Maandag, 1 november 2004
Net als gisteren dreeg het weer een zeer sombere herfstdag te worden, maar gelukkig wisten de weergoden halverwege de voormiddag wat meer kleur te bekennen onder vorm van een dunner wolkendek en schuchtere opklaringen. Na een tijdje kwam de zon er dan door al ging het meer om een waterzonnetje dat in de loop van de namiddag nog veel concurrentie had van lagere wolkenflarden. Later op de namiddag is de bewolking weer gaan toenemen en was het al snel weer betrokken, met momenten viel er zelfs een druppeltje motregen maar dit kon niet verhinderen dat de pluviometer op 0 is blijven staan. Het thermische verloop van deze herfstdag was niet meteen om van achterover te vallen, we haalden met moeite 11,1 graden als maximum en we moeten toegeven dat we al betere tijden gekend hebben. Maar het is herfst voor iets natuurlijk. De minima waren eerder normaal voor de tijd van het jaar te noemen met 5,9 graden en met 5,0 als minimum op de grasmap bleef ook deze nacht de vorstgrens op veilige afstand. De wind wakkerde aan tot 19 km/h uit het noordoosten tot noorden maar is ondertussen weer wat gekalmeerd.
Dinsdag, 1 november 2005
Bij het eerste ochtendgloren lag de regenzone al grotendeels ten oosten van ons met als resultaat een zonovergoten voormiddag. Maar natuurlijk bleef dit niet zo want met de strakke zuidwestelijke stroming waarin weer windsnelheden tot 39 km/h voorkwamen, werden al snel stapelwolkjes meegevoerd die vooral ten zuiden van Malderen met momenten talrijk waren doch op deze locatie kwamen we er goed vanaf en wist de zon de aanstormende wolken aanvankelijk prima te ontwijken doch halverwege de namiddag doken de eerste volwassen buienwolken op en al snel was er ook hier geen ontkomen meer aan en kregen we een eerste bui te verwerken die op haar beurt na een paar opklaringen gevolgd werd door een aantal nieuwe buien. Allen waren ze echter erg aan de zwakke kant want meer dan 0,4 mm als dagtotaal zat er niet in. De temperaturen stelden bij dit alles ook niet veel meer voor, we haalden slechts 16,6 graden als maximum: veel voor de tijd van het jaar maar bitter weinig in vergelijking met de maxima van een paar dagen geleden. Rond zonsondergang (welke trouwens mooi verliep met de toppen van de buienwolken in het rode avondlicht) is het kwik snel beginnen dalen waardoor we op dit moment nog maar aan 8,6 graden zitten, doch voor vorst hoeven we niet te vrezen want een volgende depressie staat reeds te trappelen om de komende uren het land binnen te vallen tesamen met een portie zachte zeelucht. Het lijkt er echter op dat de eraan verbonden regenzone erg lang over het land zal blijven slepen waardoor de ganse dag dreigt ten prooi te vallen aan bijna continue regenval en overvloedige bewolking. Doordat de regenzone aan frontolyse onderhevig is lijkt het met de neerslaghoeveelheden echter mee te gaan vallen en pikken we met veel geluk misschien nog een enkele opklaring mee na de middag...
Woensdag, 1 november 2006
Steeds koelere, polaire luchtmassa's zijn in de loop van de nacht het Malderse grondgebied binnengestroomd. De lucht heeft een flink eind over het relatief warme zeewater afgelegd, wat resulteerde in een met buien geladen weertype. Voor de fotografen een ideale dag om op pad te gaan vermits we reeds vanaf het begin van de daglichtperiode sublieme wolkenlandschappen kregen aangeboden die zich schitterend aftekenden tegen de diepblauwe Arctische luchten. Niet alleen alleen wolken kregen we over de vloer maar ook neerslag die aanvankelijk uit regen bestond maar in de loop van de dag ook in de vorm van stofhagel het landschap geselde. Er stond ook aardig wat wind met 33,8 km/h uit het gure noorden, waardoor zomerse temperaturen er niet meteen inzaten. Het kwik kwam uiteindelijk op 13,2 graden uit. Hoewel de weermodellen gewag maakten van drukstijgingen vanuit het westen en daarbijhorend droger weer, bleef de buienmolen rustig toertjes draaien, en dit tot laat in de nacht. Het leverde in totaal niet minder dan 6,4 mm op. De aangevoerde lucht bleef maar afkoelen waardoor de minima er nu pas uitrolden, namelijk een huiveringwekkende 2,2 graden op het einde van het etmaal.
