Woensdag, 29 december 2004
Vandaag konden we genieten van een vrij rustige winterdag waarbij de blauwe hemel werd opgesmukt met stapelwolken. Halverwege de voormiddag ontpopten deze zich echter als buienwolken die met hun sierlijke aambeelden langs de horizon paradeerden. We kregen een paar buitjes te verwerken zodat het neerslagtotaal op 1,6 mm strandde. Een uitstapje naar Blankenberge leverde eveneens diepblauwe luchten op maar daar is vanuit het westen de bewolking al snel gaan toenemen door het warmtefront dat geleidelijk dichterbij schuift. Het bleef daar nogthans droog tot de avond. In Malderen hebben de temperaturen weer winst geboekt met waarden tussen 2,2 en 7,9 graden. Aan de grond heeft het echter tot -1,1 graden gevroren. De wind die naar het westen draaide haalde maximaal nog 21 km/h en ondertussen zien we op de weerkaarten de regenzone dichterbijkomen in wiens warme sector we morgen zullen vertoeven. Dit zal het kwik flink omhoog stuwen maar of de zon er aan te pas komt is onzeker, het blijft wellicht zwaarbewolkt met vlagen van motregen waarna het koufront vrijdag voor intensere regen zal zorgen en vrijdagavond pas komen we terug in heldere lucht terecht met opklaringen maar ook buien.
Donderdag, 29 december 2005
Onder de nachtelijke opklaringen is het kwik er uiteindelijk in geslaagd om weg te duiken naar een erg koude -6,3 graden. Er kwam echter al snel bewolking opzetten waardoor de temperatuur weer begon te stijgen en we aldus behoed werden van nog lagere minimumtemperaturen. Van de bewolking raakten we niet meer verlost zodat het ondanks de pracht van het witberijpte winterlandschap een erg saaie dag werd, zeker in vergelijking met het westen van het land waar een buienlijn voor massa's verse sneeuw heeft gezorgd. De temperatuur liep op tot 0,3 graden alvorens het ongeveer een uurtje na zonsondergang lichtjes begon te sneeuwen en het prompt weer afkoelde tot ongeveer een graad onder het vriespunt. Het uiteindelijke resultaat is ongeveer twee millimeter poedersneeuw op Malderse bodem. De tot 16 km/h halende noordenwind zal morgen naar het noordwesten tot westen krimpen onder nadering van het warmtefront dat morgen de genadestoot zal toedienen aan onze winterprik en de voorbode is van een op het eerste zicht erg lange periode van wisselvallig maar zacht winterweer. Voor het zover is zullen we eerst nog een laatste vriesnacht moeten trotseren en nog eventjes kennismaken met de gevolgen van ijzel morgenavond.
Vrijdag, 29 december 2006
En daar was ie dan: de langverwachte weersverandering van formaat. De ochtendlijke hemel werd nu netjes ingekleurd door de vrolijke stralen van een winterzonnetje terwijl de hoofdtint blauw was en er vooral in het westen Cirrus en Cirrostratus aanwezig was. Een hele verademing met andere woorden en de weergoden voelden duidelijk aan dat ze een schuld te vereffenen hadden: ze voegden bij dit vriendelijke weertype namelijk ook nog eens heel wat thermisch genot door het kwik te laten omhoogspringen van 0,2 naar 8,4 graden. Vanachter glas leek het zelfs een beetje zomer al moest er dan wel nog een hulpstoofje ingeschakeld worden. Naarmate de dag vorderde nam de hoge bewolking echter toe, gevolgd door middelhoge bewolking waar de zon het in de late namiddag erg moeilijk mee begon te krijgen. De weergoden waren immers van mening dat teveel van dat moois ons teveel zou bederven en de terugslag erg groot zou worden. En zo zagen we de hemel steeds verder dichtslibben met middelhoge wolkenvelden (Altocumulus en Altostratus) terwijl de wind verder aanwakkerde naar 38,6 km/h uit het zuid- zuidwesten en zich tegelijkertijd op de radarbeelden de contouren van een naderend regengebied begonnen af te tekenen in het uiterste westen. Voor dit etmaak konden we het echter nog volledig droog houden.
