... ik verbaas me echt hoe makkelijk het ging. En ook hoe gemakkelijk en vooral hoe lang sommige blokkades stand hielden. Een voorbeeld: de welbekende "vinger"-blokkade op de Oceaan. In 1901 hield deze stand van 27 januari tot en met 23 februari (!). Ook valt op hoe standvastig Scandinavische hogedrukgebieden soms zijn, met aan de westflank steeds weer nieuwe impulsen van warmteadvectie. En dit bijna elke winter, afgewisseld met relatief korte episoden van een felle westcirculatie, die net zo makkelijk weer doorbroken leek te worden. Het is nu bijna niet meer voor te stellen.
Even grosso modo genomen, kwam het ook in zachte winters (voor de definitie destijds), gewoon bijna zeker minimaal éénmalig tot een winterweek zoals afgelopen februari.
Edit:
Wat mij ook opvalt is de relatief westelijke en noordelijke ligging van het Azorenhoog ten opzichte van wat we tegenwoordig vaak zien. De westcirculatie leek vroeger juist 'vaker dan af en toe' meer 'noordwest' gekanteld, gericht op centraal Europa, in plaats van Scandinavië. Of zie ik hier spoken? Ik hoor het graag.
te worden