Donderdag, 1 november 2007
Na een grijze en nevelige start, werd de bewolking wat dunner en kregen we heel even de zon te zien in een paar kleine opklaringen die langsdreven. Dit alles duurde echter hooguit een halfuurtje voordat de bewolking zich weer boven onze hoofden sloot en we weer tegen een egaal grijze Stratuslucht aankeken. Het weersbeeld bleef vervolgens onveranderd tot in de late namiddag toen er wat lichte motregen viel die zo nog een beetje variatie in het eentonige weertype bracht. Later op de avond werd het weer droog maar de bewolking bleef standhouden. Ondanks het gebrek aan zon werd dit een uitermate zachte novemberdag waarbij de temperaturen tich tussen 10,8 en 14,4 graden ophielden. De motregen was daarentegen niet meetbaar. Het rustige weertype werd voorts nog gekenmerkt door een zwak west- zuidwestelijk briesje tot 16,1 km/h.
Zaterdag, 1 november 2008
Met de woorden 'grijs', 'Stratus' en 'motregen' was deze voormiddag opnieuw eenvoudig samen te vatten waarbij de wolken net als gisteren de nachtvorst uit de buurt wisten te houden met minima van 6,2 graden. Ondertussen probeerden warmere luchtmassa's echter vanuit het zuidoosten het land te veroveren, wat ertoe leidde dat de neerslag geleidelijk intenser werd (warmtefront). Langzaam maar zeker ging de bewolking over in Nimbostratus terwijl de temperatuur beetje bij beetje begon omhoog te krabbelen. De wolken en het afkoelende effekt van de regen zorgden er echter voor dat het ondanks de stijgende temperatuur overdag niet warmer werd dan 8,4 graden. Gelukkig was er niet al teveel wind met snelheden tot 19,3 km/h uit het oosten, al bleven veel mensen dit alles als 'waterkoud' bestempelen. Tijdens het tweede deel van de namiddag was de regenval erg pittig te noemen, terwijl ze werd afgewisseld met iets rustigere perioden. Hierbij viel op hoe de lichtinval bijna voortdurend van kleur en richting veranderde met het voorbijdrijven van dikkere en dunnere wolkenmassa's vanuit het oosten. Bij het invallen van de schemering leken we de zwaarste regenval achter de rug te hebben, al bleef het nog een hele poos nadruppelen. Het was wachten tot na 21H voordat de bewolking geleidelijk plaats maakte voor brede opklaringen en het neerslagtotaal bereikt werd met 4,8 mm. Zodra deze ons bereikten, zorgde warmte uitstraling opnieuw voor het tamelijk opvallende verschijnsel waarbij ramen en dunne muren of deuren langs buiten begonnen aan te slaan met dauwdruppels. De afkoeling zelf bleef dan weer binnen de perken waardoor het zelfs onder de bijna heldere sterrenhemel nog vlot boven de zes graden blijft tot na middernacht
Maandag, 1 november 2010
Een rakelings ten oosten van ons langsscherende regenzone, weinig wind en een lange nacht waren de ideale voedingsbodem voor mist waardoor het vanochtend leek alsof Malderen een weerstation armer was geworden. De dichte mistsluiers beperkten het zicht tot enkele tientallen meters en trokken slechts langzaam op naar de middag toe. De mist was zeker niet algemeen in de Benelux want heel wat plaatsen konden er nog een extra nazomerdag aanbreien met een stralende zon die reeds vanaf zonsopgang paraat was. De laaghangende bewolking en mist waren in Malderen erg dun waardoor er desondanks veel licht was terwijl er een blauwe gloed van de bovenlucht zichtbaar was. Vooral halverwege de namiddag zorgde dit voor een erg sfeervol en mystiek/mistiek uitzicht toen de bewolking openscheurde en de zon de dauwdruppels in een zachte en warme gloed deed oplichten. Deze druppeltjes waren overigens goed voor een neerslagtotaal van 0,2 mm. Er volgde een periode met opklaringen terwijl de combinatie van Cirrus, Cirrostratus, Stratocumulus en Stratus fractus eveneens het aanzien waard was. Wat we dan weer niet van de opzettende bewolking konden zeggen die alles even later weer in een troosteloze en grijze bedoening omtoverde. Het korte zonnige intermezzo was niettemin voldoende om het kwik op een aangename 13,2 graden te laten uitkomen, en met een volledige windstilte werd dit als erg warm ervaren. Door de bewolking verliep de avond erg zacht, maar toch hing er meer kilte in de atmosfeer dan gisteren rond deze tijd toen er alsnog wind opstak met snelheden tot 11,3 km/h uit het west- noordwesten.
