Zondag, 19 december 2004
Ook vandaag heeft de zon zich uitgebreid kunnen vertonen doch vooral voor de middag zorgde sluierbewolking ervoor dat het veelal een waterzonnetje bleef. Na de middag kwam vanuit het noorden een helder wolkenloos gebied opzetten waarin we nu tegen een heldere sterrenhemel kunnen aankijken. De temperaturen waren vrij laag met waarden tussen 0,0 en 5,3 graden terwijl er een ijzige noordooster sond met snelheden tot 23 km/h. Van neerslag werden we de ganse dag gespaard, laat staan dat er witte produkten aan te pas kwamen. Doch in het tweede deel van de nieuwe werkweek wordt het interessant wanneer een diepe depressie boven Scandinavië zal postvatten terwijl ten westen van ons hogedrukopbouw zal plaats vinden. Hierdoor zullen we regelmatig in een noordwestelijke stroming terechtkomen waarin diep polaire lucht zijn weg naar Malderen zal vinden en talloze winterse buien hun lading komen deponeren. Een evolutie die door bijna alle modellen wordt bevestigd waardoor er weer verse hoop is voor de sneeuw - en bijzonderweersliefhebbers...
Maandag, 19 december 2005
De regenzone die ons afgelopen nacht aandeed was blijkbaar erg gehaast waardoor het deze voormiddag al snel weer droog werd en er kwamen zelfs opklaringen die ervoor zorgden dat het nog een vrij mooie winterdag werd. Er viel geen verse neerslag meer en het totaal bleef aldus op 1,8 mm hangen. De aanvoer van zachte lucht vertaalde zich hierbij in temperaturen die vlot stegen van 1,6 naar 7,9 graden, al moesten we daarbij wel een noord tot noordwestelijke wind incasseren die het met haar snelheden tot 35 km/h niet al te gezellig deed aanvoelen, en doordat het een occluderend front betreft zijn we ondertussen al lang weer uit de warme sector en is de temperatuur weer in vrije val. Of het tot vorstige toestanden zal komen deze nacht valt echter te betwijfelen want op de noordzee ligt nog een heleboel laaghangende wolkenvelden klaar die ons warmpjes zullen toedekken en aldus de nachtelijke afkoeling zullen afremmen. Het zijn echter deze wolken die ons morgen de ganse dag zullen plagen terwijl er in de kalmerende atmosfeer ook mist kan gevormd worden die wel eens lang zou kunnen blijven 'plakken'. De actieve regenzones blijven echter ten noorden van ons zodat we het droog houden op een geïsoleerd druppeltje motregen na misschien. Na kerstmis (welke er trouwens weinig roos (of beter, wit) - kleurig uitziet zouden de regenzones echter weer hun weg naar Malderen vinden.
Dinsdag, 19 december 2006
Opnieuw een klassieke start met verspreide Cumulus mediocris en fractus maar het duurt erg lang eer hieruit de eerste buien worden gevormd. Deze buien vormen zich weer boven de landmassa's en uiteindelijk krijgen we toch nog de donder te horen. Noch het onweer noch de neerslag slagen erin het hotel te bereiken en de onweersaktiviteit verdwijnt ook vrij snel. De valwinden triggeren nieuw onweer maar ook dit is slechts een kort leven beschoren. Tijdens de avond is er in de verte af en toe nog een bliksemflits te zien terwijl er verder nauwelijks bewolking overblijft.
Woensdag, 19 december 2007
Na een ijzige nacht waarbij de temperaturen daalden naar -4,2 graden, was het vandaag weer genieten van zonnig en helder weer waardoor het winterweer er vanachter glas een zomers tintje bovenop kreeg. Aan de andere zijde van dat glas moesten we wel opboksen tegen maxima die niet hoger dan 4,8 graden raakten, en dat was dan nog tuineffekt inbegrepen. De nabijheid van het hogedrukgebied zorgde ervoor dat de wind gelukkig opnieuw beperkt bleef tot 11,3 km/h uit het oosten. 's Avonds zette de afkoeling zich weer in (voor zover er nog iets valt af te koelen) doch geleidelijk werd er nevel gevormd die op haar beurt langzaam overging in mist die overal op neersloeg en plaatselijk voor gevaarlijk gladde situaties ging zorgen.
