Dinsdag 14 december 2004
We kregen alweer hetzelfde weerscenario als gisteren gepresenteerd: grijs, somber en kil weer. Gelukkig zijn er in de loop van de dag een aantal veranderingen in het weersbeeld gekomen: kort na de middag vertoonde het wolkendek een paar zwakke neigingen om open te breken en ook de temperatuur is beginnen te stijgen van -1,7 naar 3,3 graden. Een uurtje later is alles echter weer dichtgetrokken wat zelfs gepaard ging met een spatje motregen, zij het niet voldoende om de pluviometer in beroering te brengen, om pas in de late namiddag weer uit te klaren, maar dit gaf ons enkel zicht op de maansikkel. Degenen die de zonneschijf willen zien zullen nog even op de tanden moeten bijten. De wind is ondertussen naar het zuiden gedraaid en de satellietbeelden tonen inderdaad de regenzones die zoals aangekondigd geleidelijk het land zullen binnenschuiven, de eerste neerslag zou ons morgen in de loop van de namiddag moeten bereiken, maar deze zou niet al te veel voorstellen; de grotere neerslaghoeveelheden komen pas op donderdag waarbij het weer tevens een erg buiig karakter zal aannemen. Tussen de buien door alsook morgenvroeg als er nog wat opklaringen ontstaan voor de regenzone uit zullen we dan onze zonneschijf eindelijk terugzien...
Woensdag, 14 december 2005
Veelbelovend konden we de eerste uren van het etmaal niet noemen; een dik wolkendek hield de sterrenhemel en later ook de dagversie ervan voor ons verborgen en er viel af en toe miezerige motregen of lichte regen. Positieve zijde van dit alles is dat de aangevoerde zeelucht vrij zacht is en de bewolking de nachtelijke afkoeling flink afremde zodat we niet lager dan 4,4 graden uitkwamen. Overdag verschenen er langzaam wat gaatjes in de aanvankelijk nog hardnekkige bewolking en kon de zon hier gretig van gebruikmaken om er zich doorheen te wurmen en aldus het kwik een handje toe te steken in haar moedige klim die uiteindelijk maxima van 9,2 graden opleverde, ondanks de noordelijke tot noordoostelijke wind die 18 km/h haalde. Tussen de opklaringen door verschenen er buienwolken, maar erg veel hadden die niet om het lijf zodat de neerslagsom beperkt bleef tot 0,4 mm. Veel lijkt hier de komende uren niet meer bij te zullen komen maar op de noordzee ligt nog een flink pak laaghangende bewolking klaar om ons morgen weer een sombere dag te bezorgen en het rakelings passeren van een storing ten oosten van ons kan de Ardennen en een deel van Vlaanderen nog met verse regen opzadelen, vooral in de namiddag. De volgende regenzones lijken vrijdag en dit weekend echter met volle aktiviteit over Malderen zullen te trekken waarbij de stroming na het weekend zal krimpen naar het noordwesten en later volgende week zelfs naar west of zuidwestelijke richtingen. Voor het zover is kan het echter nog flink afkoelen dit weekend waarbij de berekende neerslag gedeeltelijk of misschien wel volledig uit sneeuw kan bestaan en een licht buiig karakter zal krijgen.
Donderdag, 14 december 2006
We starten de dag onder een mengsel van Cirrus, Cirrostratus en Cu fractus en vervolgens ontwikkelen zich boven land de gebruikelijke stapelwolken. De reis gaat nu richting Ubud voor het tweede hotel dat tevens verder in het binnenland licht. Gunstigere omstandigheden voor buien en onweer dus en deze laten dan ook niet lang op zich wachten: bij aankomst in het hotel rommelt het reeds behoorlijk uit een betrokken hemel en spoedig valt de regen die op sommige momenten vrij intens is maar het grootste deel van de tijd eerder gematigd is. Enkele donderslagen zijn erg vlakbij en luid, maar de onweersaktiviteit verdwijnt vrij snel en de regen gaat over in licht gedruppel dat langzaam verder afneemt. Er verschijnen weer opklaringen en bij zonsondergang zorgt een fraai boeket van Cirrus, Altocumulus, Cirrostratus en enkele onweerscellen in de verte voor een erg sfeervolle en geslaagde zonsondergang. De onweerscellen laten het tijdens de avond af en toe bliksemen in de verte, maar aan een teleurstellende intensiteit. Boven het hotel in Ubud blijft de hemel helder. In de valleien beneden het hotel heeft zich nevel en laaghangende bewolking gevormd terwijl het aangenaam koel is geworden door de regen.
