De vorming van sneeuwbedekking en de toename van zee-ijs in de herfst zijn een belangrijke stap in het proces om de atmosfeer af te koelen.
Hier is de huidige ijs- en sneeuwkaart voor het noordelijk halfrond.
Sneeuw en ijs reflecteren ongeveer 80% van het zonlicht, terwijl bossen op deze breedtegraden slechts 10% reflecteren en open water 6%.
Daarom heeft het verlies van Arctisch zee-ijs in de zomer en herfst, vooral in de buurt van Alaska en Siberië in de Tsjoektsjenzee, bijgedragen aan warmere herfsten in het noordoosten van de VS.
Eind oktober en in november verspreidt het sneeuwdek zich verder over Noord-Amerika, Scandinavië en Siberië.
De troggen van Arctische lucht die de bron van de kou zijn, zijn dan gematigd als ze over land en open water trekken, maar naarmate het sneeuwpakket zich opstapelt, wordt de kou steeds minder gematigd.
De polaire straalstroom daalt ook verder naar het zuiden als koude lucht zich ophoopt op noordelijke breedtegraden en semi-tropische lucht afkoelt op middenbreedtegraden waar de zon minder direct schijnt en de dagen korter zijn.
Over het algemeen begint het koude weer in het noorden van de continenten in de herfst met korte perioden van koude temperaturen, gevolgd door langere perioden van zacht weer.
In deze tijd van het jaar zien we dus misschien maar 1 of 2 dagen kou, gevolgd door 5 dagen met mildere temperaturen.
Naarmate de sneeuw en het pakijs zich in het noorden nestelen, hoopt de koude lucht zich op, verspreidt de polaire straalstroom zich steeds verder naar het zuiden en duren de koude perioden langer terwijl de zachte perioden korter worden.
Tegen half november zou er een 50/50 verdeling kunnen zijn tussen koude perioden en perioden met zacht weer boven Canada, het noorden van de VS en van Europa.
Bericht laatst bijgewerkt: 23-10-2024 12:16