Vrijdag, 19 december 2008
Ondanks de onheilspellende weerberichten die het steeds over veel wolken en nauwelijks zon hadden, zagen we het daglicht vandaag weerkeren in een bijna heldere hemel. Het was nog opvallend zacht vanochtend, dus de opklaringen verkeerden wellicht nog in een jeugdig stadium. De opvallend diepblauwe kleur van de hemel laat vermoeden dat we ons aan de achterzijde van een koufront bevinden, en dit werd ook bevestigd door een scherp begrensde wolkenband zich in het oosten nog te zien was, en waarin mooi gevormde Cumulus congestus en Alrocumulus lenticularis verwerkt zaten. Deze band trok zich vervolgens helemaal terug en er bleef enkel wat verspreide Cirrus over die nauwelijks zichtbaar was. De rest van de dag verliep dan uitermate zonnig waarbij enkel wat Cirrus of Cumulus fractus wolkjes zich durfden te vertonen. Tijdens de avond was er nog steeds weinig bewolking te zien maar de relatief zachte temperaturen (4,8 tot 9,4 graden en tijdens de avond rond de vijf graden stagnerend) geven reeds aan dat er zachte zeelucht binnensijpelt en we hierdoor binnen de korste keren weer onder de onvermijdelijke bewolking zullen verdwijnen. Naast dit alles stond deze dag ook nog in het teken van een afzwakkende west- noordwestelijke wind die afgelopen nacht nog 38,6 km/h haalde, terwijl we er een neerslagtotaal van 0,4 mm aan overhielden (koufront, eveneens afgelopen nacht).
Zaterdag, 19 december 2009
Afgelopen nacht is het opnieuw zachter geworden en steeg het kwik op amper een dik uurtje tijd van ongeveer -7,9 graden naar -3,8. Wie bij deze snelle temperatuursstijging de kriebels voelde om het zomermeubilair weer naar buiten te halen en een barbecue te organiseren, hoefde zich echter geen illusies te maken. Het eerdergenoemde koudegebiedje boven Duitsland was immers dicht genaderd en omstreeks 2H 's nachts dook het kwik plotseling weg naar een verlammende -12,9 graden, wat meteen ook de minima van deze dag werden. Het duurde vervolgens tot kort voor de middag voordat het kwik weer boven de -10 graden uitsteeg. Dankzij de zon warmde het daarna snel op en konden we alsnog maxima van -3,7 graden noteren in onbewolkte omstandigheden. Op het einde van de namiddag verschenen dan de eerste tekenen van een nieuwe sneeuwzone die het de komende 48 uur weer erg bont (of wit) zal maken in onze streken. De bewolking bestond uit Cirrus en Altocumulusvelden die overigens voor een erg mooie zonsondergang zorgden boven het ijzige winterlandschap. De laatste opklaringen deden het kwik in een ruk onderuitgaan naar -8 graden, maar vervolgens steeg de temperatuur weer tot net boven -4 graden onder een gesloten wolkendek. Te Malderen bleef het nog droog, maar de westelijke gebieden van de Benelux werden ondertussen reeds geteisterd door erg zware sneeuwbuien die spoedig ook ons deel zullen worden...
Zondag, 19 december 2010
Nieuwe sneeuwbuien hebben het flauwe vertoon van de onweerszone gisterenavond kunnen goed maken en zo zag Malderen het daglicht weerkeren boven een imposant sneeuwdek van 11,8 centimeter. De ondertussen met Altostratus en Altocumulus volgepropte hemel liet vermoeden dat dit nog niet het einde van de sneeuwdump was, en na de middag zagen we inderdaad weer vlokjes naar beneden dwarrelen. Dit gebeurde onophoudelijk, maar aan een eerder lage intensiteit waardoor het sneeuwdek door inklinking weer wat dunner werd met 10,1 centimeter. De 22,5 km/h halende zuid- zuidwestenwind deed het ondertussen bijtend koud aanvoelen waardoor de wintersfeer weer compleet was. Na zonsondergang volgden er perioden met vrij zware sneeuwval die tijdelijk zelfs gepaard ging met korrelhagel en het sneeuwdek deed aangroeien tot 13,9 centimeter, wat zowat het record voor Weerstation Malderen is. Na 20H30 werd het weer droog maar bleef het betrokken. De temperatuur is hierbij gestegen van -3,1 naar -0,2 graden, een heel verschil met Nederland waar het ondertussen weer ruim onder -5 graden was. De dauwpunten bleven wel ruim onder het vriespunt waardoor de sneeuw niet afsmolt.