Vrijdag, 14 december 2007
Opnieuw begon de dag veelbelovend met brede opklaringen, al moet het grootste deel van de nacht nog zwaarbewolkt zijn verlopen vermits de temperatuur niet beneden de -O,2 graden daalde, en dit was dan nog pas het geval om 10H in de voormiddag. Na een paar uurtjes zonnekloppen, volgde echter opnieuw de grote weersomslag waarbij omvangrijke Stratocumulusvelden vanuit het oosten het Malderse luchtruim inpalmden. Ondanks dit gebeuren verliep de rest van de dag wat boeiender dan gisteren vermits er onder de Stratusbewolking die snel op eerdergenoemd wolkentype volgde, nog wat Stratus fractus te zien was en de lucht daardoor niet egaal grijs kleurde. Maar het gaf nog geen aanleiding om meteen uit te barsen in enthousiasme en opwinding zodat deze dag net als gisteren niet snel genoeg kon voorbij zijn. Naast het visuele vertoon van deze dag, waren ook de temperaturen erg bedroevend (of net omgekeerd voor degenen die wakker liggen van het broeikaseffekt) met maxima van 3,8 graden terwijl de oostelijke wind een tandje bijstak en het met 22,5 km/h vrij guur deed aanvoelen. Tijdens de avond bleef het eveneens betrokken terwijl we met 0,0 mm neerslag opnieuw van een droge dag kunnen spreken.
Zondag, 14 december 2008
Samen met het 'kou'front is er zachtere lucht binnengesijpeld waardoor het voorbije nacht niet meer tot vorstige toestanden is gekomen. Overdag kregen we een halfbewolkt weertype opgediend waarbij de bewolking vooral uit Altostratus, Cirrostratus en Altocumulus bestond. Op grote hoogte stond er een zuidoostelijke stroming waardoor de bewolking onderhevig was aan de lijwerking van de Alpen waar ze enkele uren eerder is overgestreken. Dit vertaalde zich in fraaie golfpatronen die de hele dag door een streling voor het oog waren. De zachte kleuren van de winterzon gaven dit weertype ook een erg relaxe indruk. Na al dat gebibber van de voorbije dagen konden we bovendien heradamen bij zachte maxima van 7,6 graden. Aan de grond heersten echter noordoostelijke stromingen (22,5 km/h), en in dit jaargetijde is dit niet meteen een hoek waaruit je zachte temperaturen kan verwachten. Het koelde 's avonds dan ook behoorlijk af en bij een halverwege de avond naar 1,5 graden gedaalde luchttemperatuur schitterden de eerste ijskristalletjes alweer op de snel afkoelende grasperken. Met een neerslagtotaal van 0,0 mm heeft de pluviometer er vandaag weer een verlofdagje opzitten.
Maandag, 14 december 2009
Onder een kraakheldere hemel is het kwik enkele graden onder het vriespunt terecht gekomen. Dat hier een witberijpt landschap en bevroren waterpartijen bij hoorden was natuurlijk geen wonder, maar de zon was al snel van de partij om weer wat warmte in de zaak te blazen. Het kwik steeg vrij snel boven het vriespunt uit maar door de negatieve dauwpunten (droge lucht) bleef alles er in de schaduw witberijpt bijliggen. Bovendien waren de gemeten maxima van 2,6 graden eerder een gevolg van het tuineffect. Halverwege de namiddag werden er wat Stratus fractus wolkjes gevormd, maar het waren er slechts 4 en hun afmetingen waren erg klein waardoor ze door de meeste mensen niet werden opgemerkt. Na een half uurtje waren ze weer weg en bleef het voor de rest van de dag helder. De wind heeft zich nog steeds vastgebeten in het ijzige noord- noordoosten met haar snelheden tot 19,3 km/h en de temperatuur lag al snel lager dan de minima die vanochtend werden geregistreerd. We kwamen uit op -5,7 graden op het einde van het etmaal. Het neerslagtotaal was dan weer een stuk hoger met 0,2 mm.
