maar daarmee hebben we alles reeds gezien qua bewolking. Ondanks de heldere hemel koelt het 's avonds niet meer zo snel af als gisteren en blijft het tot laat in de avond genieten op een terrasje, voor zover de muggen daarmee akkoord gingen. De condensatie was evenmin een stuk beperkter al ligt de omgeving er ook deze keer al snel nat bij. Naast dit alles viel ook (niet) op dat de zonsondergang een stuk minder spektaculair verliep dan gisteren.
Zondag, 30 augustus 2009
Net als gisteren kregen we vanochtend weer een heldere, diepblauwe hemel te zien. In het oosten waren wat Altocumuluswolkjes aanwezig die geleidelijk wegtrokken, maar op een heldere zomerdag hoefden we in elk geval niet te rekenen. De aangevoerde lucht was immers vochtig waardoor er binnen de kortste keren stapelwolkjes werden gevormd, die zich snel over het luchtruim gingen verspreiden. De vrees op een sombere namiddag was misschien ongegrond, maar op sommige momenten hing er al een herfstachtig sfeertje toen de zon achter de stapelwolken schuilging. Het werd immers niet overdreven warm met maxima tot 23,4 graden, terwijl de frisse west- zuidwestenwind het soms onaangenaam maakte met haar snelheden tot 27,4 km/h. Niettemin voelde het aan het begin van de avond aan alsof de atmosfeer een beetje op temperatuur was gekomen, en voelde de wind niet meer onaangenaam aan. Tijdens de avond losten de stapelwolken weer op maar kregen we steeds meer sluierbewolking en Altocumulusveldjes te zien. Op het einde van het etmaal moesten we vaststellen dat neerslag weer de grote afwezige was met 0,0 mm als dagtotaal.
Maandag, 30 augustus 2010
Na een woelige buiennacht waarbij we slechts een korte adempauze van een paar uur kregen, maakten nog meer stortbuien vanochtend hun opwachting. Volgens de radarbeelden lag het zwaartepunt van de buienlijn nog steeds in de buurt van Malderen al had deze de neiging om langzaam maar zeker naar het noordoosten op te schuiven. Naast buien was er natuurlijk ook veel bewolking, en dit zorgde ervoor dat de lage minima van 10,8 graden niet nog lager zijn uitgekomen. Vooral de oostelijke helft van Nederland heeft door een goede samenwerking tussen opklaringen en windstilte ongewoon lage minima van rond de 4 graden opgetekend. De goed gekoelde buienmolen bleef overdag ongestoord verderdraaien, maar er ontstonden geleidelijk opklaringen waardoor we tussendoor uitzicht kregen op fabelachtige wolkenlandschappen die zich tegen een diepblauwe, Arctische lucht aftekenden. De zon was hierdoor extra krachtig, maar er stond een erg temperamentvolle noordenwind die het met haar snelheden tot 49,9 km/h ronduit herfstachtig deed aanvoelen. Plaatselijk kwam het ook tot onweer en hagel, maar het is niet duidelijk of dit ook in Malderen zo was. De radar heeft in elk geval één ontlading in de buurt geregistreerd tijdens een krachtig buiencomplex dat rond de middag voorbijkwam. Tijdens de namiddag was het vooral ten oosten van het weerstation goed raak terwijl we konden herademen onder brede opklaringen waarin het kwik nog een klein sprongetje naar 20,2 graden kon maken. Het neerslagtotaal van 4,0 mm was ondertussen reeds bereikt. De resterende bewolking bestond uit Cumulus congestus en Stratocumulus onder een nog steeds diepblauw gekleurde hemel. Deze bewolking loste grotendeels op waardoor het flink kon afkoelen en we omstreeks 22H nog maar 13 graden overhielden.
