Er zitten ook veel mineralen in:
De mineraaldeeltjes waaruit de Saharaanse stofwolken bestaan, zijn vaak rijk aan ijzer en fosfor, kostbare voedingsstoffen die zowel planten op land als in zee ten goede komen. Wanneer het stof vanuit de voortdrijvende wolk op het door de zon verwarmde wateroppervlak van de oceaan valt, fungeert het als kunstmest voor organismen die daar met behulp van fotosynthese leven en die vaak geen toegang hebben tot andere minerale bronnen. In 2014 bleek uit onderzoek dat ruim zeventig procent van het ijzer dat beschikbaar is voor het fytoplankton in de Atlantische Oceaan, afkomstig is uit Saharaans stof.
Het stof doet hetzelfde goede werk in het Amazonegebied. Het tropisch regenwoud is in biologische zin een van de productiefste ecosystemen op aarde, maar de bodem waarin de bomen van dit type woud zijn verankerd, is berucht om zijn gebrek een voedingsstoffen die van vitaal belang zijn voor de plantengroei, met name fosfor. Veel van de grond in het Amazonegebied bevat niet genoeg fosfor om de weelderige plantengroei erboven mogelijk te maken en een van dé kenmerken van dit ecosysteem – de overvloedige regenval – spoelt al het ongebruikte fosfor weg zodra het aanwezig is.
Hoe kan de ongelooflijke soortenrijkdom van het Amazonegebied uit zulke arme bodem zijn ontstaan? Een van de antwoorden op die vraag zou volgens sommige onderzoeksteams gevonden kunnen worden in de minuscule stofdeeltjes die al miljoenen jaren lang vanuit Afrika de Atlantische Oceaan oversteken. De onderzoekers wisten dat dit stof ook veel fosfor bevat. In 2015 berekende een team dat het fosfor in het stof genoeg is om het volledige verschil tussen de fosforbehoefte van het tropisch regenwoud en de schaarse aanwezigheid van het element in de arme bosbodem aan te vullen.