Datum: 3 juni 2005
Vertrektijd: ca 14 uur
Terugkomst: ca 00.45 uur
Route: Soest - Emmeloord - Scherpenzeel - Espel - Deventer - Osnabrück (Dld) - Oldenburg (Dld) - Soest
Afstand: ca 820 km
Navigator: Ben Lankamp
Waarnemingen: Convectie aan zuidoostzijde MCS Zuid-Friesland, lineaire convectie met fraaie shelf cloud noord van Urk, intensieve regenval met windstoten in Flevoland, hagel (ca 0,75 cm) nabij Zwolle, buien met geregeld ontladingen in Twenthe, wolkbreuk noord van Osnabrück, meerdere rolwolken zuid van Oldenburg.
De chase (incl. enkele foto's):
Zoals Ben Lankamp al meldde, zijn we gisteren op buienjacht geweest. Enkele dagen tevoren bleek de dag van gisteren al de nodige potentie m.b.t. de kans op zomers onweer te hebben. In de ochtend trokken enkele onweerscomplexen over de noordwestelijke helft van het land en de bedoeling was dat later op de dag ook elders de kans op onweer groter zou moeten worden. Aan het begin van de middag besloten we naar het noorden te rijden om eerst het MCS in de buurt van Friesland te aanschouwen en dan eventueel op een later tijdstip wel naar het oosten te rijden.
Rijdend in Flevoland viel direct op dat er net ten westen van ons enkele buien begonnen te ontstaan. Deze trokken met vrij grote snelheid NNO in de richting van het complex boven Friesland.
Bij Lelystad kwamen in de outflow en daalde de temperatuur van 26 naar 18 graden. We hebben nog gepoogd ergens enkele foto's te schieten, maar het geheel was verre van fotogeniek.
Vervolgens zijn we doorgereden op de A6 en uiteindelijk kwamen we via secundaire wegen net ten zuiden van Scherpenzeel uit. Daar hadden we een prima zicht op het complex. Vooral de flanking line towers waren indrukwekkend met lage bases en helderwitte congesti.
Na verloop van tijd werd wel duidelijk dat dit complex volgen niet haalbaar zou zijn. Via de Weathernews I-mode radarbeelden zagen we een nieuw complex West-Nederland binnentrekken en ook daar vooruit ontstonden enkele losse cellen.
We hebben nog enige tijd bij het Tjeukermeer vertoefd, waarna we de reis naar het zuiden aanvingen. Een eindje ten oosten van ons zagen we een enorme congestus cel doorgroeien en na enkele pileus wolken geproduceerd te hebben doorgroeien tot het buienstadium. Het contrast was echter dermate belabberd dat het vrijwel niet mogelijk was er foto's van te schieten. Ook deze bui bleek nagenoeg onchasebaar en dus reden we verder zuid. Onze intentie was om noord van Urk bij de IJsselmeerdijk te gaan staan en dan de lijn op te wachten die vanuit Noord Holland onze kant op kwam. Net ten westen van Emmeloord bleek ook dat niet haalbaar, aangezien deze lijn veel te snel trok.
In de buurt van Espel konden we op een landweggetje de aanstormende squall gelukkig goed documenteren. Ook was er toen af en toe onweer te horen.
Op een gegeven moment besloten we oostwaarts te rijden, zodat we nog een tijdje voor de lijn uit konden blijven om foto's te maken, maar na 10 minuten bleek dit een vruchteloos initiatief.
We lieten de shelf dus passeren.
Vervolgens hebben we geruime tijd in de buienlijn gereden en bleek fotografie onmogelijk. Het regende soms behoorlijk door en ook de wind schoot lekker uit. Bij Zwolle leken we even uit de neerslag te zijn, maar al snel begon het, zij het kortstondig, te hagelen. De stenen waren nog vrij groot ok.
Daarna zette de regen weer in en daar zijn we eigenlijk vrijwel nooit meer uitgekomen.
Bij Deventer kwamen nog in de file terecht en daardoor bleek de actieve cel boven Twenthe ook niet meer haalbaar.
Aangezien er nog een mogelijkheid bestond dat er in Duitsland in de avond nog onweersbuien konden voorkomen, besloten we onze heil over de grens te zoeken. Ook daar reden we vrijwel continue in de regen met een incidentele ontlading. Alleen de neerslag noord van Osnabrück was wel noemenswaardig, de intensiteit was enorm!
Achter deze cel zagen we aan de westelijke horizon een witte band opdoemen. We hadden al vrij snel door dat dit mogelijk rolwolken waren en ons vermoeden werd later bevestigd. Het waren er minimaal 3 op rij, die soms leken te desintegreren en soms juist weer beter ontwikkelden. Helaas was dit deel van Duitsland rijk aan bos en arm aan parkeerplaatsen, waardoor we er geen foto's van konden maken toen het schouwspel op zijn mooist was.
Daarna hebben we de lange en tamelijk saaie (geen spectaculair weer meer) weg naar huis ingezet.
Achteraf gezegd was ik toch een beetje teleurgesteld, mijn verwachtingen van deze dag waren blijkbaar te hoog. De MCS'en hadden het voor het zeggen en mooie langlevende single cells zijn vrijwel niet voorgekomen. Desondanks was het een leuke chase met een aantal fraaie fotogenieke verschijnselen.
Binnenkort zullen er meer foto's van deze chase op mijn site te zien zijn.