Dinsdag, 30 augustus 2011
Tijdens de vroege ochtend waren er opklaringen die er veelbelovend uitzagen, maar die belofte niet nakwamen. Er dreef immers Stratocumulusbewolking binnen vanuit het noordwesten en deze bewolking werd meteen onze trouwe metgezel voor de rest van de dag. Het was aan de frisse kant bij minima van 8,1graden, en overdag werd het niet warmer dan 17,6 graden. Voeg daar nog eens perioden van lichte regenval en een bijtende west- zuidwestenwind met snelheden tot 19,3 km/h aan toe en het zomerse herfstplaatje was compleet. De neerslag hield in de vroege namiddag reeds op, maar het duurde tot kort voor zonsondergang voordat het weer opklaarde vanuit het noordwesten. Deze laattijdige opklaringen zorgden voor een flinke afkoeling ondanks het zachte kleurenspel bij de invallende schemering en na zonsondergang evolueerden we naar helder weer. De neerslag die goed was voor 0,2 mm zou in afgelegen valleien in de Ardennen wel eens voor de eerste keer kunnen aanvriezen morgenochtend...
Donderdag, 30 augustus 2012
Na een koele (13,1 graden) en droge nacht bevonden we ons vanochtend aan de achterzijde van het koufront dat kennelijk ongemerkt doorheen het land is getrokken. De noordwestelijke helft van het luchtruim was azuurblauw gekleurd en de zuidoostelijke helft werd beheerst door een band van Altostratus en Cirrusbewolking die tamelijk scherp begrensd was. Het leek een stralende zomerdag te gaan worden, en de voormiddag verliep inderdaad stralend. Die heldere lucht was echter wel degelijk gestoorde zeelucht en zodra de zon wat krachtiger werd, ontstonden er stapelwolkjes waarvan de eerste plukjes omstreeks 11H het luchtruim sierden. Ze werden snel talrijker en groter en in Brussel kwam het omstreeks 14H reeds tot de eerste buien. Het werd ook zwaarbewolkt want een deel van de stapelwolken spreidde zich tot Stratocumulus uit en bedekte zo met gemak 7/8 van het luchtruim. Samen met de koelere luchtsoort waarin we zijn terechtgekomen hield dit de maxima flink in toom waardoor we het met 22,7 graden moesten stellen in de namiddag. Naast de wolken wist ook de wind goed van aanpakken, met snelheden tot 32,2 km/h uit het zuidwesten zal iemand haar zeker wel opgemerkt hebben. De buienmolen bleef ook 's avonds rondjes draaien en met momenten waren er prachtige wolkenlandschappen te zien die veel weg hadden van een voorjaarsbuiensituatie. Bij sommige buien was de neerslag scherp begrensd en kon men de regen tien meter verderop met bakken naar beneden zien komen terwijl het nog droog was. Voeg daar nog eens het zachte licht van de laagstaande zon bij en je kreeg schitterende plaatjes. Een natuurelement dat bij de buien afwezig was en we in 2012 opvallend weinig gezien hebben, is onweer want zelfs de pittigste buien leverden geen ontladingen op. Tegen zonsondergang werd het terug wat rustiger al zagen we hoe dreigende wolkenluchten zich in het laatste schemerlicht weer samenpakten. Het koelde flink af en het neerslagtotaal van 5,2 mm werd dan ook in niet al te comfortabele omstandigheden opgemeten.
Vrijdag, 30 augustus 2013
Het is tijdens het tweede deel van de nacht nog behoorlijk afgekoeld waardoor we met minima van 11,3 graden geconfronteerd werden. Het was aanvankelijk helder op wat sluierbewolking na, maar vanuit het noorden en westen werd er Stratusbewolking gevormd door de sterke afkoeling van de onderste luchtlagen. Er waren ook wat Stratocumulusvelden aanwezig, maar het is niet duidelijk in hoeverre deze bewolking Malderen heeft kunnen bereiken en veroveren. In Brussel kregen we ze enkel aan de westelijke horizon te zien waar ze een mooi contrast vormde met de oranje gloed van de opkomende zon. Daarna dreven er flinterdunne Stratocumulusveldjes binnen waar de zon los doorheen scheen en welke bijzonder waren door de zogenaamde punch holes die erin zichtbaar werden. Na de middag verdween dit verschijnsel weer en kregen de wolkenveldjes gezelschap van een paar stapelwolken terwijl ze dikker en uitgestrekter werden. De zon kreeg het nu een stuk moeilijker en we kwamen onder invloed van het koufront terecht dat dit weekend een stuk koeler en somberder weer zal brengen. Vandaag bleef het echter bij wolkenvelden en daar de zon nog regelmatig een gaatje vond om zich erdoorheen te wringen werd het toch nog aangenaam zomerweer bij een zwakke west- noordwestenwind en temperaturen die 23,5 graden haalden. Tijdens de avond losten de wolkenvelden op maar dreef er Cirrusbewolking binnen vanuit het westen die uiteindelijk overging in Cirrostratus en Altostratus. Voorlopig bleef het niettemin droog.