Dinsdag, 1 november 2011
Een stapje in de buitenlucht deed in de verste verte niet vermoeden dat we reeds november zijn, en de ochtendminima van 10,3 graden deden eerder aan (tamelijk) hoogzomer denken. Overdag maakte een stralende zon haar intrede en vooral tijdens de voormiddag werd het erg aangenaam en zonnig bij maxima van 17,8 graden. Na de middag kregen we echter te maken met een naderende regenzone die voor meer en dikkere Altocumulusbewolking zorgde vanuit het westen en het jaargetijde aldus wat meer recht aandeed. Hoewel, de structuur en samenstelling van de bewolking (castellanusvarianten en later ook Altostratus) deden nog steeds aan een zwoele zomerdag denken die weldra met knetterend onweer zou worden afgesloten. Dat onweer was er inderdaad, en we vonden het terug verderop in de wolkenband boven het zuiden van Frankrijk waar enorme wolkbreuken voor veel schade en wateroverlast zorgden. De buien die in Malderen arriveerden waren een paar maatjes kleiner en onweersvrij al kwam het ook hier tot een gezapig zomerregentje dat niet minder dan 4,2 mm opleverde. Deze regen hield het grootste deel van de avond aan waarop het na 22H weer droog werd vanuit het westen. Er ontstonden weer opklaringen en in de vale gloed van de halve maan konden we Stratus fractus, Cumulus en Stratocumulus onderscheiden. Het werd ook erg nevelig, een verschijnsel dat we bij koufronten in de zomer ook zien al zal de lange nacht en de rustige atmosfeer (overdag was er wel wat wind met snelheden tot 27,4 km/h uit het zuid- zuidwesten) er wellicht voor zorgen dat we morgen in een mistige en troosteloze omgeving ontwaken 'zoals het bij Allerheiligen hoort'.
Donderdag, 1 november 2012
(Nieuw Zeeland) In het oosten was vanochtend een band van wegtrekkende Altostratusbewolking te zien. In het westen was dan weer Cumulusbewolking te zien die zich in een fraaie, diepblauwe lucht aftekende. Er werd Altocumulus lenticularis bewolking gevormd en binnen de kortste keren wemelde het van golvende undulatus structuren in de bewolking. Natuurlijk was dit een teken dat er iets op til was en in de late namiddag zagen we inderdaad hoe de hemel donker en dreigend werd in het stadje Dunedin. Plots stak er een krachtige stormwind op en de aangename zomerwarmte die er eerst nog ging werd in een mum van tijd verdreven. Het kwik daalde van 25 graden naar 13 in minder dan vijf minuten tijd. Het was eerst nog droog maar uiteindelijk kwam het er tot lichte regen. De wind ging er tijdens de avond weer uit zodat we in rustige maar veel koelere omstandigheden konden afsluiten.