Bernard
Vertrektijd: ca 14 uur
Terugkomst: ca 00.45 uur
Route: Soest - Emmeloord - Scherpenzeel - Espel - Deventer - Osnabrück (Dld) - Oldenburg (Dld) - Soest
Afstand: ca 820 km
Navigator: Ben Lankamp
Waarnemingen: Convectie aan zuidoostzijde MCS Zuid-Friesland, lineaire convectie met fraaie shelf cloud noord van Urk, intensieve regenval met windstoten in Flevoland, hagel (ca 0,75 cm) nabij Zwolle, buien met geregeld ontladingen in Twenthe, wolkbreuk noord van Osnabrück, meerdere rolwolken zuid van Oldenburg.
De chase (incl. enkele foto's):
Zoals Ben Lankamp al meldde, zijn we gisteren op buienjacht geweest. Enkele dagen tevoren bleek de dag van gisteren al de nodige potentie m.b.t. de kans op zomers onweer te hebben. In de ochtend trokken enkele onweerscomplexen over de noordwestelijke helft van het land en de bedoeling was dat later op de dag ook elders de kans op onweer groter zou moeten worden. Aan het begin van de middag besloten we naar het noorden te rijden om eerst het MCS in de buurt van Friesland te aanschouwen en dan eventueel op een later tijdstip wel naar het oosten te rijden.
Rijdend in Flevoland viel direct op dat er net ten westen van ons enkele buien begonnen te ontstaan. Deze trokken met vrij grote snelheid NNO in de richting van het complex boven Friesland.
Bij Lelystad kwamen in de outflow en daalde de temperatuur van 26 naar 18 graden. We hebben nog gepoogd ergens enkele foto's te schieten, maar het geheel was verre van fotogeniek.
Vervolgens zijn we doorgereden op de A6 en uiteindelijk kwamen we via secundaire wegen net ten zuiden van Scherpenzeel uit. Daar hadden we een prima zicht op het complex. Vooral de flanking line towers waren indrukwekkend met lage bases en helderwitte congesti.
Na verloop van tijd werd wel duidelijk dat dit complex volgen niet haalbaar zou zijn. Via de Weathernews I-mode radarbeelden zagen we een nieuw complex West-Nederland binnentrekken en ook daar vooruit ontstonden enkele losse cellen.
We hebben nog enige tijd bij het Tjeukermeer vertoefd, waarna we de reis naar het zuiden aanvingen. Een eindje ten oosten van ons zagen we een enorme congestus cel doorgroeien en na enkele pileus wolken geproduceerd te hebben doorgroeien tot het buienstadium. Het contrast was echter dermate belabberd dat het vrijwel niet mogelijk was er foto's van te schieten. Ook deze bui bleek nagenoeg onchasebaar en dus reden we verder zuid. Onze intentie was om noord van Urk bij de IJsselmeerdijk te gaan staan en dan de lijn op te wachten die vanuit Noord Holland onze kant op kwam. Net ten westen van Emmeloord bleek ook dat niet haalbaar, aangezien deze lijn veel te snel trok.
In de buurt van Espel konden we op een landweggetje de aanstormende squall gelukkig goed documenteren. Ook was er toen af en toe onweer te horen.
Op een gegeven moment besloten we oostwaarts te rijden, zodat we nog een tijdje voor de lijn uit konden blijven om foto's te maken, maar na 10 minuten bleek dit een vruchteloos initiatief.
We lieten de shelf dus passeren.
Vervolgens hebben we geruime tijd in de buienlijn gereden en bleek fotografie onmogelijk. Het regende soms behoorlijk door en ook de wind schoot lekker uit. Bij Zwolle leken we even uit de neerslag te zijn, maar al snel begon het, zij het kortstondig, te hagelen. De stenen waren nog vrij groot ok.
Daarna zette de regen weer in en daar zijn we eigenlijk vrijwel nooit meer uitgekomen.
Bij Deventer kwamen nog in de file terecht en daardoor bleek de actieve cel boven Twenthe ook niet meer haalbaar.
Aangezien er nog een mogelijkheid bestond dat er in Duitsland in de avond nog onweersbuien konden voorkomen, besloten we onze heil over de grens te zoeken. Ook daar reden we vrijwel continue in de regen met een incidentele ontlading. Alleen de neerslag noord van Osnabrück was wel noemenswaardig, de intensiteit was enorm!
Achter deze cel zagen we aan de westelijke horizon een witte band opdoemen. We hadden al vrij snel door dat dit mogelijk rolwolken waren en ons vermoeden werd later bevestigd. Het waren er minimaal 3 op rij, die soms leken te desintegreren en soms juist weer beter ontwikkelden. Helaas was dit deel van Duitsland rijk aan bos en arm aan parkeerplaatsen, waardoor we er geen foto's van konden maken toen het schouwspel op zijn mooist was.
Daarna hebben we de lange en tamelijk saaie (geen spectaculair weer meer) weg naar huis ingezet.
Achteraf gezegd was ik toch een beetje teleurgesteld, mijn verwachtingen van deze dag waren blijkbaar te hoog. De MCS'en hadden het voor het zeggen en mooie langlevende single cells zijn vrijwel niet voorgekomen. Desondanks was het een leuke chase met een aantal fraaie fotogenieke verschijnselen.
Binnenkort zullen er meer foto's van deze chase op mijn site te zien zijn.
Bernard
