Vanochtend was het dan eindelijk zover; voor het eerst deze winter kwam het hier tot sneeuwval! Na een korte nacht ging de wekker al om 04:30. Eén blik naar buiten en mijn hartslag schoot omhoog. Het sneeuwt! Binnen 15 minuten stapte ik dik ingepakt naar buiten. Matige tot zware sneeuwval bij -0,1 °c en een straffe oostenwind zorgden een paar uur voor dat èchte winterse gevoel waar ik al zo lang naar uit keek!
Eenmaal aangekomen bij een naastgelegen natuurgebied belandde ik in sprookjesachtige taferelen. De winterse omstandigheden brachten een grote groep hazen dicht bij elkaar. In het nog maagdelijke sneeuwdek waren de pootafdrukken van de hazen goed te herkennen. De snelheid waarmee de sporen in de sneeuwval vervaagden was verassend. Een kleine 20 minuten later stuitte ik op voor mij onbekende pootafdrukken. Mijn eerste indruk was die van een hond, maar voetafdrukken van een baasje waren in geen velden of wegen te bekennen. Zou het?! Een vos? De versheid van de sporen bleek later een goede indicator voor de afstand waarop de dieren zich bevonden. Na een flinke tijd de sporen te hebben gevolgd kwam daar het magische antwoord. Een drietal hazen werd opgejaagd door maar liefst twee vossen! Voor het eerst in mij leven mocht ik in het wild dit prachtige dier aanschouwen. En dat ook nog eens in een betoverend, winters landschap!
Na ongeveer 2 uur buiten te hebben doorgebracht kwam dan toch het onvermijdelijke; de sneeuw ging langzaam maar zeker over in ijsregen. Op dat moment lag er toch zeker zo'n 2,5 à 3 centimeter sneeuw.
Inmiddels is de temperatuur verder opgelopen tot bijna 5°c en komt de regen met bakken uit de lucht. Later vandaag zitten we waarschijnlijk zelfs weer in de dubbele cijfers, maar deze op-en-top winterse ochtend pakt niemand mij meer af!
Ik hoop dat de sneeuw-liefhebbers hier net zo hebben kunnen genieten van deze ochtend als ik. Dit smaakt naar meer! 