Maandag, 19 december 2011
Aangevroren sneeuwresten en smeltwater zorgden vanochtend voor een krokante maar glibberige substantie die de ochtenspits plaatselijk levensgevaarlijk maakte bij minima van 0,4 graden. Overdag kwam de zon er weer bij met wat verspreide Stratocumulus en Altocumulusvelden. Deze maakten plaats voor Cirrostratus en Altostratus terwijl het opwarmde tot 4,1 graden. Laatstgenoemde wolkensoorten waren de voorbode van een neerslagzone die de overgang naar een zachter weertype zal inluiden. Maar daar was nu niet veel van te merken want zodra de zon wegdook achter de frontale bewolking ging het waterkoud aanvoelen bij een gure zuid- zuidwestenwind tot 41,8 km/h. Na een tijdje ging het motregenen en daarna viel er smeltende sneeuw die later op de avond overging in droge sneeuw. Dit gebeurde echter alleen maar tijdens perioden van zware neerslag en werd afgewisseld door langere perioden van lichte of matige neerslag die als motregen of natte sneeuw plaatsvond. Langzaam maar zeker steeg de temperatuur op het einde van de avond zodat ook de zwaardere neerslag meer en meer als regen plaatsvond. Een sneeuwdek kreeg dan ook nauwelijks de kans om zich te vormen. Het neerslagtotaal liep uiteindelijk op tot 6,6 mm.
Woensdag, 19 december 2012
Het is zowat de ganse nacht betrokken gebleven waardoor het weinig afkoelde en de minima dus op 4,8 graden bleven steken. Er volgde een sombere voormiddag, doch kort voor de middag begon de bewolking te breken waarbij ze overging in Stratocumulus. De opklaringen die ontstonden werden snel breder en in de hogere luchtlagen zagen we Cirrus die overging in Cirrostratus. Het was dus duidelijk dat het mooie weer het gevolg was van de opwaartse luchtstromingen aan de voorzijde van een depressie die nog meer regen zal brengen. Het mooie intermezzotje kunnen ze ons echter niet meer afpakken en het leek een beetje lente bij maxima van 8,6 graden en volop zon. De wind was zwak en wakkerde naar de avond toe een beetje aan tot 12,9 km/h uit het oost- zuidoosten. Er verscheen toen ook Altostratusbewolking al bleef het rustig en droog terwijl de maan de ganse avond nog zwakjes door deze 'matglasbewolking' zichtbaar bleef. We konden uiteindelijk de dag nog afsluiten met 0,0 mm als neerslagtotaal.
Donderdag, 19 december 2013
Tijdens het tweede deel van de nacht bereikte de regen ons terwijl de wind nog steeds erg temperamentvol uit de hoek kwam zonder dat we echt van storm konden spreken. Eerst ging het om vrij pittige maar constante regenval, maar tegen de late ochtend kregen we er een aantal stevige buien achteraan die voor wolkbreukachtige regenval zorgden. Sommige buien duurden maar enkele seconden hoewel het water met bakken naar beneden gutste, en anderen hielden het enkele minuten vol. Het totale plaatje liet ons een neerslagtotaal van exact 5,0 mm zien toen het halverwege de voormiddag definitief droog werd vanuit het westen. We kregen Cirrus densus wolken te zien waartussen de zon af en toe tevoorschijn sprong. Na de middag werd het bijna helder en werd het ondanks de polaire lucht nog ... graden bij uitbundige zonneschijn. Dan werden er Stratus fractus wolken gevormd en tegen zonsondergang kregen we ook een paar Cumulus congestuswolk te zien. Verdere gevolgen bleven echter uit want de eerstvolgende buienlijn zal ons maar ten vroegste tijdens de nacht bereiken als ze het al overleeft. We beleefden dus een heldere en aanvankelijk zachte avond bij temperaturen die rond 9,5 graden lagen. Omstreeks 20H vond er echter een bliksemsnelle afkoeling plaats waardoor er op auto's en dakramen ijs werd gevormd bij uiteindelijke minima van 4,0 graden op het einde van de avond.
