Cluster 1 laat een sterk Brits hoog zien wat later opschuift naar een zuidelijk Scandihoog, om vervolgens in een rap tempo retrograads richting Groenland op te schuiven, daarna alleen maar lagedruk op het Euraziatisch continent, dus waarschijnlijk snel kouder (onder dat Brits/Scandihoog zal het ook niet erg zacht zijn vermoed ik).
Cluster 2 is pijn aan de ogen; de poolwervel neemt het over en laat de stroming op de Oceaan omklappen naar een strak zonaal patroon. Het hoog schuift terug naar zijn thuis, de Azoren. Lagedruk bij IJsland echter niet zo heel prominent, dus een krachtige westcirculatie zal het niet zijn.
Cluster 3 is een voortzetting van cluster 2 in mijn vorige post; een dominant en sterk IJslandhoog die van geen wijken weet, bij ons flink koud door aflandige stroming vanuit Rusland, of koud aanlandig via Scandinavië, waar het met deze kaarten ook wel fors koud zal zijn.
Cluster 4 toont een poging tot een westcirculatie die op de Oceaan redelijk goed tot stand komt, maar vastloopt op het hogedrukrugje op het continent. Door gebrek aan lagedruk over Groenland dooft de westcirculatie uit. Kan aan de koude kant zijn voor ons, afhankelijk van hoe dat rugje gepositioneerd staat. Voor winterweer veel te fragiel.
Trouwens, de randen rondom de vakken geeft het aanwezige regime aan; blauw = NAO+, groen = NAO-, rood = BLOCK en paars = ATR. Echter hoeft een BLOCK en NAO- niet altijd diep winters weer te betekenen, zie ook clusters 1 en 4 hieronder.
