jou heb ik dus niet bePositiviteit, heel leuk en fijn maar verder niks veranderend aan de uitzichtloze situatie van winterliefhebbers getuige de pluim. Doen alsof dit een prima pluim is slaat dan ook nergens op alhoewel heel goed en optimistisch bedoeld. Men wil wel degelijk dubbele cijfers zien maar dan wel met een - ervoor. Na al die verloren jaren, en dat zijn er een boel naderhand, is het tijd voor die Grote Uitzondering (waar eenieder op hoopt).
Maar aangezien dat niet gaat gebeuren en de Grote Uitzondering misschien wel altijd uit blijft, rest voornamelijk de ijzige (figuurlijk) stilte van een komkommertijd die in de toekomst het grootste deel van het jaar zal voortduren (de facto al de geldende situatie). Want op een gegeven moment wordt duidelijk dat ook kleine verrassingen er steeds minder of niet meer in zullen zitten. En dan valt het doek definitief voor de winterhobbyist die in Dit Land woont. Alleen het virtuele vermaak blijft nog over, en dat is ook niet veel meer.
Niet heel optimistisch maar wel de realiteit. Er bestaat dus een belangrijk verschil tussen negativisme en realisme. Dat wordt hier vaak over het hoofd gezien. Het zijn vaak de grootste zuurpruimen die zich voordoen als rasoptimisten die de boodschapper dan ook graag schieten. Want de boodschap is nu eenmaal niet rooskleurig. En iedere winter weer wordt die boodschap bekrachtigd. Niet door de lieden die de hoop al opgaven maar door het weer zelf.