Dinsdag, 14 december 2010
We begonnen de dag opnieuw in heldere omstandigheden, waarbij het kwik lichtjes onder het vriespunt is gezakt. Na zonsopgang bleef het nog geruime tijd helder tot lichtbewolkt (Stratus fractus) alvorens een nieuwe storing vanuit het noorden binnentrok en een einde maakte aan de zonnige aspiraties van onze weergoden. Eerst dreven er Stratocumulusvelden binnen, later ging de bewolking over in Stratus en werd het tijdelijk erg kil en somber. In de loop van de namiddag ontstonden er echter terug wat opklaringen terwijl het kwik nog net boven het vriespunt raakte bij maxima van 1,8 graden. De wind draaide hierbij naar het noord- noordoosten en haalde snelheden tot 27,4 km/h. Tijdens het tweede deel van de namiddag volgde er een afwisseling van wolkenvelden en opklaringen waarbij de bewolking duidelijk in de meerderheid was en vooral uit Stratocumulus bestond. Dit bleek ook 's avonds het geval te zijn al was de combinatie van resterende opklaringen en aanvoer van koude lucht voldoende op het kwik weer een paar graden onder het vriespunt te jagen. Vervolgens bleven we lange tijd op -3,1 graden steken en eindigden we in halfbewolkte omstandigheden. Neerslag is er vrijwel niet gevallen zodat we terug 0,0 mm in de statistieken kunnen bijschrijven. Op het einde van de avond zakte het kwik wat verder weg en werd de uiteindelijke minimumtemperatuur voor deze dag met -3,7 graden een feit.
Woensdag, 14 december 2011
Een nieuwe lading buien heeft ons tijdens de vroege ochtend kunnen bereiken, en hoewel er geen onweer of hagel bijzat, kwam de regen weer met bakken naar beneden. Tijdens de nacht is het blijkbaar droog gebleven daar er omstreeks 5H nog maar een paar tienden van een millimeter op de teller stonden. Na een dik uurtje werd het rustig en in de loop van de voormiddag ontstonden er opklaringen die voor een fraai samenspel van diepblauwe luchten, vormeloze Stratus fractus wolken en geelwitte Cirrus densus in het westen. Het was die laatste die de aanloop vormde naar een onstuimig vervolg want daar hingen natuurlijk Cumulonimbi onder, of met andere woorden nog meer buien en onweer. De opklaringen werden weer schaarser en aangedreven door een loeiharde jetstreak (linkeruitgang) kwam het opnieuw tot flinke stortbuien. Op sommige momenten werd het aardedonker al is er in deze tijd van het jaar niet veel buienwolk nodig om een Egyptische duisternis te ontketenen. De aangevoerde lucht was erg fris waardoor het niet warmer dan 6,8 graden werd. De minima waren door de bewolking wel aan de zachte kant met 2,7 graden. In het oosten van Nederland was het nog iets kouder en kwam het tijdelijk tot smeltende sneeuw. Naar de avond toe werd het wat rustiger en droger, maar de bewolking bleef dreigend ogen met in de verte weer opzettende aambeelden. Deze kwamen vanuit het zuidwesten dichterbijgeschoven en het kwam alweer tot pittige regenval wat het neerslagtotaal verder aanvulde tot 14,4 mm. Naast regen en bewolking moesten we vandaag ook rekening houden met een gure zuidwestenwind, maar met snelheden tot 45,1 km/h kunnen we nog niet van stormweer spreken.