Zaterdag, 29 december 2007
Het begin van dit verlengde weekendje Ardennen neemt alvast een mooie start dankzij de heldere poollucht waarin zich diepblauwe luchten en fraaie wolkenlandschappen voordoen. Enthousiastelingen die in Malderen vroeg aan hun dag begonnen moesten echter nog somber en grijs regenweer trotseren vermits het koufront dat tijdens de nachtelijke uren op doortocht was, nog niet helemaal was weggetrokken. De overgang naar de opklaringen achter het front verliep echter ontzettend snel eens deze ons bereikt hadden. Zowel in Malderen als in het Ardense Longfay bestonden de buien uit gewone regen waarbij de frequentie en activiteit nog enigzins binnen de perken bleef. Later op de nacht kwam daar echter verandering in toen er voorafgegaan door een (verre) bliksemflits een reeks stevige stortbuien kwam binnengedenderd waarvan het aantal afzonderlijke buien haast niet te tellen was. De buienmolen bleef tot na middernacht op een hoog toerental verder draaien al waren er geen verdere onweersverschijnselen meer waarneembaar.
Maandag, 29 december 2008
Afgelopen nacht werd de koude nog verder aangescherpt waardoor we -6,7 graden als minimumtemperatuuur konden optekenen. Hierbij werd er reeds flink op los geschaatst op ondiepe vijvers en ondergelopen weilanden. Overdag zorgde de zon andermaal voor een snelle opwarming (1,5 graden) waarbij het in de schaduw en zeker aan de grond gewoon bleef verdervriezen. Bij dit alles stond er gelukkig niet al teveel wind, maar met snelheden tot 12,9 km/h uit het oosten en zeker bij deze temperaturen was ze zeker niet te onderschatten. De afkoeling was tijdens de avond nog een stuk intenser waardoor we omstreeks 22H reeds onder de -5 graden zaten. De hele dag door was er nog steeds geen bewolking te zien en neerslag kwam er dus al evenmin aan te pas.
Dinsdag, 29 december 2009
De bewolking is afgelopen nacht verder toegenomen waardoor we vandaag in grijze en kille omstandigheden het daglicht zagen weerkeren. De bewolking markeerde de overgang naar veel zachtere luchtmassa's, maar bij temperaturen die naar -1,4 graden waren gezakt en vervolgens maar net boven het vriespunt bleven steken, was daar weinig van te merken. Er werd natuurlijk ook in regen voorzien, en deze bestond meestal uit lichte regen of motregen met droge tussenperioden. De wind zocht hierbij het oosten op en bleef beperkt tot 16,1 km/h. Tijdens het tweede deel van de avond voltrok zich plots een indrukwekkende weersverandering waarbij de temperatuur als een speer de hoogte in ging om op een half uurtje tijd naar 4,1 graden steeg. De soms erg pittige regenval die zich later op de avond voordeed, wist het neerslagtotaal aan te vullen tot 9,8 mm.
Woensdag, 29 december 2010
Het zag er vanochtend wat luchtiger en vriendelijker uit met een transparant Stratocumulusdekje dat geleidelijk dunner werd. Maar daarna werd het geleidelijk weer dikker en was het uit met de pret. Over de rest van de dag viel niet veel meer te vertellen en bleven we tegen een egaal grijze, sombere winterlucht aankijken. De temperaturen hielden zich hierbij op tussen 1,4 en 3,9 graden terwijl de wind overwegend zwak was met maximaal 8,0 km/h uit het oosten. De dooi verliep in deze omstandigheden uiterst traag zodat er nog steeds een flink sneeudek (8-9 centimeter) overbleef. Neerslag is er niet aan te pas gekomen zodat we met 0,0 mm kunnen afsluiten.
