Het is vandaag precies een jaar geleden dat orkaan Otis aan land kwam in Acapulco, Mexico. De initiële verwachting van de National Hurricane Center (NHC) was dat Otis zich niet verder zou ontwikkelen tot een milde tropische storm (45 mph) en daarnaast op de Stille Oceaan zou blijven zonder enig land te treffen. Geen van de weermodellen kwam met een orkaan.
In plaats daarvan kwam het tot een RI-proces doordat de omstandigheden buitengewoon gunstig waren met een erg hoge SST van 31°C en een lage verticale windschering. Binnen 23 uur ontwikkelde Otis zich van een tropische storm met windsnelheden van 50 mph tot een categorie 5 orkaan met windsnelheden van 165 mph en een minimale luchtdruk van 923 mbar. Toen de orkaan aan land kwam had deze orkaan nog steeds windsnelheden van 160 mph, waarmee het de zwaarste orkaan in de East Pacifics op het moment van landfall sinds het begin van de metingen was. De mate van intensificatie van Otis was extreem. Alleen de mate van intensificatie van Patricia (2015), met een uiteindelijke piek van 215 mph en een minimale luchtdruk van 872 mbar, was extremer.
De gevolgen waren groot. In de uren voordat de orkaan in de nacht van 24 oktober op 25 oktober aan land kwam, sprak de NHC-meteoroloog Eric Blake van een ''nightmare-scenario'' (nachtmerrie scenario). Er werden simpelweg onvoldoende voorbereidingen getroffen in Acapulco omdat mensen niet wisten dat de orkaan zo zwaar was. Ze wisten niet beter dan dat er een tropische storm zou zijn. Er vielen uiteindelijk meer dan 50 doden, er ontstond voor 15 miljard dollar aan schade en Acapulco was grotendeels weggevaagd.