Vrijdag, 14 december 2012
Veel neerslag is er afgelopen nacht niet meer gevallen maar de opwarming heeft zich doorgezet waardoor we bij zonsopgang reeds een viertal graden boven het vriespunt zaten. Bij zonsopgang hing er Altostratus translucidus virga en Altocumulus waarbij de eerstgenoemde voor mooie valstreepjes zorgde die bloedrood oplichtten bij het eerste ochtendlicht. Dit was dus het beruchte ochtendrood dat water in de sloot zal brengen, en het is er vandaag ook ingeraakt. Voor dat gebeurde konden we nog enkele uren van droog en zacht weer genieten met veel Cirrostratus en Altostratusbewolking en ook regelmatig ruimte voor flinke zonneschijn. Het leek alsof die voorspelde regenzone er niet ging komen, maar halverwege de namiddag ging het plots heel snel en evolueerden we van droog en zonnig weer naar grijs weer met regen. Puur herfstweer dus, maar er zat wel een lentetintje in door de temperatuur die gestaag bleef oplopen. Een opwarming die vanuit het zuidwesten kwam opzetten want het noordoosten van Nederland zat 's avonds nog maar net boven het vriespunt terwijl Malderen reeds met de tiengradengrens flirtte. Vooral na zonsondergang ging ook de wind flink aantrekken en werd het stormachtig met rukwinden tot 51,5 km/h uit het zuidoosten. Daar waar we afgelopen nacht vertrokken bij 3,1 graden was het op het einde van de avond 10,4 graden geworden wat ook de maxima zijn. Daarna koelde het af toen een koufront met flinke slagregens en rukwinden doorheen Malderen daverde. Het neerslagtotaal was toen reeds opgelopen tot 7,0 mm en het werd droog.
Zaterdag, 14 december 2013
Tijdens het tweede deel van de nacht kwam het dan ook in Malderen tot neerslag die tamelijk pittig was. Dit was echter maar van korte duur want we zaten reeds lang voor zonsopgang in de eveneens heldere lucht die zich achter de regenzone bevond. Lucht met heel andere eigenschappen, want de wind waaide nu vanaf de zee en het werd meteen een stuk zachter bij maxima van 9,9 graden terwijl de minima vroeg in de voorbije nacht werden genoteerd met 4,1 graden. Net als het neerslagtotaal trouwens, want overdag kwam het niet meer tot verse regen zodat we het bij die 3,0 mm hielden. Overdag kwam de wind overwegend uit zuidelijke tot zuidwestelijke richtingen terwijl er af en toe Stratus fractus en Stratocumulus bewolking voorbijdreef. Op het einde van de namiddag kwam er dan Altostratus bewolking opzetten en zagen we de wind flink aanspannen met op het einde van de avond zelfs krachtige rukwinden die voor een ruige herfstsfeer zorgden. Opvallend hierbij was dat de rukwinden werden voorafgegaan en gevolgd door lange perioden van bijna windstilte waardoor het een beetje bizar overkwam. We konden het nog droog houden tot na middernacht
Zondag, 14 december 2014
Het is vanochtend afgekoeld tot 0,1 graden en de omgeving lag er witberijpt bij. Toch hoorde de vorst niet bij een helder weertype want er was behoorlijk wat Stratus fractus te zien. Deze bewolking hing erg laag en leek daardoor aan een flinke snelheid voorbij te drijven. Ze werd talrijker naar de middag toe en de wind wakkerde hierbij wat aan (zuidwestelijke richtingen) waardoor we al snel met een somber weertype opgezadeld werden. Het voelde bijzonder onaangenaam en guur aan met deze uitdrogende wind en maxima die op 6,4 graden bleven steken. Aan de grond was de hele dag door ijs te zien wat op negatieve dauwpunten wees. Voor de rest viel er weinig over deze dag te vertellen, al zorgde het oprukken van zachtere lucht vanuit het westen ervoor dat het waarschijnlijk niet meer zal vriezen komende nacht, en ook de ijskristallen die de dag overleefd hebben zullen het vannacht erg moeilijk krijgen. De zachte lucht werd voorafgegaan door een regenzone maar deze zou ons pas later op de nacht bereiken zodat we toch nog met 0,0 mm als dagtotaal konden afsluiten.
