Nog even over de Engelse kustconvergentie gister en vannacht

Gisteren vroeg Herman (Den Helder) zich af waarom er bij hem vooral losse buien vielen, terwijl er in het zuidwesten in de NW-stroming vaak een buientrein overtrekt. Ik postte toen onderstaande kaart, waarbij vooral de stationaire buienlijn a.g.v. convergentie langs de Engelse oostkust markant was. Deze buienlijn is goed te herkennen aan de cumulatieve neerslagkaart van gisteren. Vooral in een strook over Zuid-Holland richting Belgisch Limburg viel meer neerslag dan elders. De pech dichter bij de kust in deze zone was dat de meeste neerslag niet in de vorm van droge sneeuw kon vallen, omdat de parameters toen nog ongunstig waren. De strook zat al vroeg in de modellen. 

Gisteren vond er lange tijd convergentie langs de Engelse oostkust plaats. Nabij Noorwegen lag een laagje met geclusterde buien. Hier tussenin was sprake van OCC, Open Cell Convection, meer losse buien dus. Voor de echt leuke sneeuwdekken in een NW-stroming met maritiem arctische lucht zijn geclusterde buien zoals in deze setting ideaal. Helaas duurde de configuratie deze keer maar kort... 

Het gevolg van de 'East-Anglia' buienlijn is goed zichtbaar: in een strook van ZH naar Belgisch-Limburg viel de meeste neerslag, maar helaas niet altijd in de vorm van sneeuw. 

Vannacht ging de convergentielijn als gevolg van het krimpen van de wind naar west aan de wandel richting het noordoosten. Hierdoor konden bijvoorbeeld ook Amsterdam en Hilversum profiteren van langdurige sneeuwbuien. Het aan de wandel gaan van de lijn is goed te zien op de radarloop van vannacht. Kortom: in NW-stromingen met maritiem arctische lucht is dit verschijnsel altijd iets om in de gaten te houden.