dat ik daar nu niet rondloop, met zacht knisperende sneeuw onder mijn schoenen. De sneeuwval die tot een serene stilte leidt, de flatsen die ik in mijn gezicht voel slaan, het gejammer van onderkoelde kleinkinderen achter me op de slee, mijn vrouw die dramt over koude vingers, de ingesneeuwde borden waardoor we de parkeerplaats met auto niet terug kunnen vinden......ik kan wel janken...
http://www.bouwcommunicatie.nl/bouw-weer/
