Beste mensen,
Ook ik was geschokt door het nieuws van het overlijden van Armand Pien. Ik kan me zeker aansluiten bij de grote groep mensen die Armand Pien een van de beste, zo niet allerbeste Vlaamse weerman, hebben genoemd.
Als klein jongetje heb ik in Nederland Joop den Tonkelaar nog gezien die in de loop der zestiger jaren met behulp van een tekenbord en lippenstick handmatig de weerkaart van alle gegevens voorzag en op mooie wijze het weerbericht presenteerde.
Legendarisch was ooit het weerpraatje in 1966, waarbij hij een lagedrukgebied met ten noorden hiervan vrieskou en sneeuw en ten zuiden ervan regen bij 10 graden dooi, via het pontje over de Eem bij Bunschoten, via Ughelen en Twente de grens over liet kieperen. Ik hoop altijd nog eens die oude opname te kunnen zien, omdat ik me nog nauwelijks bewust was va nde "boze wereld"
Jan Pelleboer en Hans de Jong deden de praatjes destijds op de Nederlandse radio.
Armand Pien is echter iemand die een onnavolgbare charme uitstraalde en bovendien uitermate ter zake kundig was. Ik heb trouwens toch altijd al gevonden dat Vlamingen als regel meer charme uitstralen dan de soms houterig overkomende "Hollanders". Vlamingen lijken meer levensgenieters te zijn.
Zelfs als het weer lang niet zo inetressant was, als genoemd in bovenstaand voorbeeld, wist hij de kijken op uitermate onderhoudende wijze te boeien.
Eveneens reeds als kleine jongen luisterde ik wel naar de Vlaamse middengolfradio en als er in de Ardennen smeltende sneeuw- of stofhagelbuien werden aangekondigd, dan wist ik dat de winter ook in Midden-Nederland, waar ik opgroeide, wel niet lang meer op zich zou laten wachten.
Armand Pien op TV konden we in het midden van Nederland pas later ontvangen toen kabel-TV gemeengoed werd. Ik heb wat genoten van zijn weerberichten, die met het voortschrijden der techniek steeds verder vooruit "keken."
Je waande je als het ware in een aangename omgeving met een mooie ambiance, waarbij Armand voor jou, onder het genot van een echte Vlaamsche trappist van een hoge kwaliteit (zoals ik dat wel eens in columns memoreerde), de weerssituatie op haarscherpe wijze uit de doeken deed.
Het aankondigingsmuziekje op de BRT was, typisch Belgisch, wat vrolijk, enigszins ouderwets, maar deed meteen de hoop wekken op een nieuw periode van warm weer of een vorstperiode, die hij je met een guitige glimlach (hopenlijk) zou gaan aankondigen.
Armand ruste in vrede.
Arie
Quote selectie