Bij (A) duidelijke convergentie langs de Engelse oostkust (East-Anglia). Boven land is de wind als gevolg van nachtelijke afkoeling iets gekrompen en sterk afgenomen, boven zee waait de dominante wind. Hierdoor vindt constante botsing van lucht (convergentie) plaats langs de noordkant van East Anglia. Gevolg: een lijn convectieve bewolking die stroomafwaarts richting Nederland wordt gevoerd en uitgroeit tot een persistente buienlijn.
Bij (B) wat convergentie/langere fetch over het water vanuit de monding van de Thames. Hierdoor in België ondanks de relatief korte weg over het warme zeewater ook enkele buien.
Bij (C) mooi te zien dat er eerst een schaduweffect is van Engeland. Het duurt even voordat de koude lucht vanaf land die over zee uitstroomt voldoende op is gewarmd en het atmosferisch profiel daarmee voldoende onstabiel is geworden voor convectie. De eerste cumulus ontstaan pas vanaf circa 30 kilometer uit de kust.
Bij (D) de koudste bovenluchten (T500 circa -28) en vanaf Engeland de langste weg over het warme zeewater (circa 500 kilometer in plaats van 300 kilometer naar Nederland). Hier clustering van de buien met ook meer onweer. Bij (E) lijkt tevens wat extra convergentie zichtbaar, mogelijk de monding van de Forth bij Edinburgh. Tot slot bij (F) zie je duidelijk de vorm van de Engelse Oostkust terug. Vanaf hier heeft de lucht voldoende afstand over de warme zee afgelegd om uit te groeien tot buien (circa 200 kilometer). Tevens geholpen door een trog die daar ligt. Alleen als er extra convergentie plaatsvindt zoals bij A en E, kunnen buien al dichterbij de kust ontstaan vanwege extra lifting. ![]()
Voortdurende convergentie langs de Engelse oostkust (East Anglia) zorgt stroomafwaarts voor een persistente buienlijn. Merk op dat de stroming eerst wat noordwestelijker is, waardoor de lijn richting Zuid-Holland wordt geduwd. Aan het eind van de nacht krimpt de stroming en buigt de lijn af richting Noord-Holland. Alles zuid van deze lijn komt dan tijdelijk in de Engelse schaduw terecht. Merk ook op dat je op het eind van het filmpje een soort convectieve 'rookpluim' ziet vanaf de Thames-Monding bij Canterbury. Hier vindt ook enige convergentie plaats, waardoor in België ondanks de korte afstand over zee ( 'fetch') toch enkele buien zijn ontstaan in een brede lijn stroomafwaarts rondom de E40.