Donderdag, 29 december 2011
We begonnen de dag in een stralende lentesfeer met nauwelijks bewolking en een diepblauwe lucht. Dit gebeurde bij minima van 4,3 graden maar was geen lang leven beschoren. Die band met Cirrostratus in het westen was immers minder onschuldig dan ze er uitzag en voor we doorhadden dat ze er was, had ze alles in één uithaal in Altostratus veranderd die zich aan een duizelingwekkend tempo over de hemel had uitgebreid. En natuurlijk bleef het daar niet bij want er volgde motregen met kort daarna pittige regenvlagen. Daarna werd het droger maar tussendoor vielen korte regenbuien met opvallend dikke druppels en zelfs een weinig hagel. Het bleef zwaarbewolkt op een enkele opklaring na al zagen de wolkenluchten er erg fraai uit terwijl de hoge snelheid waarmee de Altostratus, Cumulus congestus, Stratocumulus en Stratus fractuswolken over het luchtruim joegen eveneens indrukwekkend was. Er kwamen geleidelijk wat opklaringen binnengesijpeld na zonsondergang maar later op de avond kwam het plots weer tot plensregens en felle rukwinden tot 51,5 km/h uit het westen terwijl er een paar bliksemflitsen te zien waren. Dit was het werk van een troglijntje dat haar kans om zich te organiseren tot dynamische buiencomplexen schoon zag in de linkeruitgang van een jetstreak. Maar de actiefste buien waren opnieuw voor Nederland waar het alles behalve beperkt bleef tot die zwakke flitsen zonder klank. Na de buienpassage keerde de rust snel weer, om slechts onderbroken te worden door nog een paar lichte regenbuitjes later op de avond. We kwamen uit op een dagtotaal van 5,4 mm.
Zaterdag, 29 december 2012
Het leek vanochtend opnieuw lente, en de dag maakte een prachtige start met fotogenieke wolkenluchten en flink wat zonneschijn. De bewolking bestond uit Cirrus en Cirrostratusstrepen met een paar velden van Altocumulus en Stratus fractus en het leek alsof het luchtruim door een kunstschilder op het doek was aangebracht. Van dit beeld konden we bijna de ganse dag genieten al kwamen er kort na de middag een aantal dreigende Stratocumulusvelden opzetten die niettemin weer werden gevolgd door opklaringen. Het kwik scheerde hoge toppen in de tropische luchtmassa, en we haalden moeiteloos 13,4 graden. Naar de avond toe spande de wind aan en nam de bewolking alsnog toe al was het ondertussen reeds donker. Begeleid door tot 49,9 km/h aanzwellende windvlagen vanuit het zuid- zuidwesten begon het omstreeks 20H te motregenen waarop korte tijd later intense regenbuien volgden. Het koelde geleidelijk af (koufront) maar echt koud werd het niet bij minima van 9,4 graden. De buien die ons voor middernacht bereikten bleken goed te zijn voor een dagtotaal van 0,8 mm al is er voor de komende uren nog meer op komst...
Zondag, 29 december 2013
Tijdens het tweede deel van de nacht zijn we opeens in een gebiedje met buien terechtgekomen waardoor de nachtelijke stilte werd onderbroken door het geplop van regendruppels. Bij het krieken van de dag wees de pluviometer 0,9 mm aan en was de rust weergekeerd in de wijde omgeving van het weerstation. Het was afgekoeld tot 4,3 graden en er was vrijwel geen bewolking meer te zien. Het was wachten tot na de middag voordat er losse wolkenflarden werden gevormd, en het oogst dan ook weinig verwondering dat we weer een stralende winterdag met lentetrekjes kregen, boordevol zonneschijn en met aangename maxima van 9,3 graden. Tijdens de tweede helft van de namiddag kwam er tijdelijk meer bewolking binnendrijven en zagen we de losse wolkenflarden overgaan in Cumulus. De lucht werd duidelijk weer onstabieler, en er stroomde meer vocht binnen wat zich vertaalde in de vorming van 'jacobsladders' daar waar de zon langs de wolken scheen. Het was echter vals alarm want de bewolking loste na korte tijd weer op en tegen zonsondergang was het weer zo goed als helder. Er volgden prachtige schemeringskleuren in een diepblauwe lucht en de wind die overdag nog zwak waaide uit west- zuidwestelijke richtingen ging liggen. We beleefden een heldere en rustige avond terwijl we op de satellietbeelden langzaam een warmtefront naar ons zagen opstomen.
