Mijn omgeving wist dat en dan gingen ze ook nog eens treiteren
Tegenwoordig heb ik dat niet meer. Berusting denk ik.
Een keer heb ik wel op een bepaalde manier genoten terwijl het dooide.
Ik meen de winter van 1985, het ijs op het Gooimeer was 25 tot 30 cm dik toen de dooi intrad.
Na een paar dagen (of een week) werd er niet meer geschaatst maar we gingen nog wel te voet op het ijs en dat broos geworden nog steeds erg dikke ijs begon te breken maar je kon er nog steeds op staan. Dus al gouw werden het ijsschotsen en natuurlijk hebben wij daar een handje bij geholpen door flink op het ijs te stampen. Dus waren we de hele middag zoet door naar ijsschots naar ijsschots te springen en daarna met natte schoenen naar huis.
Dat was een onvergetelijke en leuke ervaring. 