Ik snap het dan niet helemaal, je laat hodogrammen zien van het Arome-model die er 'ongewoon' uitzien. Die zijn duidelijk niet weggepoetst/gladgestreken. Bij andere modellen zie ik dikwijls ook dergelijke hodogrammen. Daarom denk ik dat de verklaring voor de verschillen tussen de modellen meer zit in de totale wisselwerking tussen alle schema's, dan specifiek het convectieve deel of de manier waarop windschering van invloed is.
Verder, horizontale wind zit in het model voor de algemene dynamiek (advectie) maar speelt in de convectieschema's veelal geen rol. Wel verticale snelheid. In het oorspronkelijke Kain-Fritsch schema, welbekend en veelgebruikt, zat ooit een afhankelijkheid tussen de effectiviteit van neerslagvorming en windschering, maar die is eruit gehaald. Zie deze paper. Wat je dus ziet is dat het aspect van horizontale luchttoevoer, -afvoer en -menging door de dynamica in het model wordt opgelost, en niet door het convectieschema. Dat draait hoofdzakelijk om het triggeren, het benutten van de onstabiliteit, het aansturen van het neerslagvormingsproces en de indringing van droge omgevingslucht.
Gr. Ben
Wat ik bedoel is dat het gladstrijken van het windveld in de initialisatie grote gevolgen kan hebben voor het verloop van de berekeningen. En zelf bij maar lichtjes gladstrijken kunnen de gevolgen groot worden. Maar dat wil niet zeggen dat er in die berekeningen geen forse en ook ingewikkelde shearsituaties berekend kunnen worden. Het gaat om de vraag of die dan nog voldoende realistisch zijn.
Die studie zal ik eens bekijken, bednkt voor de link.