Als kleine jongen las ik, nee verslond ik Bar en Boos. Een van de mooiste verhalen vond ik de sneeuwval van april 1978. Oud genoeg om erbij te zijn, te jong om er herinneringen aan te hebben. Veel gebeurde de afgelopen veertig jaar. Maar, mijn droom om nog eens een sneeuwdek te hebben in de grasmaand bleef in stand. AGW maakt de kans uitkomen steeds kleiner... Hoopvol was ik dan ook van de week, toen de kaarten winterser kleurde. Zodra we in koude lucht zitten, kunnen er allerlei surprises komen. En dat bleek, maar weer eens toen er sneeuw in de berekeningen kwam. Maar, goed je, weet het nooit...
Gisteren steeg de spanning. Berichten uit delen van het land over sneeuw, terwijl het bij mij motregen was. In de avond even sneeuw, daarna regen. Nee he! Rond 23u naar bed. Om 2 uur wakker, ja, wat doen je dan? Even turen natuurlijk. En ja, ik zag wat wit. Het zal toch niet?
Vanmorgen vroeg wakker en het viel wat tegen 0,5 tot 1cm. In het dorp te warm, maar geen probleem, op naar het bos en daar trof ik een sprookjeswereld aan. Een met wit bepoederde bomen. Groene knoppen bedekt met het witte goud. Sneeuwdek 2-4cm.
En daarbij op de open vlakte een ijskoude NO-ster. Missie geslaagd.
Op naar -10c in de winter als tx!
Vlak buiten de Hilversumse Meent. Weilanden prachtig bedekt. 
Vlak hierna, werd hij door de schoolleiding geroepen (mentale beulen!). Uiteraard kon ik het niet laten, om even verder te gaan...
Gelukkig is de Aus nog niet naar de kapper geweest.
Een ijskoude wind, gelukkig dik ingepakt. Onwerkelijk gevoel dat het zo koud aanvoelt, begin april. In de ochtend, staat de zon 'al zo hoog.' Heerlijk om de frisheid te voelen als je in de wind staat.
Lang niet aangehad. Lekker stampend door de sneeuw. Prachtig geluid van krakende sneeuw. Oororgasme. 
Net de baas, 100% genietend.
Sneeuwijs! 