Je kunt geen grootschalige watervoorraad aanleggen, als het water er niet is. Een regenton vangt water op wat op een verharde oppervlakte (een dak) valt. Die oppervlakte is in een normale omgeving slechts een zeer klein onderdeel van de oppervlakte. Wij hebben hier een regenton van ruim 200 liter, maar die is natuurlijk al wekenlang leeg. Deze vangt het water op van een dak van 24m2.
De wadi vangt het water op van een oppervlakte van 30m2 (tuinhuisje). Dit water zinkt weg in de bodem (zoals de bedoeling is). Dit water zou ik best kunnen opvangen in een regenton. Dan heb ik 15.000 liter water. Om daar vervolgens de tuin mee te beregenen schiet echter niet op. Voor 300m2 tuin heb ik dan 50 liter per vierkante meter. Dat is één week, en dan is het weg. De schaal van beregening ontgaat de meesten, denk ik.
De manier waarop je het opvangt is met een goede, gezonde bodem waar de winterneerslag in weg kan zakken. Door verstedelijking en zwaar landbouwverkeer gaat dit steeds slechter. Iedere hectare bebouwd met woningen (en bestrating etc) is daarmee een klein drama. Want een hectare bebouwing voegt nauwelijks tot niets toe aan het grondwater (de meeste regen wordt afgevoerd).
De opslagtanks voor beregening is het grondwater. Het opvangen bóven de grond gaat ten koste van het grondwater. Je pompt het dan niet meer op. Maar je voert het dus ook niet meer aan.
Bij kassen en grote stallen gebeurt dit uiteraard wel.
Een goede oplossing zou zijn om in bepaalde gebieden in de winter het water uit de sloten en dergelijke te pompen, zodat het elders in de bodem kan zakken. Dit in plaats van het te spuien.
Dus grote pijpleidingen vanuit de IJssel, Maas en Rijn naar het "achterland" zodat de zandgronden daar in de winter bevloeit worden, zodat de grondwaterstand stijgt.
Quote selectie
( 433)
( 486)
( 313)
( 146)