Maandag, 29 december 2014
Zoals we gisteren al zagen aankomen zorgde de bewolking inderdaad voor veel hogere minima dan eerst verwacht werd. Sterker nog, het is gewoon gaan dooien tijdens het tweede deel van de nacht waarbij de neerslag van de buien die tijdens de opchtend vielen uit regen bestond. Maar ondertussen zaten we wel met een bevroren bodem waardoor er meteen een levensgevaarlijke laag ijzel werd gevormd en velen deze dag letterlijk zagen voorbijschuiven. Daar de temperatuur maar amper boven nul kwam duurde het vrijwel de hele dag voor het ijzelgevaar geweken was, en dat ondanks het vriendelijke weertype met brede opklaringen tussen de buien door. We zijn immers in vochtige en onstabiele zeelucht terecht gekomen waarin deze buien van regen en hagel gemakkelijk gevormd werden. Naar de avond toe ging de buiigheid er geleidelijk uit en ging de bewolking over in Stratocumulus. Het kwik steeg van -6,3 naar 5,2 graden waarbij de minima al kort na middernacht werden opgetekend. Tijdens de avond koelde het weer af door breder wordende opklaringen waardoor het waarschijnlijk toch weer tot vorst zal komen. Het neerslagtotaal bleef door de mix van sneeuwresten, wegspringende hagelbolletjes en smeltwater onbekend maar bedroeg waarschijnlijk ongeveer 2 mm.
Dinsdag, 29 december 2015
(Nepal) Tijdens de nacht is de nevel in Istanboel overgegaan in mist waardoor de dag er in uitermate kille en grijze omstandigheden van start ging. Bij de vlucht naar Brussel kregen we dan de grote dader van het extreem zachte winterweer in de Lage Landen te zien: het Eurohoog dat er al wekenlang vastgeroest ligt. Het was verantwoordelijk voor de mist in Istanboel en zorgde tijdens het verdere verloop van de vlucht voor uitsluitend Stratus en Stratocumulusvelden met af en toe opklaringen. In geen enkel land langs het bijna 3000 kilometer lange traject was ook maar iets van andere wolkensoorten of verschijnselen te zien. In Belgie zaten we dan aan de westzijde van dat hoog waar af en toe uitlopers van regenzones, verbonden aan de actieve depressies boven de oceaan, de revue passeerde. Bij de landing in Brussel was er net eentje begonnen aan haar passage waardoor we eerst Cirrus bewolking te zien kregen, dan Altocumulusbanken en vervolgens opeens een dikke massa Stratus en Stratocumulus bewolking. Bij aankomst in Malderen dreven er weer opklarigen binnen waardoor de dag er alsnog met een vrij fraai weertype eindigde bij een waterzonnetje, Cirrostratus, Altostratus en Altocumulusbanken.
Donderdag, 29 december 2016
(Australie) De passage van een koufront zorgde vandaag opnieuw voor de nodige onstabiliteit waarbij we bij het ochtendgloren Altocumulus castellanus zagen die werd geflankeerd door Lenticularis bandjes. Er hing veel Stratocumulus en Stratus fractus onder die zich snel uitbreidde waardoor de veelbelovende open hemel snel plaats maakte voor een grijze en sombere smurrie. Daarin verschenen al snel weer Castellanus - achtige structuren waarna het even opklaarde. Maar dan was de Stratus daar weer en de grootste verrassing volgde toen het opeens vanuit het niets ging donderen bij Cape Otway. Er volgde een stortbui met plensregens waarna we in een kleine opklaring eventjes de statige Cumulus congestus torens zagen waar het onweer zich in voordeed. Kort daarna kwam er opeens mist opzetten en leek het alsof er nooit onweer is geweest. Tegen de middag klaarde het weer voorzichtig op al bleef de bewolking overheersen en viel er af en toe nog wat lichte motregen. Later volgden er bredere opklaringen en bij de rit naar Melbourne zagen we in de verte een nieuwe lijn onweersbuien ontstaan. Deze bleken uiteindelijk voor heel wat schade en overstromingen te zorgen al verliep de avond in Melbourne rustig met optrekkende Stratus fractus bewolking in weliswaar broeierige condities.