Maandag, 14 december 2015
We zijn vandaag weer dieper in de warme sector terecht gekomen, en vanochtend zaten we alweer aan de voorzijde van het koufront erachter. Dit zorgde voor een tamelijk strakke zuidwestelijke stroming die voldoende was om de laaghangende wolkentroep op te ruimen. De Stratus bewolking ging over in Stratocumulus en in het zuiden verschenen er opklaringen. Daarna volgde er een zonovergoten periode die een uurtje aanhield alvorens er terug Stratocumulus kwam opzetten vanuit het westen. De zonneschijn volstond om zachte maxima van 8,5 graden binnen te rijven al was dit in deze tijd van het jaar eerder het werk van de aangevoerde luchtsoort. Na de Stratocumulusinvasie volgde terug een periode van opklaringen maar toen besloot dat koufront om er zelf korte metten mee te maken en kwam er vanuit het westen Cirrostratus en Altostratus binnendrijven. Maar de zon kon ze daarmee niet meer te pakken krijgen want die was ondertussen al onder. De half bewolkte hemel zorgde nog voor voldoende uitstraling om de minima tijdens de late avond scherp te stellen op 3,7 graden. Neerslag is er niet aan te pas gekomen vandaag, daarvoor zaten zowel het warmtefront als het koufront te ver af zodat we terug met 0,0 mm konden afsluiten.
Woensdag, 14 december 2016
Tot onze grote verrassing is het tijdens de nacht helemaal opgeklaard en was er geen enkel restant van de Stratusbewolking meer te zien. De opklaringen moeten vrij laat zijn gearriveerd (of er was nog genoeg luchtmenging) want de minima zijn vrij zacht gebleven met 5,0 graden. Helemaal helder was het overigens niet want er hing wat Cirrusbewolking in het zuidwesten en de condensatiestrepen van vliegtuigen losten niet meer op. Deze sluierbewolking nam in het zuidwesten toe met Cirrostratus erbij, maar voor de rest veranderde er niet veel. Wel viel op hoe de wind parallel met de wolkenband waaide en dus uit zuidoostelike richting kwam. Af en toe dreven er ook Stratocumulusveldjes voorbij die vooral in het noorden en noordwesten nog best wel goed vertegenwoordigd waren, maar uiteindelijk had dit in Malderen nauwelijks invloed op het zonnige weertype waarbij we maxima van 12,8 graden haalden. Tijdens de avond loste de bewolking verder op en bleven enkel de sluiers over. Deze hielden de warmte natuurlijk niet tegen waardoor het snel afkoelde en er weer wat vorst lijkt in te zitten komende nacht. We sloten af met een wel te verwachten neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 14 december 2017
Het is tijdens het tweede deel van de nacht opnieuw tot felle stortbuien gekomen en ook deze keer zat daar volgens de radar onweer op waardoor deze tweedaagse met kop en schouders boven alle onweerssituaties van het voorbije anderhalf jaar uitsteekt. Tegen de ochtend zag het er allemaal weer vredig en rustgevend uit met Stratus fractus wolkjes en brede opklaringen bij minima van 1,4 graden. Af en toe viel er echter nog regen en we zagen ook Cumulonimbuswolken tussen deze flarden uittorenen. De onstabiliteit was dus nog lang niet weg, maar toch konden we toekijken hoe de buien zich opsplitsten in twee fronten waarbij het ene over Nederland trok en het andere over de zuidelijke helft van Belgie + Limburg. Alles leek dus weer haar normale gang te gaan waarbij Londerzeel haar authentieke karakter heeft teruggevonden. De zuidelijke opsplitsing van de buien hield ons verstoken van zonneschijn maar voor de rest was het droog en vrij zacht met temperaturen die op 4,5 graden uitkwamen. De zuid-zuidwestelijke wind was zeer zwak. De stortbuien van afgelopen nacht niet meegerekend is er uit lichte exemplaren deze voormiddag nog 0,2 mm gevallen.