Vrijdag, 19 december 2014
Ook tijdens de nachtelijke uren bleef het zeer zacht door subtropische luchtmassa's die door de nog steeds gierende stormwind op het weerstation inbeukten. Meestal was het droog, soms viel er wat motregen, maar naar de ochtend toe begon de neerslag steeds meer betekenis te krijgen in de vorm van regenbuien die door drogere perioden werden afgewisseld. Een blik op de satellietbeelden leerde ons dat dit het koufront was dat geleidelijk vanuit het noordwesten kwam afzakken. Tijdens de voormiddag bestond de meeste neerslag uit gewone regen in plaats van fijne motregen, en ging de bewolking over van Stratus fractus naar Nimbostratus. Kort na de middag was het dan zover en walste het koufront met donderend geraas doorheen Vlaanderen waarbij het gedurende een vijftal minuten tot plotse stortbuien kwam. Daarna regende het nog een half uurtje na waarbij de binnenstromende koele lucht al snel voelbaar werd door een flinke chill in de lucht. Gelukkig zwakte de wind na de frontpassage af zodat het niet te koud ging aanvoelen. Ze ruimde van westelijke naar noordwestelijke richtingen en vervolgens dreef er zeer dichte Stratocumulus castellanus bewolking binnen. Deze vulde de opklaringen achter het front op waardoor we in de heldere poollucht maar weinig van de zon konden profiteren. Pas later op de avond klaarde het verder op, en dit zorgde voor een gestage afkoeling waardoor de minima van 6,1 graden pas tegen middernacht bereikt werden. De maxima werden uiteraard al tijdens de ochtend bereikt met 12,8 graden. Het neerslagtotaal is na al dat natuurgeweld vandaag opgelopen tot een indrukwekkende (voor Londerzeel toch) 11,5 mm.
Zaterdag, 19 december 2015
(Nepal) We vlogen er vandaag al snel in met een aardbeving van 5.4 op de Richterschaal die een groot deel van Nepal omstreeks 4H terug op haar grondvesten liet daveren. De rust keerde na een twintigtal seconden weer en tegen zonsopgang bleek alles in een dikke mistlaag gehuld te zijn. Deze trok aanvankelijk moeizaam op waarbij we slechts een zwak zonneschijfje te zien kregen. Maar eens er stukken blauwe lucht begonnen zichtbaar te worden, ging het duizelingwekkend snel en werd het broeierig warm. Zeker in de zon deed het aan een zwoele zomerdag denken. De resterende Stratus fractus wolken kregen gezelschap van Cumulus die zich vooral in de bergen ging samenpakken waardoor we deze toch niet te zien kregen. Tijdens de late namiddag begonnhet weer snel af te koelen en het zwakke briesje uit zuidelijke richtingen maakte plaats voor een goed voelbare koude wind die vanuit de bergen in het noorden kwam. De heldere hemel in het zuiden vertoonde nu ook enkele stapelwolken waardoor de zon af en toe wegdook en de kilte nog beter voelbaar werd. Tijdens de avond nam de wind weer wat af maar de koelte bleef goed voelbaar
Maandag, 19 december 2016
Bij de verdere vlucht over het Midden Oosten bleef het rustig al was eventuele bewolking niet zichtbaar. In Bangkok was het op een paar Altocumulus undulatus bankjes na helder al hing er in het zuiden wel Cirrus densus. Bij de verdere vlucht naar Melbourne kwamen we echter verbazend snel in een zeer omvangrijk gebied met onweer en hevige turbulentie terecht die het vliegtuig van zuid-Thailand tot west-Australie in een gevleugelde mensenshaker veranderde. Aanvankelijk waren het fraaie onweersbuien die tot bijna 20 km hoogte reikten maar al snel kregen we met zwaar geclusterde buien te maken die langs alle kanten voor slecht uitzicht zorgden. Boven Australie was hetlichtbewolkt en zagen we Cumuluswolkjes die in een zeer regelmatig patroon over de uitgestrekte rode woestijn verspreid waren en zo voor een heel apart uitzicht zorgden. Door clear air turbulence (CAT) verliep het eerste uur boven het vaste land nog in ruige omstandigheden maar we konden vervolgens herademen om na een paar uur door frontale regenzones met onweer in het zuiden van Australie duchtig dooreen geschud te worden. Het was pas tijdens de landing en het uur dat eraan vooraf ging dat het betrekkelijk rustig werd al waren er veel Stratocumulusvelden, Cirrus en geclusterde buienlijnen te zien. In Melbourne was het tijdens de avond aangenaam zacht met 25 graden en Stratocumulus castellanus bewolking. Deze leek samen met de wat vreemd aanvoelende vlagerige wind aan te kondigen dat er iets op til was maar de avond verliep nog rustig.