Zaterdag, 30 augustus 2014
Tijdens de vroege ochtend en aan het begin van de voormiddag kregen we nog een paar vluchtige opklaringen te zien, maar vanuit het westen kwam er al snel dreigende bewolking opzetten die uit Stratocumulus en Stratus bestond. De opklaringen vlak voor deze wolkenband konden het afgelopen nacht nog laten afkoelen tot 15,8 graden. De opzettende wolkenband bleek een koufront te zijn, en het was best wel een pittig ding. De motregen die overging in gewone regen werd (in het westen van het land in ieder geval) gevolgd door krachtige stortbuien die het zicht tot enkele tientallen meters beperkten. Daarna bleef het nog enige tijd naregenen met een licht buiig karakter alvorens er schuchtere opklaringen binnendreven vanuit het westen. De zon kregen we maar amper te zien en de temperaturen waren dan ook navenant met hooguit 19,5 graden. De wind draaide naar zuid- zuidwestelijke richtingen en tijdens de late namiddag en avond kregen we vooral met Stratocumulus en Altostratus bewolking te maken die tegen zonsondergang in warme kleuren oplichtte. We sloten af met een neerslagtotaal van 4,0 mm.
Zondag, 30 augustus 2015
Heel vroeg in de ochtend (rond 4H) kwam de onweerszone die gisterenavond in de verte zichtbaar was, dichterbij waardoor we ook in Malderen met donder en bliksem te maken kregen. Verder dan dat kwam het echter niet, want de buienlijn kwam ergens ter hoogte van Gent tot stilstand waardoor we enkel de felle bliksemflitsen te zien kregen van ontladingen die achter de wolken verborgen zaten. Hoewel we maar sporadisch een flits te zien kregen, was het onweer elektrisch zeer actief volgens de radar. Langzaam maar zeker trok het natuurgeweld weg richting Nederland en keerde samen met de rust ook het daglicht weer terwijl het erg zwoel bleef bij minima van 17,4 graden. Een diepblauwe lucht ontvouwde zich over ons terwijl in het noorden nog Cirrus desus te zien was. Hoewel je anders zou verwachten na een onweersnacht van dit formaat is het niet afgekoeld en voelde het klam, vochtig en drukkend warm aan zodra de zon op kracht was gekomen. De zwakke wind kwam uit zuidelijke tot zuidoostelijke richtingen en werd later veranderlijk terwijl er vanuit het zuidwesten wat Cirrus bewolking binnendreef. Na de middag bereikte het zomerweer haar hoogtepunt en konden we weer sudderen bij maxima van 31,8 graden. Het was toen dat de eerste echte bewolking verscheen in de vorm van Altocumulus castellanus waardoor we opeens weer een déja vu gevoel kregen van gisteren. Opnieuw dreven er voortdurend veldjes van eerdergenoemde bewolking voorbij terwijl in het westen steeds meer Cirrostratus en Altostratus verscheen en in het zuiden ook laaghangende Stratus fractus. Deze bewolking was echter maar moeilijk te zien want de lucht werd nu erg nevelig door het overvloedige vocht. Het hele zootje ging vrij snel over in een grijze mistige massa waar de zon met een zeer zachte, amberkleurige gloed doorheen scheen. Op een of andere manier straalde dit alles vrede en rust uit, al werd het nu opeens zeer drukkend en benauwd doordat de wind helemaal is gaan liggen en we geen zuchtje verkoeling meer konden vinden in de volledig met vocht verzadigde atmosfeer. Tijdens de avond kregen we net als gisteren in het westen weer een stapelwolk te zien die zich in een mum van tijd ontwikkelde tot een onweerscel en voor we het wisten was er in die richting een hele lijn van onweersbuien ontstaan. Het spectakel ontvouwde zich echter pas na zonsondergang toen we een voor onze streken zeldzame bliksemshow te zien kregen met meerdere flitsen per seconde. Dit ondanks de grote afstand, want de buien bevonden zich eerst aan de Belgische kust en trokken dan via Sluis naar Rotterdam. De hemel leek in het westen en noordwesten letterlijk in vuur en vlam te staan, temeer daar de bliksemflitsen door het vocht een gele kleur hadden. Onder de aambeelden van de buien waren ook regelmatig crawlers te zien al was het licht te zwak voor goede bliksemfoto's. Na verloop van tijd werd het in het noordwesten weer donker en was het vooral in het noorden één en al vuurwerk. Geen enkele bui, geen enkele windvlaag en geen enkel druppeltje kon ons bereiken waardoor we de dag toch nog afsloten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 30 augustus 2016