Vrijdag, 14 december 2018
(Argentinie) De dag begon vredig en sfeervol in Lima met Cirrus en Cirrostratus bewolking. Maar opeens werd er Stratus fractus bewolking gevormd die vanop zee binnendreef waardoor er een sombere episode volgde. Deze loste tegen de middag op maar toch viel op dat de aangevoerde lucht vrij koel aanvoelde en dit bij een bijna in het zenith staande zon en op zeeniveau. Bij de vlucht naar Buenos Aires viel op dat de zee grotendeels bedekt was met deze wolken terwijl het boven land wat opklaarde. Pas aan de noordelijke kusten van Chili werd het boven zee wat helderder met nu vooral ondiepe Cumulusachtige velden. We kwamen in volledig open weer terecht bij het overvliegen van de Atacamawoestijn en dan volgde er een afwisseling van Stratocumulusvelden en Altocumulus lenticularis die erg hoog hing. Wat verderop begon er zich ook Cumuliforme bewolking tussen te mengen en het was deze die uitgroeide tot een flinke onweerslijn die later in Buenos Aires voor stevige buien zorgde. Later op de avond kwam het tot een heus vuurwerk met bijna drie ontladingen per seconde. Er trad wateroverlast op en het vliegtuigverkeer raakte grondig ontregeld. Het werd na een tijdje rustiger maar tegen middernacht waren er weer toenemende flitsen te zien in de verte.
Zaterdag, 14 december 2019
Tijdens de ochtend passeerde er een pittige buienlijn die bij een koufront hoorde. Eens ze gepasseerd was, klaarde het plots op en we zagen al snel niet meer dan de aambeeldvormige toppen van de wegtrekkende buien in het oosten boven de horizon prijken. Er was echter niet veel tijd om van de opklaringen erachter te genieten want vanuit het westen dreef er even plots een scherpbegrensde muur van Stratocumulus binnen. Eerst leek dit gewoon een beginnend Stratusveld te zijn dat ons rustig en grijs hogedruk weer zou brengen, maar na enkele uren begon het vanuit het westen te regenen en het vervolg was een grijze maar zachte dag met regelmatig gedruppel. Daarna kwamen er weer opklaringen opzetten en kregen we een buiig weertype met fraaie wolkenlandschappen, maar nu stak er een krachtige westenwind op. Deze wakkerde aan tot stormachtig en bij temperaturen die zich tussen 4,4 en 7,5 graden ophielden voelde dit erg guur aan. Vooral tegen zonsondergang ging het er ruig aan toe al waren er tussendoor ook wat rustigere momenten. Tijdens de avond leek het krachtigste windveld gepasseerd te zijn al kwamen er hier en daar nog meldingen binnen over destructieve windvlagen. De buiigheid bleek uiteindelijk goed te zijn voor een dagtotaal van 8,4 mm.
Maandag, 14 december 2020
Het is na een vochtige nacht weer droog geworden en de bewolking zag er stabiel uit met Stratus die overging in Stratocumulus. Vanuit het westen klaarde het na de middag verder op en het werd opnieuw zonovergoten terwijl de zachte temperaturen van 7,8 tot 11,2 graden voor een heus lentegevoel zorgden. En we waren bij de gelukkigen want op de radar was mooi te zien hoe een slepende regenzone de oostelijke helft van België in haar greep hield waarbij Malderen net over de grens van het goede weer lag. De wind was zuidelijk en aan de zwakke kant. De regenzone begon wat te golven en zo kregen we later op de avond dan toch nog een veeg uit de waterpan terwijl er in de late uurtjes perioden van meer aanhoudende regenval volgden. Deze brachten het dagtotaal op 2,6 mm en hoorden bij een koufront dat morgen weer iets koelere lucht over ons zal zenden.