Vrijdag, 1 november 2013
De dag begon somber en grijs met in het begin wat lichte regen of motregen bij minima van 10,7 graden. Daarna werd het al snel weer droog en kregen we een afwisseling van Stratus en Stratus fractus te zien terwijl er in de hogere luchtlagen Altostratusbewolking hing. We kregen wat zon te zien en het weersbeeld oogde tamelijk vriendelijk bij temperaturen die stegen tot 14,2 graden en een niet al te krachtige zuid- zuidwestenwind. De Altostratusbewolking werd echter langzaam dikker en er dreven ook Altocumulusvelden voorbij die niet veel goeds beloofden voor de nazomerliefhebber. Toch duurde het nog tot het einde van de namiddag voordat het weer echt aan kwaliteit inboette, en ook dan kwam het niet verder dan wat lichte motregen die niet meetbaar was. Er volgde een zwaarbewolkte tot betrokken avond die erg zacht verliep met af en toe wat gedruppel. Het gros van de neerslag lijkt echter maar pas in het tweede deel van de nacht te zullen arriveren zodat we terug met een neerslagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Zaterdag, 1 november 2014
De sluierbewolking is tijdens de nacht weer verdwenen waardoor we vanochtend onder een staalblauwe hemel ontwaakten. Het is daaronder afgekoeld tot 9,7 graden maar zodra de zon op was, voelde het meteen aangenaam warm aan in de buitenlucht. Het kwik schoot als een raket de hoogte in en na de middag noteerden we absurd hoge maxima van 20,9 graden. Om al die warmte tot bij ons te krijgen was er wel een vlagerige zuid- zuidwestenwind nodig al zwakte die af en toe wat af zodat we regelmatig in alle rust van de nazomersfeer konden genieten. Omstreeks 16H dreef er opeens Altocumulusbewolking binnen vanuit het westen en voor we er erg in hadden was de zon erachter verdwenen. Het was echter geen aaneengesloten bewolking en de opklaringen ertussen zorgden voor een erg sfeervol plaatje tegen zonsondergang. Met het binnendrijven van de bewolking viel overigens op dat de droge landlucht met grote contrasten, heldere kleuren en goede vergezichten heel snel plaats maakte voor vochtige lucht met fletsere kleuren die door dat vocht een warme herfstgloed uitstraalden in tegenstelling tot de 'koude' voorjaarsgloed overdag. Tijdens de avond speelde de Altocumulusbewolking haasje over met de maan en tijdens de passage van dikkere wolkenbanden vielen er waarempel 4 regendruppels die goed bleken te zijn voor een dagtotaal van 0,0 mm
Dinsdag, 1 november 2016
Na een koele maar vorstvrije (6,1 graden) nacht maakte de dag een veelbelovende start met overvloedige zonneschijn die slechts af en toe werd onderbroken door een nevelbank of een Cirruswolk. Het warmde tamelijk snel op en bij de zwakke tot ontbrekende wind voelde het aan als een prima nazomerdag. Maar toch moesten ze ons hierboven duidelijk maken dat we wel degelijk Allerheiligen zijn gepasseerd en het was nog maar amper namiddag of er dreef Stratus nebulosis binnen vanuit het noordwesten. Het was erg bedrieglijke bewolking want door de nevelige, doorzichtige structuur zag je deze indringer maar nauwelijks dichterbij sluipen. Maar opeens was ze daar dan en de zon niet meer terwijl de vriendelijke nazomerhemel in een mum van tijd werd omgetoverd in een typische, sombere wintervariant. De paar opklaringen die overbleven vertoonden een vreemd aandoende amberachtige gloed die gisteren op Haloween prima tot haar recht zou gekomen zijn met de opvallende stralenbundels van de zon in de nevelachtige atmosfeer erbij. Het kwik stokte op 17,1 graden en we zouden haast zeggen dat het een geluk was dat de wind nauwelijks voelbaar was. Doch tot overmaat van ramp trok deze bij het vallen van de avond opeens flink aan en kwamen we in een ruig en guur herfstweertje terecht. Volgens de weerkaarten hadden we te maken met een koufront dat vanuit het noorden binnentrok en de wind ruimde hierbij ook van west-noordwestelijke naar noord-noordwestelijke richtingen. Ondanks de flinke beroering die in de atmosfeer is gekomen, bleef het wel droog (dagtotaal 0,0 mm dus) en in de laatste schemering konden we zien dat de bewolking was overgegaan in Stratocumulus met daartussen opklaringen. De wind bleef nog goed voelbaar waardoor we nog niet voor stralingsvorst hoeven te vrezen ondanks de polaire lucht die nu over ons is uitgestroomd.