Het was even wennen met erg frisse minima van 9,4 graden, maar het warmde al snel weer op door de brede opklaringen en overvloedige zonneschijn enerzijds, en het op gang komen van een nieuw warmtetransport anderzijds. Dit laatste ging echter met horten en stoten daar er eerst nog een hogedrukwigje moest overtrekken voordat we in de opwaartse tak van de stroming kwamen waar de subtropische lucht in terug te vinden was. Maar de polaire luchtaanvoer was in ieder geval wel al afgesneden waardoor het kwik verder kon uitvloeien richting 26,2 graden bij een verder naar het noordoosten ruimende wind. Vooral naar het einde van de namiddag toe heerste er een echt zomergevoel en tijdens de avond was het ook heerlijk toeven bij zachte temperaturen in de buitenlucht. Pas naar middernacht toe begon de afkoeling er dan toch haar stempel op te drukken onder de heldere hemel bij een weggevallen wind.
Woensdag, 30 augustus 2017
Na een zeer zwoele nacht met minima van 13,8 graden ontwaakten we vanochtend in een erg bizar sfeertje met rozekleurige luchten en een ros/oranjeachtig licht dat alles in een spookachtige gloed hulde. In de zalmkleurige luchten ontvouwde zich opeens een indrukwekkende shelfcloud met vele lagen en daarin zagen we al snel een aantal bliksemflitsen al was de activiteit niet zo heel groot met een paar ontladingen per minuut. Toch moesten we deze bui niet onderschatten, want de shelfcloud kwam zeer snel onze richting uit en voor we het wisten hing ze boven ons. Het zwaartepunt van de bui leek ten noordwesten van ons voorbij te trekken (in ieder geval was de hemel daar het donkerste) al kregen we een korte maar krachtige stortbui die vanuit het zuiden binnenviel en het stevig leed plenzen gedurende een tiental minuten. Tijdens deze bui deed zich een krachtige inslag voor die zowat heel Malderen op haar grondvesten liet trillen, en vele bewoners zelfs nog harder. Er volgde terug een droge periode en het ging erg klam en zwoel aanvoelen terwijl er vanuit het zuiden opklaringen binnendreven. De hemel straalde hierbij nog een en al onstabiliteit uit met veel castellanus bewolking, Cumulus congestus en vanuit het westen toenemende Cirrostratus en Altostratus. Dit was de voorbode van een tweede onweersgolf die ons tijdens de late namiddag zou bereiken. Hoe het er in Malderen aan toe ging is niet duidelijk, maar in Brussel leek het opeens midwinter met een volledige duisternis die omstreeks 18H inviel waarbij ook de straatverlichting automatisch aansloeg. Kort daarop zagen we een indrukwekkende whale's mouth voorbijtrekken terwijl de lucht een blauwgroene tint kreeg. Dit werd meteen gevolgd door een enorme wolkbreuk waarbij we diverse bliksemflitsen konden waarnemen waarbij de ene al wat krachtiger was dan de andere. Na het onweer was het dan tijd om het boeiende spektakel af te betalen met saaiheid want de opklaringen die vanuit het westen binnendreven werden snel gevolgd door laaghangende Stratus fractus bewolking die overging in een gesloten lucht van Stratus. Sommige wolkenflarden groeiden nog uit tot ondiepe buienwolken en de motregen die viel werd hierdoor afgewisseld met korte intermezzo's van dikkere druppels. Veel stelde dit echter niet meer voor in vergelijking met de onweersbuien die we vandaag al over ons heen hebben gehad. Er stroomde gevoelig frissere lucht binnen vanuit het westen tot noordwesten en de maxima konden hierdoor niet meer boven de 24,1 graden stijgen. Al waren dit natuurlijk nog erg hoge waarden en zelfs tijdens de eerste paar uur na de inval van koele zeelucht voelde het niet echt koud aan. De gure kilte trad pas op na zonsondergang, maar dan was ze meteen ook goed voelbaar daar er inmiddels ook een vlagerige wind was opgestoken die in combinatie met de striemende motregenvlagen pure herfst uitstraalde. De neerslag bleef tot na middernacht aanhouden waardoor het dagtotaal voor vandaag niet met precisie te achterhalen valt.
