Maandag, 13 december 2004
Opnieuw moesten we vandaag een sombere en grijze winterdag trotseren, net als de voorbije dagen. Eén belangrijk verschilpunt is echter dat de temperatuur het afgelopen etmaal niet boven het vriespunt is gekomen en dat wellicht ook niet meer zal doen voor middernacht. Malderen heeft dus zijn eerste ijsdag te pakken sinds het begin van de waarnemingen. De temperaturen schommelden tussen -1,1 en -0,3 graden, waarbij meteen ook het geringe verschil tusse minimum en maximumtemperatuur opvalt: slechts 0,8 graden. De wind kwam deze keer uit het zuidwesten, met snelheden tot 13 km/h. Het bleef de ganse dag droog, al zou neerslag gezien de temperaturen wel interessant kunnen geweest zijn. Ondertussen is de temperatuur weer zeer langzaam aan het dalen en is het wachten op morgen wanneer er in de namiddag misschien wel enkele opklaringen zullen opduiken, welke de komende dagen breder kunnen worden als de naderende regenzones de atmosfeer in beroering brengen en de lage bewolking opruimen. Dat het hierbij af en toe zal regenen moeten we er voor lief bijnemen.
Dinsdag, 13 december 2005
De hoge luchtdruk (1033,1 hPa), een vochtige atmosfeer en een aantal afzonderlijke noordzeebuien vormden de ideale ingrediënten om er weer een sombere winterdag van te maken. De buitjes werden door de luchtdruk letterlijk platgedrukt waardoor ze zich als olievlekken horizontaal uitspreidden tot de hele hemel bedekt was. De weinige opklaringen deden zich vooral in de voormiddag en in de late namiddag voor, maar de zon heeft ze niet kunnen benutten om de zich enkele kilometers lager bevindende mensen op te fleuren. Wel vielen er twee regendruppels waarvan het grootste deel in de voormiddag en dit bij temperaturen die tussen 5,1 en 8,6 graden schommelden. In de noordelijke tot noordoostelijke hoek vonden we dan weer de wind terug die het met haar 18 km/h wat rustiger aandeed dan gisteren maar het toch nog alles behalve gezellig deed aanvoelen. Ze zal ook de komende dagen uit deze richting blijven komen. Wolken en somberheid blijven nog steeds de hoofdrol bepalen maar de kansen op regen gaan geleidelijk stijgen wat voor sommigen onder ons die de saaiheid beu zijn een verlichting kan zijn, maar voor de meeste mensen wellicht niet in dank zal afgenomen worden. Interessanter weer met buien en hun bijhorende fraaie wolkenlandschappen alsook opklaringen tussendoor zou dit weekend echter voor de meesten onder ons een zekere aanwinst moeten betekenen.
Woensdag, 13 december 2006
Een nat wegdek duidt er vanmorgen op dat er afgelopen nacht weer een of meerdere buien op bezoek zijn geweest. De hemel was niettemin helder en in de loop van de voormiddag krijgen we weer het klassieke scenario waarin boven land stapelwolken gevormd worden die zich in de loop van de dag verder ontwikkelen. Boven de Mt. Agnun komt het al snel tot onweer en ook in het noorden ontwikkelen zich onweders. Een lang leven is hun echter niet beschoren: de buien zakken weer in elkaar en het is enkel de aambeeldbewolking die tot bij het hotel in Manggis kan doordringen. Een lichtbewolkte avond volgt hierop waarbij het volledig rustig blijft en er in de verste verte geen bliksem of andere onweerstekenen te bespeuren vallen.
Donderdag, 13 december 2007
Erg veelbelovend in het begin van de dag met brede opklaringen en een ondanks de nevelige lucht weinig gehinderde winterzon. De erg frisse ochtendminima van -1,3 graden namen we er dan maar graag bij, ware het niet dat het weersbeeld na een paar uur compleet omsloeg toen er vanuit het oosten Stratocumulus en Stratusbewolking kwam opzetten. Deze weersverandering was zeer snel gerealiseerd, maar er terug vanaf raken was andere kaas vermits het voor de rest van de dag somber en grijs bleef terwijl ook de avond betrokken verliep. De temperatuur raakte dan ook niet hoger dan 3,7 graden, al zorgde dezelfde bewolking ervoor dat het tijdens de avond nog vorstvrij bleef. Er stond vandaag iets meer wind dan gisteren met 12,9 km/h uit het oosten, terwijl het ondanks al dat gewolk een droge dag bleef met 0,0 mm.