Woensdag, 1 november 2017
Het is tijdens de nacht weer opgeklaard en de minima waren dus weer wat frisser met 6,6 graden. Er hing wat Cirrus, Cirrostratus en condensatiestrepen. Er volgde een erg zonnige en zachte najaarsdag waarbij de sluierbewolking langzaam toenam vanuit het zuidwesten terwijl het kwik tijdens de namiddag op 14,4 graden piekte. er stond een zwakke zuidwestelijke bries. Daarna ging het snel en zagen we veel dikkere Altostratus vanuit het zuidwesten naderen waar mooie Cirrus pluimen dwars uit leken voort te lopen alsof er een symmetrisch kunstwerk werd vertoond. De zon waren we hiermee wel kwijt maar ondertussen was deze toch al bijna onder. Na het vallen van de duisternis klaarde het weer op waardoor het terug wat kon afkoelen. In het bleke maanlicht zagen we de pluviometer opnieuw 0,0 mm aanwijzen als dagtoaal.
Donderdag, 1 november 2018
(Taiwan) Veel is er afgelopen nacht niet veranderd, het was nog steeds nat met motregen of lichte regen uit een sombere Nimbostratus hemel. Tijdens de voormiddag ging de bewolking over in Cirrostratus met meer licht en neiging tot opklaren, en leek alles achter de rug te zijn. Maar het ging juist harder regenen en de bewolking werd daarna weer dikker. Er volgden perioden van lichte of matige regen en tegen de avond koelde het af waardoor het terug erg guur werd. Soms stond er wind en soms was de wind nauwelijks voelbaar. Na zonsondergang werd het tijdelijk droog maar dit werd dan toch weer door nieuwe regen gevolgd uit een nog steeds betrokken hemel.
Vrijdag, 1 november 2019
(Laos) De bewolking uit tyfoon Matma heeft Luang Prabang goed en wel weten in te palmen. Ze was echter niet gesloten waardoor er toch nog mooie opklaringen te zien waren. We zaten nog steeds aan de westelijke rand waardoor een noordelijke stroming opnieuw voor ongebruikelijk lage maar wel aangename minima van een graad of 15 zorgde. De bewolking bestond uit Altocumulus en Stratocumulus. Overdag dreef er een tweede laag Stratocumulus binnen die lager hing (duplicatus) maar ook deze was niet aaneengesloten en de zon kwam er dus af en toe door. De warmte viel erg goed mee door de wolken en zeker tijdens de avond was het heel aangenaam. Hoewel we nu een tyfoon boven ons dak hebben is het droog en rustig gebleven maar veel leven straalde dit systeem sowieso niet meer uit.
Zondag, 1 november 2020
Het luchtruim was behoorlijk vol gelopen met Altostratus bewolking waar af en toe wat pannus onder dreef. Het was nog steeds zacht met minima van 10,5 graden maar er viel af en toe wel wat lichte regen uit de bewolking die uit lichtere en donkere stukken bestond. Tegen de middag was er een omslag en kregen we meer laaghangende Stratus bewolking te zien waaruit het ging regenen en motregenen. Plots verschenen er daarna opklaringen en zagen we een spectaculair display met Stratus fractus, Stratocumulus en in het westen wat Cirrus bewolking. Deze dreven aan een flinke snelheid voorbij in noordelijke richting met een ruiming naar het westen naarmate de wolken hoger hingen. Hierdoor leek alles in verschillende richtingen te bewegen. Het licht was oogverblindend fel en wanneer er dikkere wolken kwamen opzetten zagen de luchten er in het zuidwesten inktzwart uit. De regen die volgde stelde natuurlijk een stuk minder voor dan wat je met deze uitzichten zou verwachten. Tijdens de zonnige momenten kon het kwik nog oplopen naar 18,1 graden en tegen zonsondergang raakte het weer betrokken met meer aanhoudende regen en motregen. Later volgden er weer wat drogere perioden maar de bewolking bleef overheersen. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,8 mm.