Bij mijn slaapkamer in mijn ouderlijk huis had ik vroeger ook een kwikthermometer met twee beugels buiten tegen het kozijn gemonteerd. Maar dan dus met de thermometer naar de glaszijde gericht, waardoor ik deze van binnenuit kon aflezen. Die thermometer kwam 's middags vol in de zon. Als ik dan mijn huiswerk maakte in de winter (en toen hadden we nog koude winters, zoals 1979) dan maakte ik ter afwisseling een grafiek van de daling van de temperatuur bij onbewolkt weer richting een vriesnacht. Stond het kwik in de zon op 20 C (terwijl het waarschijnlijk maar net boven nul was) en dat daalde de kwikkolom richting een nacht met weer strenge vorst (jawel, dat was toen normaal) in de namiddag als een baksteen. En dan vergeleek ik de dagen daarna met onbewolkt weer, de daling in een grafiek. Sloeg nergens op, maar wel leuk! 