Zaterdag, 13 december 2008
Door de strakke wind bleven de luchtmassa's tijdens de nacht goed gemengd zodat de afkoeling nauwelijks verder ging en de minima niet beneden -1,1 graden zakten. Negatieve temperaturen in combinatie met veel wind zorgden er echter voor dat er behoorlijk wat ijs werd gevormd op vijvers en plassen, waarbij de pluimgewichten onder ons zelfs al hun eerste stapjes op natuurijs konden maken. Overdag zorgde de zon voor een aangenaam en vriendelijk weertype waarbij de temperatuur opliep naar 3,5 graden en de wind geleidelijk draaide naar het zuidoosten met snelheden tot 29,0 km/h. In het westen van het land was het een stuk onaangenamer doordat de bewolking van een naderend koufront er reeds was doorgedrongen en voor een waterkoud weertype zorgde waarin het kwik nauwelijks boven het vriespunt uitkwam. Het schrille contrast tussen lenteweer in Malderen en guur winterweer in het westen, hield zowat de ganse dag stand, maar tegen de avond drukte de neerslagzone ook hier haar stempel op het weer. Er viel hierbij een mengsel van regen en ijsregen waarbij deze laatste werd gekenmerkt door fijne, doorschijnende hagelbolletjes. Opvallend hierbij was dat de oostelijke helft van het luchtruim nog helder was zodat alle neerslag in het felle maanlicht naar beneden is gekomen. De hoeveelheden bleven echter beperkt en tegen middernacht was er nog steeds niet meer dan 0,2 mm gevallen.
Zondag, 13 december 2009
Net als gisteren waren er massale hoeveelheden Stratus fractus en Stratocumulus aanwezig die voor een eerder somber weertype zorgden. Dankzij deze bewolking is het echter nog niet tot vorst gekomen, en werd het grauwe winterlandschap nog steeds opgefleurd door talloze bloeiende exoten en andere vorstgevoelige planten. Af en toe dreef er een opklaring voorbij en met heel veel moeite kon het kwik nog omhoog krabbelen naar 3,9 graden. Naar de avond toe werden de opklaringen langzaam breder, en werd het kwik door een ijzige noord- noordoostenwind tot 22,5 km/h definitief onder het vriespunt gedreven. Onder een lichtbewolkte hemel werden later de uiteindelijke minima van -0,5 graden opgetekend, samen met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 13 december 2010
Gisterenavond koelde het reeds flink af, maar vanochtend was het toch wel even verschieten toen het kwik nog een heel stuk verder was doorgezakt met -6,2 graden als uiteindelijk gevolg. Het was helder en de zwakke noordoostelijke stroming was voor het grootste deel verantwoordelijk voor deze thermische uitschuiver. Vanuit hetzelfde noordoosten zagen we echter een kleinschalig lagedrukgebiedje naderbij komen dat enerzijds voor stijgende temperaturen vanuit het noorden zorgde en anderzijds voor bewolking en neerslag. Dit systeempje trok net ten oosten van ons langs waardoor we, in Malderen althans, enkel wat meer bewolking zagen binnen drijven. En zelfs dat viel erg mee want het ging om ragfijne Stratocumulusveldjes die nog erg veel zon doorlieten en voor erg fraaie uitzichten zorgden. Het deed opnieuw een beetje aan lente denken met temperaturen die naar 1,2 graden stegen en slechts een zwak westelijk briesje tot 20,9 km/h. De bewolking was dikker in het oosten terwijl het boven de westelijke horizon meestal helder was. Hier en daar waren de wolkenvelden onderhevig aan het bijzondere fenomeen van punch hole clouds, wat vooral voor de middag het geval was. Tijdens de namiddag werd de bewolking een beetje chaotischer en kregen we een nogal rommelige mengeling van opklaringen en wolkenveldjes te zien. Hieruit ging het kort na zonsondergang lichtjes sneeuwen, maar veel meer dan wat verdwaalde vlokjes kregen we niet te zien terwijl het even later weer helder werd vanuit het noordoosten. Nieuwe wolkenvelden konden de afkoeling later op de avond een halt toeroepen waardoor het kwik op het einde van de avond nog rond of net boven het vriespunt schommelde. Waarscijnlijk zal het morgenochtend alsnog tot een paar graden vorst komen daar er aan de achterzijde van het laagje opnieuw een koude noordoostelijke stroming zal opsteken. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 13 december 2011
