In dit geval even Lelystad gepakt, de LIDAR verraadt weer veel over de atmosferische condities van vannacht en vanmorgen.
Bij (A) zie je de restanten van de Belgische/Zeelandse buien die over het land naar het noorden trokken (koufront). De basis van die wolken zat hoog: rond de 2.5 a 3 kilometer. Uit deze middelbare bewolking viel neerslag (blauwe pijlen naar beneden), maar deze druppels kwamen een erg droge laag tegen tussen 250 en 1400 meter (RV <50%). Hierdoor verdampte de meeste neerslag voordat het de grond kon bereiken. Lelystad Airport (waar deze LIDAR staat) registreerde zelfs geen meetbare neerslag, hoewel het erop lijkt dat bij het rode blokje aan de grond wel kortdurend wat druppels vielen.
Bij (B) zie je achter het passeren van het koufront kortdurend lage bewolking rond 500 meter hoogte.
Bij (C) zie je perfect de dagelijkse gang terug. De zon warmt de grond op. Er stijgt lucht op (convectie), die afkoelt (blauwe pijlen) en op een gegeven moment condenseert. Er ontstaan cumulus. Er daalt ook weer lucht naar beneden (rode pijlen), die warmt op als gevolg van compressie. Gevolg: hogerop kouder, aan de grond warmer. Een steeds onstabieler profiel dus. De grenslaag wordt dikker, de basis van de cumulus komt steeds hoger te liggen (paarse pijlen). Merk ook op dat de grenslaag nog maar 800 meter dik is (maritieme lucht). In de tropische lucht de afgelopen tijd was dat soms meer dan 2.5 kilometer!
Hieronder het proces dat zich afspeelt bij (C) in beeld gebracht. 
