Het Groene Hart van Nederland kan je niet vergelijken met de Denderstreek.
Heuvelachtig met een ondertussen al maandenlange oververzadigde leembodem waardoor het water snel naar de beken en rivieren stroomt. Dit bodemtype kan wel wat water verdragen maar eens deze verzadigd is, neemt die praktisch niets meer op. Hetzelfde met onweersbuien na lange droogte, kans op lokale wateroverlast is groot omdat dit bodemtype dan precies beton is waardoor je hetzelfde effect hebt dan als de bodem oververzadigd is. Enkele kilometers verder van Lede is er een dorp met een zandbodem (restanten van duinen langs de Schelde), daar kom je amper modder tegen maar hier is het nog alijd een grote modderboel eens je onverharde wegen op gaat. Wat wel opvallend was met de droogte vorig jaar in juni is dat landbouwgewassen dit hier makkelijk overleefd hebben terwijl men daar wel mislukte oogsten had.
Buffercapaciteit is nu wel terug wat groter want zoals Laurent hieronder meldt merk ik ook wel dat bepaalde akkers wel al wat opgedroogd zijn, maar de bufferplekken zoals de meerssen, moerasgronden en grachten zijn nog altijd tot de nok gevuld dus het zou mij niet verbazen dat het lokaal weer prijs is.
Watermanagement is ook niet ok, dat is een zekerheid, maar het niet niet te vergelijken met het vlakke Nederlandse land waar de gemalen "gewoon" wat hogere capaciteit draaien en alles in de zee gedumpt kan worden.
Eén ding is zeker, ik zal nog enkele weken een moddermannetje zijn na mijn langeafstandwandeltochten...