Op de fiets, de kou prikt op je neus, camera mee onder je arm en boven een dampend landschap in de Noordoostpolder komt de zon op na een koude nacht. Een typische winterse ochtend in december. Onderweg op mijn fiets kom ik een aantal mensen tegen met een hoge rug die de hond uitlaten. Binnensmonds hoor ik de mensen zeggen: goedemorgen.
Eenmaal op mijn plek net buiten Emmeloord aan de Banterweg komt de zon dampend boven de horizon uit. De combinatie van vorst en een zonsopkomst levert altijd weer prachtige beelden op. Dit soort situaties heb ik al tig keer gezien, maar ik blijf er toch keer op keer van genieten. Voor het eerst dit seizoen was het ook weer zo mooi berijpt. Dat heeft altijd extra waarde vind ik.
Op de terug weg door het park gefietst. De slootjes lagen al prachtig dichtgevroren met een schitterende ijsvloer. Diep in gedachten zag ik mij al zwieren en zwaaien op de schaatsen, maar om over één nacht ijs te gaan is niet heel verstandig. Toch zag ik een reiger en een kat een poging wagen. De zon zorgde langzaam weer voor de dooi en daarmee was het sprookje weer uit. Gelukkig hebben we de beelden!






Quote selectie