Ik zag een nogal intrigerende tweet van journalist Olaf Koens.
Huiveringwekkend. Door de droogte in Europese rivieren komen er Hungersteine bovendrijven. Macabere waarschuwingen van onze 15e eeuwse voorouders over hongersnood. 'Wenn du mich siehst, dann weine'
Nooit geweten dat er hungersteine bestonden, en dat ze soms ook al zó oud zijn. Hier de Wikipediapagina hierover (in het Duits):https://de.wikipedia.org/wiki/Hungerstein_(Wasserstandsmarkierung)
En nooit geweten dat ze drijven...
Maar hoe dan ook, huiveringwekkend inderdaad. Zéker als je weet dat de mens dit nu zélf veroorzaakt...
Maar hoe dan ook, huiveringwekkend inderdaad. Zéker als je weet dat de mens dit nu zélf veroorzaakt...Zou ik nog 'even' wachten met verminderde voedselproductie in den lande? 
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.