Weersvooruitzichten waren niet zo denderend, maar een zwak koufront bracht soelaas, een T850 van -1 à -2 was voldoende om zondag en maandagvoormiddag 5 à 10 cm te produceren boven de 1250 m. Het was dus de eerste drie dagen de hoogte opzoeken voor wat wintergevoel voor de grote verzachting er kwam. Zondag wandeling naar de Feldberg bij een ijzige wind, regelmatig wat sneeuw maar tikkende sneeuw (er was dus een smeltlaagje hogerop aanwezig). Maandag naar de Herzogenhorn (1415m en tweede hoogste berg van het Zwarte Woud als je de Seebuck buiten beschouwing laat). Hier heel mooie en lange ijsvanen te zien. Dinsdag naar de Belchen (1414m) en kabellift genomen, hier minder sneeuw, maar ook hier mooie ijsvanen. Meer en meer zon, en in de namiddag toch afsmelt. Op diezelfde dag nog de Todtnau-watervallen en de hangbrug (450m lang) meegenomen. De laatste drie dagen kwam de lente snel opzetten, met donderdag en vrijdag temperaturen van 14 °C, zelfs op 1000 m hoogte. We hebben de hoogten niet meer opgezocht want webcambeelden toonden duidelijke smelt, bomen waren weer groen geworden. We hebben dan maar 2 schlucht-wandelingen gemaakt en één landschapswandeling in Hinterzarten. Het was heel heel rustig in het Zwarte Woud en je zag dat de hotels onderbezet waren. Ook hier voelt men de klimaatopwarming in de portemonnee. In het toeristenbureau van Hinterzarten moest ik expliciet vragen naar de zomerwandelingen brochure, in de rekken lagen alleen bruchores over skiën, langalufen, winterwandelingen enz... Pittig detail, we hebben geen regendruppel gezien, de eerste keer regen bij het vertrek zaterdagochtend.
