Dat komt vooral omdat alle weertypen in de lente en herfst wel te pruimen zijn. Niet meer die verzengende ellende en ook niet die flinterdunne hoop die je aan het begin van elke winter weer hebt dat er misschien nog één keer in drie maanden een flats natte sneeuw voorbijvliegt en die vervolgens samen met de aanhoudende zuidwester vergezeld van motregen weggeblazen wordt.
De winter is een seizoen van saaiheid maar ergens heb ik daar nog mee leren leven. De zomer is gewoonweg één grote horrorshow. Zoals-ie in 2021 was is-ie prima te pruimen maar dat maken we misschien nog 2 of 3 keer mee in ons leven. Het is vooral de complete uitzichtloosheid die de zomer van dit jaar weer tot zo'n onvoorstelbaar lange zit maakt, je weet dat er ooit een einde aan komt, maar dit kan gewoon nog doorgaan tot in oktober. Rivieren vallen droog, het woord "gletsjer" wordt binnenkort alleen gebruikt in combinatie met de verleden tijd en alles wat groen hoort te zijn sterft af en ondertussen verwoesten bosbranden steeds grotere delen van het continent. En het wordt alleen nog maar erger. Los van het feit dat er van dynamiek totaal geen sprake is: de zomer is in Nederland inmiddels een seizoen om te vrezen.
