De verwachting was dat de wind vanmiddag zou afnemen maar hij blijft met volle kracht doorbeuken hier bij Heerenveen. De graspollen wapperen tegen de grond, straatlantaarns schudden en het water kleurt donkerblauw.
Dat ondanks, het wegtrekken van de storm, de wind niet wil luwen komt vermoedelijk deels door de zon. Het is typerend voor de late winter en viel me voor het eerst op in 26 februari 1990. Door de warmteafgifte van het verwarmde land raken de onderste paar honderd meter van de lucht onstabiel. Daardoor is er goede vertikale uitwisseling mogelijk waarmee hogere windsnelheden vanop hoogt naar beneden komen. Op leefniveau is het effect nog sterker dan op 10m hoogte. Zo voelt de wind aan als kracht 7 terwijl er officiëel 6 bft wordt gemeten bijvoorbeeld. Begin januari had het onder vergelijkbare omstandigheden minder hard gewaait. Mogelijk dat ook het effect van de koude zee meespeelt. Daar is de opbouw stabieler zodat het op een paar 100m hoog harder waait. Als straks de zon ondergaat gaat de wind wel liggen.