*wederom ironisch* *op verzoek*
Ja, de ochtend begon koud hier aan de Costa Groningana. Vol verwachting hadden we ons geïnstalleerd op de tribune om een graantje van het meteorologisch geweld in de rest van Nederland en België mee te kunnen pikken. Het zou toch hier ook wel een heel klein beetje warm en zonnig worden. Dat was ons immers toegezegd met een bias waar een wiskundeleraar u tegen zou zeggen, droge ondergrond of niet.
De koperen ploert, die ons zo nadrukkelijk was beloofd door de Amerikanen, Europeanen, Fransen, Duitsers, Canadezen en ja zelfs de Japanners was echter in geen velden of wegen te bekennen. In plaats daarvan waren we getuige van een bijzonder fenomeen dat zich aan de Noordzeekust met enige regelmaat voordoet, vooral in Damwoude maar af en toe ook verder landinwaarts: een algehele zonsverduistering.
In huis moest niet alleen een jas aan, maar ook handschoenen en een muts waren geen overbodige luxe. Daar waar onze nationale trots in De Bilt nog vol enthousiasme een rond dingetje intekende, met van die kringeltjes eraan, vroegen vertwijfelde Weerwoorders in deze contreien zich niet voor het eerst af op welke pubrun de weerbureaus hun verwachting nu weer gemaakt hadden. Het zou niet de eerste keer zijn dat we weer eens naar onze oosterburen moeten uitwijken voor een betrouwbare verwachting. Zwembaden werden gesloten, airco's werden tegen dumpprijzen op Marktplaats aangeboden, op een kaartje voor de veerboot naar Nova Ambla kreeg je geld toe en busexcursies naar Lomm waren in no-time uitverkocht. Maar elk nadeel heeft zijn voordeel: op de terugweg namen de bussen ouderen en kwetsbaren uit het zuiden des lands mee naar het koele noorden. Het leek er zelfs op dat er een paar Weerwoorders als verstekeling in het bagageruim waren meegekomen.
Maar zie daar, na het uitvoeren van een aantal omgekeerde regendansen door de Friezen en Groningers kwam daar ineens iets te voorschijn. Eerst dachten we nog dat het blauw aan de hemel een Fata Morgana van de winkelkarretjes van 's lands grootste kruidenier was. Maar toen de temperatuur daadwerkelijk begon op te lopen en de zon onbarmhartig door de biologisch melkwitte bewolking begon te schijnen drong het besef pas echt door. Eind goed al goed.
Ik wens u alleen een fijne tweedaagse of heel veel sterkte (al naar gelang) en neem de modellen niet al te serieus maar kijk of ga ook eens naar buiten 