je moet eea zien in die tijd, wat toen normaal was. 1963 was een tijd van kolenkachels, weinig auto's, handkarren, melkboer én bakker én scharensliep aan huis. Een smidse in de stad die van alles repareerde en laste. Alleen een radio met n groen katteoog en een afstemschaal waar steden op stonden waar je nog nooit van gehoord had, maar die altijd ver weg klonken.
En de Winter, koud! Mn moeder kwam voor ze naar bed ging altijd even kijken, we sliepen op zolder onder de pannen, en of we nog n extra deken nodig hadden. En snachts even aan de schoorsteen voelen of die nog warm was. s Ochtends waren de dekenranden bevroren door de waterdamp die je uit ademde. De kachel was door moeders al op gestookt, maar voordat t wat warmer werd was je een uur verder. En de asla werd niet zomaar geleegd want er zaten meestal niet goed verbrande kooltjes tussen, wat er in de asla zat moest eerst nog gezeefd worden.
1979 toen was ik in militaire dienst, lichting 78-6, in Schalkhaar bij de 13de Painfbat Garde Fuseliers Prinses Irene in Schalkhaar bij Deventer, kortom gewone zandhazen. Direkt na mn opkomst in november 1978 de hei op met je 'nieuwe' spullen. Ook al koud -10° snachts, ijs aan de binnenkant van je puptentje. In 1979 wel n paar keer op oefening geweest in de sneeuw, tijgeren door dikke sneeuwlagen, zeiknat daarna. Niet droog te krijgen die kleding. De sneeuw werd n probleem om vanaf Hoorn in Deventer en weer terug te komen had alleen motorrijbewijs . Treinen konden niet meer het hele traject rijden, een keer moest ik 4x overstappen, zelfs in Purmerend. Maar kwam toch thuis
( 223)