Je kunt niet zeggen dat de kans 0,0 is, maar je ziet wel dat GFS (of ook wel eens een ander model) regelmatig situaties berekent waarvan de kans dat het uitkomt héél klein is. Als het model op een juiste manier rekent zouden die situaties in de berekeningen ongeveer even zeldzaam moeten zijn als in werkelijkheid. Dat is duidelijk niet het geval. Daarbij komt dat GFS na twee weken nogal eens wat ik noem 'fantasiekaarten' berekent, waaraan je kunt zien dat die vast niet uitkomen, omdat er nooit vertoonde drukverdelingen op de kaart te zien zijn. Waarin dat precies zit is moeilijk te zeggen, het is nogal een subtiel gegeven.
Deze dingen zou je 'een softwarefout' kunnen noemen. In werkelijkheid schiet de wiskundige beschrijving van de processen in de atmosfeer altijd iets tekort, en dat wreekt zich op de lange termijn in de genoemde 'onmogelijke kaarten'. Op dit moment is dat zomaar niet te verbeteren; dat probeert men bij iedere update van het model stukje bij beetje te doen. Daarbij is het nog de vraag in hoeverre die updates ook werkelijk verbeteringen inhouden, en die vraag wordt op verschillende plaatsen ook al gesteld in verband met de recente update van GFS (per eind november).
Naast de precieze beschrijving van de fysica en thermodynamica van de atmosfeer is ook de begintoestand van de atmosfeer van groot belang. Als je die niet goed beshrijft ga je zelfs met een perfect rekensysteem toch nog de mist in voor wat betreft de uitkomsten op lange termijn. GFS heeft daar ook nog een verbeterpunt. ECMWF heeft van de globale modellen al jarenlang de beste initialisatie. Daardoor geeft het model tegenwoordig op de korte termijn soms betere resultaten dan de meeste korte termijnmodellen.
Quote selectie