En liefhebbers van ADS dagen zijn hard op zoek naar de nooduitgang uit het Vleesch noch Visch hotel waar je alleen droog en bedorven brood kunt krijgen voor diner.
Op 270 uur een uit het boekje. Zonnig weer en 15+. Het kwijl stroomt zo tussen de lippen door naar beneden. Watertanden bij de gedachte dat je in de zon zit in eigen land en je beseft; de lente bonkt aan de deur. Maar zoals ik vanmorgen al zei, er zitten nog addertjes onder het gras. Dus niet te vroeg juichen, maar ook niet te vroeg janken zoals ik dikwijls doe.
Zeker niet. En je verstaat de levenskunst van in het hier en nu leven las ik vanochtend, dus laat los 
Het is zoals het is....