Ik stond me net in de tuin te verbazen over het vreemde verschijnsel dat ijzel heet: alles lijkt nat, maar is gewoon breekbaar als je erop duwt.
Omdat ik van vlak na de oerknal ben heb ik wel wat mooie ijzelherineringen. De keer dat we in '79 naar school schaatsten kennen vele ouwe houwdegens ook nog wel. Wat in mijn geval interessant was, was dat ik van de Maasboulevard in Rotterdam naar mijn lagere school in Kralingen diende te schaatsen en dus het talud van de Willen Ruyslaan af. Bergaf schaatsen: dat heb ik daarvoor en daarna nooit meer gedaan.
De tweede was in maart '87. Ik nam toen deel aan Amsterdam Culturele Hoofdstad en met mijn toneelgroep openden we het jeugdtheaterfestival. Er waren twee Nederlandse, twee Duitse en twee Franse scholen. Op een avond gingen we de Engelenbak (theater in Amsterdam) binnen voor een van de Duitse voorstellingen. Toen we buiten kwamen was heel Amsterdam veranderd in net zo'n plak ijs als nu - met dit verschil dat het daarna ging vriezen.
Schuifelend probeerden we allemaal onze jeugdherberg in het Vondelpark te bereiken. Om de paar meter ging er iemand neer. Ik heb nog nooit zo'n internationale gierende pret gehad. Deze situatie was volkomen absurd. Het duurde uren voor we de herberg bereikten, velen met blauwe plekken, maar wél vrolijk. Of dat vaker voorkwam in Nederland, wilden de Fransen weten. 'Tuurlijk" zeiden we.
In mijn studententijd woonde ik achter het Rapenburg in Leiden, en over de Vliet is een erg steil bruggetje. Op een ijzel-avond kreeg ik het idee voor een "challenge": wie de overkant kon bereiken won een fles port die ik had liggen. We hebben het uren geprobeerd, maar de steilheid van de brug, de doorzettende ijzel en het nachtelijk uur zorgden ervoor dat we de port dan maar met z'n allen opdronken om de kou een beetje te verdrijven. Die Brug slechten was gewoon volkomen kansloos, zelfs op handen en voeten.
En ergens begin jaren '00 was ik met een vriendin aan het schaatsen op de Rottemeren, terwijl de dooi net niet inviel. We eindigden geheel verglaasd: de regen viel bij blijvend negatieve temperaturen en de voorkant van mijn jas wat helemaal geglazuurd. Ik leek wel een koekje
Ja, ijzel: gevaarlijk maar heel bijzonder spul.