Vrijdag, 29 december 2017
De buien zijn tijdens de nacht overal in de Benelux verdwenen door toedoen van advectie in de hogere luchtlagen welke voor een stabielere atmosfeer zorgde. Tegen het krieken van de dag werd de bron van die advectie zichtbaar: namelijk een regenzone die vanuit het westen het land binnen trok en samen met een aantrekkende westenwind voor een erg gure en kille bedoening zorgde. Na een tijdje ging het regenen en deze ging vrij snel over in natte sneeuw al bleef het in Malderen allemaal erg beperkt in vergelijking met de diepwinterse toestanden die men elders in de Lage Landen kon aanschouwen. De natte sneeuw ging weer over in regen en het ging langzaam opwarmen nadat we de minima van 2,1 graden optekenden. Maar ook die regen stelde weinig voor want tijdens de late namiddag werd het weer droog zij het met nog veel bewolking waardoor we een erg sombere dag konden bijschrijven om snel te vergeten. Tijdens de avond koelde het niet af door het binnenstromen van zachtere lucht uit het westen. We sloten af met een neerslagtotaal van 5,5 mm en de maxima werden tegen het einde van de avond bereikt met 5,7 graden.
Zaterdag, 29 december 2018
(Argentinie) Bij het overvliegen van het Amazonewoud passeerden we af en toe (resten van) buiencomplexen die tijdelijk voor nieuwe turbulentie zorgden, doch eens we de zee bereikten bij Frans- Guyana werd de atmosfeer helemaal stabiel en verliep de rest van de vlucht in rustige omstandigheden. Tijdens de nadering van het Europese vasteland hingen we boven Stratocumulusvelden die boven het land schaarser werden zodat de landing bij een helder maar vrij koel weertype plaatsvond. Tijdens de aansluitende vlucht naar Brussel kwamen we vrij snel weer boven Stratocumulus en Stratus bewolking terecht die deze keer ook boven land hing en zeer hardnekkig was. Een duister scenario voor de aankomst in Malderen leek zich al te laten raden, maar kort voor het naderen van de Belgische grens werden we verrast door een zwakke regenzone die deze wolkentroep grotendeels opruimde waardoor het weertype niet zo saai was als eerst gevreesd werd, maar de bewolking en de druilerige nattigheid waren niettemin geen al te gezellige omstandigheden om aan te komen bij het weerstation waar het vrij zacht was met temperaturen die vandaag tussen 2,5 en 8,9 graden hebben geschommeld. De motregen vulde het neerslagtotaal aan tot 0,2 mm.
Zondag, 29 december 2019
Het heeft voor het eerst sinds een hele poos weer eens flink gevroren. Het kwik is op -2,5 graden uitgekomen en het was dan ook geen wonder dat de omgeving er witberijpt bij lag. Vanuit het westen dreven er echter Altocumulusvelden binnen terwijl er in het zuidoosten een dikke laag Stratocumulus hing, en de zon had dar een flinke kluif aan. Hoe dan ook was het een vrij open weertype en konden we genieten van de fraaie wolkenstructuren in combinatie met toch nog enkele zonnige momenten en de oostenwind was ook nauwelijks voelbaar. Een deel van het ijs bleef de hele dag in stand bij temperaturen die het op 5,0 graden voor gezien hielden, al werd de afkoeling tijdens de namiddag en avond geremd door meer aaneengesloten Stratocumulus- en Altocumulusvelden. Een enkele opklaring liet de zon alles van onderaf aanschijnen wat voor een vurige lavazee leek te zorgden (dit was vanochtend trouwens ook al het geval en er werd dan ook flink op los gefotografeerd met onze smartphones). We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm in zwaarbewolkte en windstille omstandigheden.
Dinsdag, 29 december 2020
Van buien was er vanochtend niets meer te merken en we werden opgewacht door opklaringen waarin Cirrus en Cirrostratus te zien was. Het was daarbij frisjes met minima van -0,4 graden. Er was weer ruimte voor zonneschijn maar er dreven al snel Stratus fractus velden en Stratocumulus voorbij waardoor we die zon maar af en toe te zien kregen. Genoeg voor een beetje lentesfeer en veel daglicht maar niet voldoende om een veranda op temperatuur te krijgen. De westelijke tot zuidwestelijke wind was erg zwak al dreven de laagst hangende wolken toch aan een behoorlijk tempo voorbij. Het warmde nog op tot 5,3 graden en tegen de avond begon de bewolking weer verder toe te nemen waarbij deze vooral uit Stratocumulus bestond. Wel bleef het droog en nog steeds erg rustig. Het neerslagtotaal bleef dus beperkt tot 0,2 mm.