Dinsdag, 19 december 2017
Tijdens het tweede deel van de nacht is het verder opgeklaard maar werd er massaal mist gevormd die plaatselijk erg dicht was. Het was erg zacht met temperaturen die niet beneden 2,4 graden zakten en ondertussen was zowat de hele Benelux in de milde luchtmassa terechtgekomen. Overdag trok de mist op en ontstonden er een paar opklaringen, al stelde het allemaal niet zo veel voor en zijn er waarschijnlijk een heleboel plaatsen die de zon niet eens gezien hebben vandaag. De bewolking bestond uit Stratus en Stratocumulus. De temperatuur steeg verder naar 5,6 graden en er stond een zwak westelijk briesje. Tijdens de avond raakte het weer overtrokken en kort voor middernacht begon het in Malderen opeens te regenen met erg dikke druppels. Het deel van de neerslag dat voor middernacht viel, was waarschijnlijk goed voor 0,2 mm.
Woensdag, 19 december 2018
(Argentinie) De dag begon vriendelijk in Purmamarca met stapelwolken en wolkenflarden bij een graad of twintig. Maar deze bolden al snel op en het was nog geen middag of de eerste donderslagen weergalmden reeds. Aanvankelijk wisten de buien ons nog te ontwijken maar na een tijdje kregen we met striemende regenvlagen te maken bij een venijnige wind uit zuidelijke richtingen. Bij de oversteek van de bergpas naar Salina Grande kregen we met zwaardere regenval te maken waarbij terug onweer optrad terwijl de neerslag hogerop overging in smeltende sneeuw. Eens op de zoutvlakte leek het ergste voorbij maar nog steeds rommelde het met regelmaat en de dreigende buienluchten met mammatus eronder zorgden voor een dramatisch uitzicht. Tijde's de verdere tocht naar chusquies bleef het droog maar koelde het snel af al was het volgens de locals toch een uitzonderlijk zachte avond.
Donderdag, 19 december 2019
We zijn terug in (veel) warmere lucht terecht gekomen. De minima waren nog laag (normvervaging) met 9,0 graden maar overdag stroomde de warme lucht volop binnen en net als eergisteren ging dit weer gepaard met zonnige condities. Er hing sluierbewolking en die was nu wel een stuk prominenter aanwezig waardoor het niet meer zonovergoten was. Maar toch wist de zon af en toe een echt lentegevoel te realiseren en het kwik steeg vlot naar 13,7 graden terwijl je in de verste verte niet zou vermoeden dat het volop winter is. De warme lucht streek over een afgekoelde bodem waardoor alles er druipnat bij lag van de condens. Gebouwen en betonnen objecten leken letterlijk te zweten en sommige menselijke lichamen zullen dit ook wel gedaan hebben bij de wat zwaardere beroepen in dit weer. Ondertussen naderden er Altocumulusvelden vanuit het westen, afgewisseld met dikke plakken Altostratus terwijl er een zwakke zuidenwind op stak. Dit werd gevolgd door regen al was het eerder een weinig voorstellend gedruppel en is er waarschijnlijk een stuk meer vocht vrijgekomen door die eerdergenoemde condens dan dat er uit de hemel naar beneden is gekomen. Tegen de avond hield de regen op en ook al leverden de laatste buitjes zeer dikke druppels op, stelde het zeer weinig voor. Geen wonder dus dat het neerslagtotaal op 0,0 mm is blijven steken. De neerslag heeft ook de warmte niet kunnen wegspoelen waardoor de avond zeer zacht verliep en het bijna terrasjesweer was.
Zaterdag, 19 december 2020
Een fraaie zonsopgang met felle oranjetinten werd gevolgd door een streep zonneschijn en dus een vriendelijke start van de dag. Vanuit het westen naderde er een regenzone en deze zond Cirrus en Cirrostratus over ons welke meegespeeld hebben in de oranje vuurgloed. In de opklaringen voor de storing uit kon het nog afkoelen tot 6,5 graden. Nog voor de middag vielen de eerste regendruppels en hierbij was het nogal apart dat deze uit zeer dunne bewolking leek te vallen. Er hing immers alleen Cirrostratus, Altocumulus en wat Stratus fractus die vanuit het zuid- zuidwesten binnendreef op een dito briesje. Er volgden perioden van matige regenval maar vanuit het westen klaarde her snel weer op en we kregen nu Stratus fractus en wegtrekkende Cirrostratus en Altostratus te zien. De zon kwam er door en samen met de zachte maxima van 11,2 graden zorgde dat zowaar terug voor wat lentesfeer. Wel stond er nog een vrij strakke wind al was die voor een stuk verantwoordelijk voor de zachtheid. De avond verliep in droge omstandigheden terwijl er af en toe nog Cumulus en Stratus fractus bewolking voorbij kwam. Het neerslagtotaal van 0,3 mm was tijdens de namiddag reeds een feit.