Een snuifje (eind) februari 2004 zou ik voor tekenen.

Nu de kans op winterweer met de dag gestaag afneemt is het zoeken naar de laatste restjes mogelijkheden om toch nog wat sneeuw te zien. Als ik gewoon één ochtend zou kunnen wakker worden met een sneeuwlaag ergens rond eind februari/ begin maart dan is deze catastrofale winter al voor 50% goed gemaakt voor mij. We moeten nu eenmaal de lat wat lager leggen qua verwachtingen. 

Om deze wens te laten uitkomen zou een setting zoals op 27 februari 2004 erg welkom zijn. Voor de Nederlanders onder ons misschien een iets minder bekende datum, want vooral het midden en noorden van België vielen toen in de grote sneeuwdumping prijzen.

In de nacht van 26 op 27 februari bereikte een goed georganiseerde comma de Benelux via een NW stroming. 
Resulterend in enkele uren hevige sneeuwval met als resultaat opstaan met een pak sneeuw tussen de 10 en 25 cm sneeuw over een groot gebied in de centrale Benelux. 

Deze datum is me goed bijgebleven omdat het de enige keer was dat ik echt verrast werd door zoveel sneeuw en ik het totaal niet had zien aankomen. Ik herinnerde me de avond ervoor hoe Sabine Haegedooren op tv een koude vriesnacht aankondigde met slechts een kleine kans op een plaatselijke sneeuwbui. Ik kende toen Weerwoord nog niet dus geen kaartenbespreking gevolgd die avond. Anders was ik sowieso de hele nacht wakker gebleven om onder de lantaarn te hangen. Nu ben ik zonder enig idee over wat zou komen gaan slapen en de volgende morgen rond 9u opgestaan met een dik sneeuwtapijt en -5C buiten.

Ik kon men ogen niet geloven toen ik de rolluiken omhoog deed. Het was de beste verrassing ooit. Wel had ik spijt dat ik slechts het staartje van de sneeuwval heb meegemaakt. Ik had graag de hele opbouw van het sneeuwdek gevolgd. Er is voor mij namelijk geen bevredigender gevoel dan een sneeuwdek in cm’s zien aandikken bij vriestemps. 

Later een ritje door het dikke tapijt gemaakt en nog volop kunnen genieten tot net na de middag wanneer de temps boven nul kwamen en het druppen inzette. Na een zonnige namiddag was door de kracht van de zon meer dan de helft van het sneeuwdek verdwenen, maar al bij al een heel fascinerende dag. 

Ik hoop, na het zien van de NW stroming bij GFS op 280 uur, dat zo een situatie nog zou mogelijk zijn. In 2004 was de winter verder ook best matig te noemen met slechts sporadisch wat sneeuwval. Gewoon net zoals toen nog een stevige uithaal van de verder afwezige winter dit jaar. De sneeuw mag gerust smelten overdag, zolang ik maar eens kan lantaarnpalen ‘s nachts terwijl alles mooi wit wordt. 

Wishful thinking, I know. Maar stiekem zet ik toch al mijn laatste hoop op de periode tussen 20 februari en pakweg 15 maart om nog één dagje prijs te hebben. Pas daarna kan ik met een gerust gemoed de lente instappen. 

Zoniet ga ik totaal gedesoriënteerd zijn. Zomaar de winter overslaan zonder een vlok sneeuw te zien en gewoon de lente ingaan voelt voor mij heel vreemd aan. 

Allen duimen dus! 

Hieronder nog wat foto’s vanop de website van mijn vroegere streekgenoot Skystef van die bewuste 27 februari.