Er werd ons een verrassend koude, sneeuwrijke winter voorspeld. Het kwam er niet van en vele analyses zijn erop los gelaten waarom de verwachting geheel niet uitkwam. Het werd namelijk één van de warmste winters.
Er werden ons grote problemen met de droogste voorspeld na de gebruikelijke jaarlijkse droge periode in het voorjaar. De jaarlijks "de droogte is verschrikkelijk en dan moet de zomer nog komen" roepers wederom in rep en roer. Het was nog niet de media in geslingerd en de Nederlandse moesson is begonnen. Van grote droogte is inmiddels geen sprake meer en daar ziet het voorlopig ook niet naar uit.
Er werd ons nog maar kort geleden een warme en droge zomer voorspeld. De inkt op de voorpagina's van kranten is nog amper droog en de lange(ere) termijn laat alles behalve een droge en warme zomer zien. Met deze EC46 is het straks al ruim over de helft van juli en hebben we, op enkele kruimels na, nog weinig zomer gehad. Een herhaling van 2021 lijkt eerder waarschijnlijk, een teleurstellende zomer dus.
Zijn de verwachtingen te hoog? Waarschijnlijk wel. Als het dan toch moet opwarmen, kom maar op met die mediterrane zomers in Nederland. Maar het begint er steeds meer op te lijken dat ons klimaat aan het vervlakken is. Lange zachte en natte winters, een kort droog en zonnig voorjaar en dan eindeloze vochtige gematigdheid tot in november en de lange zachte, natte winter (of beter misschien lange herfst) vangt weer aan. Helaas weinig te genieten en vooral te ondergaan is wat ons rest.