Donderdag, 30 augustus 2018
Na een reeks buien die in het begin van de nacht nog 3,3 mm achterlieten klaarde het op en er wachtte een schitterend bedauwde omgeving op ons. De bewolking bestond uit gebroken Stratocumulus en er hingen nevelbanken. Met minima van 11,7 graden was het daarbij weer erg fris maar overdag kregen we een zonnig weertype met wat stapelwolkjes, een beetje Stratocumulus en wat Cirrus. Het warmde vlot op tot 22,4 graden en de zuidwestenwind was zwak. De Cirrus en later ook Cirrostratus bewolking nam geleidelijk toe en vormde een mooi samenspel met de nog steeds aanwezige gebroken Stratocumulusvelden. Dit zorgde niet alleen voor een fraaie zonsondergang maar ook een langzame afkoeling waardoor het aangenaam toeven was, zowel op de terrasjes als langs de Reuzenommegang. We sloten af met 0,0 mm als neerslagtotaal.
Vrijdag, 30 augustus 2019
De dag begon schitterend met een omgeving die getooid was in duizenden dauwdruppels die als diamanten de natuur eronder sierden. De hemel was met donzige vederwolkjes opgesmukt en de zon straalde een zachte warmte uit in de tot 10,7 raden afgekoelde ochtendwereld. In het noorden ontstonden stapelwolken maar deze waren scherp begrensd door de heldere lucht boven Malderen en verder kwamen deze om een of andere reden niet. Tijdens de namiddag stroomde er merkbaar warmere lucht binnen uit het zuiden en klom het kwik naar 25,7 graden. Tegen de avond werd de afkoeling flink geremd door de steeds warmere lucht die binnen stroomde. Er volgde dus een tamelijk zwoele nacht waarbij de terrasjes weer goede zaken konden doen ondanks de verminderde omzet door toedoen van de muggen. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 30 augustus 2020
De dag begon vriendelijk met brede opklaringen en wat stapelwolkjes met Stratocumulusvelden ertussen. De minima waren koel met 11,2 graden en de wind is naar het koude noorden geruimd. Volgens de satellietbeelden heeft zich een flinke buienlijn langs de kuststreek gevormd die van noord naar zuid liep en zowel net ten noorden als net ten zuiden van ons land zelfs twee aparte lagedrukkernen vertoonde. De buien waren ook flink aan elkaar gekoekt waardoor het geheel meer weg had van een regenzone. Rond de middag zorgde de outflow van de buien voor een arcus waaruit nieuwe stapelwolken ontstonden en deze zorgde voor de doodsteek van het nog maar pas op gang gekomen vriendelijke intermezzo dat het kwik nog op 19,3 graden wist te brengen. De noordenwind wakkerde verder aan en koele lucht stroomde door de uitstroom van de buien over Malderen terwijl er wat regendruppels vielen. Daarna was het een komen en gaan van buien vanuit het noorden waarbij we de zon nog maar heel sporadisch te zien kregen en een groot deel van de bewolking uitsmeerde. Dit gebeurde vooral in de vorm van Stratus fractus en kleinere stapelwolken die zodanig op elkaar gepakt zaten dat er van de buienwolken zelf hooguit een glimp te zien was in de zeer schaarse opklaringen die overbleven. Het neerslagtotaal bleef erg beperkt met 0,3 mm.