De storm bereikte vanochtend en hoogtepunt en striemende vlagen van regen of motregen werden opgezweept door een gierende zuidwestenwind die met snelheden tot 62,8 km/h over Malderen raasde. Af en toe dreef er een opklaring voorbij en zagen we hoe vormeloze wolkenflarden aan een enorme snelheid voorbij de volle maan schoten. Bij de eerste schemering bevond de regenzone zich ten oosten van ons en dreven er geleidelijk opklaringen binnen vanuit het westen. De bewolking bleef echter in de meerderheid en de krachtige stroming op grote hoogte maakte de atmosfeer uitermate onstabiel. Er ontstonden op grote schaal buien die een dynamisch karakter kregen, al bevonden de meeste buien zich overdag nog boven zee. Tijdens de namiddag kregen we hierdoor even de tijd om op adem te komen terwijl de wind wat afzwakte en de zon toch redelijk wat kansen kreeg om ons te verwarmen. Voor zover dat lukte tenminste, want we waren ondertussen alweer in subpolaire lucht terecht gekomen en de maxima werden dan ook al vroeg bereikt met 11,0 graden tijdens de voormiddag. Op het einde van de namiddag verscheen er Cirrus densus bewolking die mooi geel en oranje kleurde bij de ondergaande zon even later, zeker in combinatie met de talloze Altocumulus floccus en Stratocumulusveldjes ertussen en de diepblauwe hemel erboven. De buien bereikten ons na zonsondergang en hadden het aanvankelijk op de kuststreek gemunt alvorens langzaam maar zeker verder het binnenland in te trekken. Er werd op verschillende plaatsen hagel waargenomen en het kwam ook tot onweer, maar toen de buien in Malderen arriveerden bleef het bij gewone regen met 5 hagelbolletjes ertussen. Deze was niettemin erg intens en kon het neerslagtotaal verder aanvullen tot 7,4 mm. Daarna werd het weer wat rustiger, maar de opklaringen deden het snel afkoelen waardoor we nu pas de minima van 3,8 graden konden optekenen. Misschien dat het komende nacht tot wat grondvorst komt, maar door de krachtige wind zal het zeker in thermometerhut niet tot algemene vriestemperaturen komen.
Donderdag, 13 december 2012
Ondanks de snelle afkoeling gisterenavond is het toch niet kouder dan -3,8 graden geworden. Door het ontbreken van een isolerend sneeuwdek was het voor vorstgevoelige bollen, knollen en wortelstokken niettemin op de tanden bijten. Overdag wachtte een vriendelijk winterzonnetje ons op, al zagen we reeds Cirrostratus, Altocumulus en Stratocumulusvelden die door naderende regenzones en zachtere lucht vanuit het zuiden werden gegenereerd. Toch zou het nog eventjes duren voor we hier echt last van zouden krijgen, want de bewolking deed overdag verschillende pogingen om het luchtruim in te palmen waarna het iedere keer plots weer bijna helder werd. Voor wie niet over satelliet- of radarbeelden beschikte, was dit een erg onvoorspelbaar weertype, en we konden de wolken ook niet gewoon negeren aangezien ze wel degelijk een vochtige boodschap wilden overbrengen. Na zonsondergang was één van de vele pogingen van de bewolking om vat te krijgen op het Malderse luchtruim succesvol en kort daarna begonnen er ijsdeeltjes uit de lucht te vallen die als kleine diamantjes over het weerstation en de avondspits werden uitgestrooid. Ijsregen dus, al leidde het gelukkig niet tot gevaarlijk gladde toestanden. Blijkbaar waren er wel grote verschillen in neerslagsoort daar sommige nabijgelegen weerstations melding maakten van poedersneeuw, wat in Malderen niet werd waargenomen. Wie verwachtte dat de ijsregen zou overgaan in overvloedige regenval bij stijgende temperaturen had het mis, want het werd na een half uurtje terug droog. Dat van die stijgende temperaturen was niettemin juist want het kwik begon langzaam te stijgen zodat we tegen middernacht de uiteindelijke maxima van 3,1 graden bereikten. Er was ook een lichte toename van de wind al bleef ze nauwelijks voelbaar met hooguit ... km/h uit het ... . De ijsregen bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 0,2 mm.
