Als ik het goed zeg wordt een massa koele lucht aan de randen van onweersbuien zo zwaar bij elkaar gedrukt dat door de compressie de lucht veel koeler en zwaarder wordt dan de omgeving en als het ware als een blok naar beneden valt. De luchtdruk neemt extreem toe waardoor de massa opwarmt, zelfs warmer dan de algemene omgevingstemperatuur aan het oppervlak. Maar voor meer details vond ik dit wel een goed artikel: https://stringfixer.com/nl/Heat_burst
Nee, dat is niet echt goed gezegd. Er is een Engelstalige wiki over heat bursts. Daarin wordt gesteld dat het fenomeen niet helemaal begrepen is. Maar het gaat om verdamping van de hogere delen van buienwolken, waardoor de lucht afkoelt en dan naar beneden versnelt. Hierbij warmt de lucht droog-adiabatisch op tot aan de omgevingstemperatuur. Dit proces kan zo sterk zijn dat die neerwaartse stroming 'door het evenwicht schiet', wat inhoudt dat de lucht warmer wordt dan de omgeving, maar toch nog doorgaat met dalen. Er vindt dan wel een afremming plaats. Dat is te vergelijken met het gedrag van een veer met een gewicht eraan.
Wat nog niet begrepen wordt, is hoe het dan toch aan de grond nog tot zulke hoge windsnelheden kan komen. Het onderste deel van de stroming is in feite gelijk aan die van een downburst, alleen dan met warme lucht in plaats van koude. Bij koude lucht kun je begrijpen dat de lucht in een dunne laag bij het aardoppervlak blijft en dus nog verder versnelt, maar bij warme lucht zou je verwachten dat deze meteen weer de hoogte in schiet. Dat is dus de vraag: waarom gebeurt dat niet direct, en blijft de stroming een tijdlang compact?
Hier die engelse wiki:
