Maar de statistieken wijzen helaas de verkeerde kant op. Het gros van de wereldbevolking maakt zich echter drukker om voetbal en 'lekker shoppen' dan om de klimaatverandering. Landen als Rusland en Canada krijgen betere landbouw- en leefperspectieven dus daar is de druk om maatregelen te nemen al helemaal niet aanwezig.
De gemiddelde mens komt pas in beweging als het water tot aan zijn, haar of het lippen staat, dus ik vrees met grote vreze dat het tij enkel nog te keren valt door een mega vulkaanuitbarsting of een andere suprise van moeder aarde.
Wat dat aangaat vond ik de Gaia hypothese (en boek die ik ooit las) altijd wel bemoedigend maar diep van binnen voel ik dat we de 'point of no return' alreeds een paar jaar geleden zijn gepasseerd.
Aanpassen is denk ik niets anders dat ons rest. Daar zijn we als mensensoort gelukkig best goed in dus we zullen het wel overleven maar met een flink gereduceerd aantal.
Maar niet teveel over nadenken Bart... Ben nu helemaal in de stemming voor 'Amused to death' van Roger Waters. Beste album ooit over een pikzwarte toekomstbeeld. :-)