Ik ken geen dieren die geschiedenisboeken schrijven.
Geen planten die filosoferen over de werkelijkheid.
Geen bacteriën die (al dan niet overmoedig) plannen maken om de ruimte te koloniseren.
Geen insecten of andere wezens die ruimtelescopen, supercomputer of geherintroduceerde buidelwolven creëren.
De biologische werkelijkheid zonder de mens is vooral ... steeds maar weer meer van hetzelfde. Elke generatie is nagenoeg hetzelfde als hun voorouders, als een vrijwel betekenisloze carousel van eindeloos repeterende levenscycli zonder eind.
Neem dan de mens, die er een enorme bende van maakt (omdat hij niet veel anders kan). Dat is toch enorm veel interessanter dan de niet-menselijke natuur, die relatief gezien maar traag verandert en zichzelf niet onder de loep kan nemen? Het is met name de mens die de natuur interessant vindt. Alles wat (buiten de mens om) leeft, kan het niet zoveel boeien wat er elders nog plaatsvindt in het universum. Iets dat overigens ook voor sommige mensen geldt.
We mogen dan wel aan ons eigen succes ten onder gaan, dat wil niet zeggen dat de wereld zonder de mens per se beter is. En al zeker niet interessanter.
Dus .. hoewel enig cynisme begrijpelijk is om de menselijke puinhopen te kunnen verwerken, blijf ik stellig bij mijn opvatting dat de aarde zonder mens welliswaar evenwichter, maar ook een stuk minder interessant is. De vraag is, wat wordt meer gewaardeerd? En door wie of wat?
Gelieve nog een of twee nullen achter die 10/15 jaar te plakken.
Zonder de mens is er niks of niemand om het wel of niet interessant te vinden....
Paul
Quote selectie