Vrijdag, 13 december 2013
Van laaghangende bewolking was vandaag niets meer te merken en we begonnen de dag dus met een stralende zon bij minima van -1,6 graden. In het westen was wat Cirrusbewolking te zien waar tegen de middag ook wat Altocumulusbankjes onder verschenen. Deze oriënteerden zich van zuid naar noord en het was erg duidelijk te zien dat deze een regenzone markeerden. Gelukkig was het al zonsondergang voor deze goed en wel aan haar oversteek van Vlaanderen was begonnen. En voordat het zover was konden we nog genieten van (een beetje) lenteachtig aandoende maxima van 7,3 graden terwijl er een zwak zuid- zuidwestlijk briesje stond. Kort voor zonsondergang ging de zon dan schuil achter gesloten Altocumulusvelden die zich vervolgens over het luchtruim uitbreidden. Het vervolg was een halfbewolkte avond waarbij er in het westen van het land reeds neerslagmeldingen opdoken. Het was reeds middernacht voordat Malderen aan de beurt kwam zodat we hier toch nog net met 0,0 mm konden afsluiten bij een gestaag aanwakkerende wind.
Zaterdag, 13 december 2014
Na de koufrontpassage van gisteren is de atmosfeer weer tot rust gekomen en ontwikkelde zich laaghangende bewolking in de vochtige lucht. Het resultaat was een sombere en kille winterdag om snel te vergeten. Na de middag kwamen we in een zwak buiengebiedje terecht en ging het lichtjes druppelen vanuit het westen al was deze neerslag niet meetbaar. Het warmde op tot 8,3 graden en tijdens de avond ontstonden er weer opklaringen in het in Stratocumulus overgaande wolkendek waardoor het verrassend snel ging afkoelen. De minima van 2,7 graden werden dan ook pas tegen het einde van de avond bereikt terwijl de ene auto na de andere met een glitterend suikerkostuumpje werd uitgerust. Ook bij de 0,0 mm aanwijzende pluviometer was dit het geval. De opklaringen waren tegen middernacht reeds erg breed waardoor we ook in thermometerhut erg lage minima zullen optekenen morgenvroeg
Zondag, 13 december 2015
De regenzone is verder afgedaald in zuidelijke richting en tijdens de ochtend trok het koufront over Malderen. Dit ging gepaard met buiige regen die erg intens was en ook erg lang duurde naar koufrontnormen. Als we de satellietbeelden erbij halen en de geringe breedte van de buienlijn zagen was het helemaal een verrassing dat het zo lang stortregende. Op de bewegende beelden werd het waarom echter duidelijk: de buienlijn bevond zich net in het dal van het golvende polaire front waardoor het ding vanuit het westen weer in noordelijke richting werd geduwd. Het kwam zo een beetje ter hoogte van Malderen tot stilstand. Daarna transformeerde het koufront naar een warmtefront en kregen we het wel te verwachten druilerige weertype dat erbij hoorde. De hele dag was het grijs, zacht met dikke Stratus bewolking en constante motregen. Het was een donkere dag om snel te vergeten al straalden te temperaturen die zich tussen 3,7 en 8,5 graden ophielden toch nog iets zomers uit (zeker voor mensen met veel fantasie of eventuele Inuits die hier als toerist rondhingen). Er veranderde niets aan het weer en ook tijdens de avond bleef het gezapig verder motregenen wat ons een dagtotaal van 3,1 mm opleverde. Het merendeel daarvan kwam uiteraard van de stortbuienlijn deze ochtend.
Dinsdag, 13 december 2016
De Stratusbewolking is tijdens de nacht dikker geworden en bleef vandaag hardnekkig hangen waardoor we eigenlijk heel kort kunnen zijn om dit alles in een verslag te gieten, ook al zou je het niet meteen geloven aan het gemak waarmee de zonneliefhebbers er al klagend een boek in Shakespeare-formaat over konden schrijven. Hoe dan ook begon dit verhaal met minima van 5,6 graden en zat er in het weersverloop van deze dag nog best wel veel variatie voor wie daar echt op lette. Zo was er tijdens de voormiddag een periode van fijne regen, daarna een periode van intensere regen en dan weer een periode van lichte motregen. Tijdens de namiddag ging de bewolking over in een mengeling van Altocumulus, Altostratus, Stratus en Stratus fractus waar je met juist gecorrigeerde brilglazen best wel wat structuur in kon zien. De aangevoerde lucht was zacht en we haalden maxima van 7,6 graden. Regen en motregen kwamen er niet meer aan te pas tijdens de namiddag en avond waardoor het nog verrassend hoge neerslagtotaal van 3,1 mm ook het dagtotaal werd. Tijdens de rest van de avond bleven we het zelfde weertype houden.
