Ik ken geen Latijn maar dacht dat Strato en stratus toch over grote velden ging. Stratus natuurlijk als een zeer laag gesloten dek, net geen mist, en stratocumulus als een groot gesloten of bijna gesloten dek op cumulus niveau. Alto slaat op hoogte dacht ik, maar is later middelbare bewolking geworden. Een gesloten dek op die hoogte wordt dan ook altostratus genoemd. Maar in de praktijk wordt het alleen gebruikt bij egaal gesloten of half doorlatende luchten op die hoogte. Niet voor geribbelde of onregelmatige luchten. De typische haringschubbenluchten vallen onder altocumulus, al kunnen ze de ganse hemel bedekken. Sowieso is het moeilijk al die mogelijke formaties en combinaties in te delen in categorieën. Ik weet nog dat ik als kind de wolken heel goed kon zien: de grootte, afstand, hoogte, wel of geen regen... Pas later leerde ik dat daar Latijnse namen voor bestonden. Meteen vond ik het al vreemd dat cirrusplukken per definitie hoger waren dan altocumulus, terwijl ik toch al had waargenomen dat een uitsneeuwende altocumulus (zgn pilotengat) er precies hetzelfde uitzag als cirrocumulus virga, maar duidelijk lager hing dan de altocumulus.