Twee weken terug kon ik last minute nog 6 dagen vrijmaken voor een bezoek aan de herfstige Alpen. Het was al 10 jaar geleden dat ik nog eens in de bergen was geraakt in de magische oktobermaand - wat mij betreft nog steeds de allermooiste maand in de Alpen met geweldig heldere en doorzichtige luchten, de herfstkleuren die hun piek naderen, de bergtoppen die reeds met verse sneeuw zijn bedekt, en in tegenstelling tot de (te) drukke zomermaanden nauwelijks andere mensen. Op de hele tocht hieronder kwamen we (een korte passage over de weg niet meegerekend) welgeteld 3 mensen tegen!
Maar alles moet ook meezitten in oktober om nog een echte bergtocht te kunnen ondernemen met hogere bergpassen onderweg: vaak valt er al eens een eerste pak sneeuw, waardoor hogere routes nog nauwelijks toegankelijk zijn. En ook het weer moet uiteraard mee willen, langere stabiele periodes net tijdens de piek van de verkleuring van de lorken (rond 15 oktober tegen de boomgrens aan, wat later dieper in de valleien) komen zeker niet elk jaar voor; ook professioneel en privé moet het natuurlijk lukken om echt last minute nog vrij te nemen. De voorbije 3 jaar hield ik telkens het weerbericht in wekenlang in het oog, maar het perfecte venster wou maar niet komen.
Dit jaar was het dan eindelijk prijs met een prachtige oktobermaand in grote delen van de Alpen. Van 11 tot 16 oktober trokken we de bergen in. Oorspronkelijk wilden we richting Dolomieten, maar een korte nordstau rond 12-13 oktober leek vooral de oostelijke Alpen te gaan beïnvloeden met potentieel verse sneeuwval en ook veel wind. De dag voordien snel een kaart gekocht van het Italiaanse Valpelline, en onderweg in de auto een route ineen geknutseld. Het was uiteindelijk een geweldige tocht waarbij we 8 passen van boven de 2500m zijn overgetrokken, nog 2 bergtopjes van ruim 3000m konden meepikken, en afwisselend sliepen in tent en de oersympathieke Italiaanse 'bivacco's'.
Het weer was geweldig, met op de meeste dagen uitbundige zonneschijn. De eerste en laatste dag liepen we gewoon in t-shirt, tussenin en zeker tijdens die nordstau was het heel winderig en fris. 's nachts vroor het enkele graden, en de meren boven de boomgrens waren tegen het einde van de tocht bedekt met prachtig zwart ijs. Rond 12-13 oktober vroor het ook overdag boven de 2000m, met 's nachts toch eens wat lichte sneeuwval. De zuidhellingen waren grotendeels sneeuwvrij, boven de 2700m lag er op noordhellingen nog sneeuw van een vorige episode.
Wie de streek een beetje kent zal op de foto's onder meer het Massief van Monte Rosa, de Matterhorn (de wat minder iconische Italiaanse zijde) en Gran Paradiso herkennen 