Woensdag, 13 december 2017
Tijdens het tweede deel van de nacht is het inderdaad snel gaan opwarmen waardoor de eerste neerslag vanochtend als regen en smeltende sneeuw viel terwijl het volop dooide. In Nederland lag de temperatuur iets lager waardoor het daar gevaarlijk werd door opvriezing en een deel van de neerslag die als ijzel of sneeuw viel. De minima van 1,7 graden werden in Malderen al vroeg bereikt. Tegen de middag werd het droog maar trok de wind snel aan en zagen we tussen de Stratus fractus wolken weer een aandikkende laag Altostratus verschijnen. De volgende periode van regen liet maar een uur op zich wachten en hierbij viel op dat de neerslag gestaag intenser werd om vervolgens opeens in buien over te gaan met droge perioden ertussen. De wind was erg krachtig en met de maxima die op 7,8 graden uitkwamen smolt de sneeuw aan een ijltempo weg. Tijdens de avond leek het opeens alsof het Laatste Oordeel zich ging voltrekken toen we de speelbal van felle stortvlagen werden met hagel en smeltende sneeuw die door een brutale noordenwind werden opgezweept. Het geheel werd door spookachtige bliksemflitsen helemaal compleet gemaakt waardoor dit zonder twijfel het meest indrukwekkende onweer van het reeds bijna afgelopen jaar werd voor regio Londerzeel. De rust keerde daarna weer, de wind viel weg en we sloten de dag met opklaringen af. De pluviometer wees een impressionante 54,0 mm aan, al is de neerslag van de afgelopen vier dagen daarbij meegerekend.
Donderdag, 13 december 2018
(Argentinie) De zware turbulentie hield tot voorbij de Azoren aan waarna het eindelijk weer rustig werd en we weer een maaltijd konden eten zonder de ingredienten met een netje uit de lucht te vangen. We konden herademen tot vlak voor het bereiken van het vasteland ergens bij Guyana waar we weer flink getraind werden op het binnen houden van onze maaginhoud. Het was echter niet meer zo hevig als gisteren en we zaten ook niet in een storing want vooral boven Brazilie waren verschillende stadjes mooi te zien waaronder Boavista. Er volgde een rustiger moment nadat we in de vlakte ten zuiden van de tepuis van Venezuela kwamen en dan ging de boel weer flink rammelen bij het naderen van de Andes voorbij Iquitos. Het bleef helder en er was ook geen enkele bliksemflits te zien van eventuele tropische onweersbuien. Bij de landing in Lima was het eveneens lichtbewolkt tot helder en zo liep de dag er ten einde bij een 20-tal graden.
Vrijdag, 13 december 2019
Tijdens het tweede deel van de nacht kregen we met zwaardere regen te maken al werd het tegen de ochtend weer wat droger. We zaten in de buurt van een depressiekern waardoor de gure wind wegviel en met de koele en natte omstandigheden waren de zachte weggebruikers daar zeker niet rouwig om. Tijdens de voormiddag bleef het grijs met af en toe regenvlagen en ook tijdens de rest van de dag veranderde daar weinig aan. Het waren dan misschien geen wolkbreuken maar wel genoeg om er een gure en verregende winterdag van te maken. Het kwik steeg van 4,0 naar 7,0 graden en ook tijdens de avond bleef het betrokken en regenachtig. Het dagtotaal liep op tot 2,5 mm.
Zondag, 13 december 2020
De buien hebben het tegen de ochtend weer voor bekeken gehouden en vooral wie er vroeg bij was kon genieten van eindeloos blauwe luchten waarin de zon haar opwachting maakte. Degenen die wat later waren zagen echter hoe de lucht begon vol te lopen met Stratocumulusvelden en een redelijk scherp begrensde zone van Cirrostratusbewolking Deze bewolking kwam snel opzetten vanuit het westen al was ze nog niet helemaal aaneengesloten en konden we tot omstreeks 14H nog genieten van een aantal zonnige perioden. Daarna ging het echter snel en werd de bewolking dreigend dik en donker terwijl er ook valstrepen van neerslag verschenen. Maar toch duurde het ondanks de snelle opmars van de bewolking nog opvallend lang eer het effectief ging regenen en zo konden we dan toch nog een redelijk beperkt neerslagtotaal van 0,0 mm bijschrijven. De temperaturen waren aan de zachte kant met minima die op 4,4 graden uitkwamen terwijl de maxima zich bij 7,8 graden ophielden. Na zonsondergang begon de zuidwestenwind flink aan te wakkeren en voelde het ondanks die temperaturen erg guur aan.